Ένα λαλά για τους δαίμονές μας και ενα ποίημα

Αναγνώστη μου εμείς τα λέμε και στο : culturanimi.wordpress.com
Αλλά σήμερα το πρωί ένα χρόνο μετά αποφάσισα να δημοσιεύσω κάτι και στο αγαπημενο μου πρώτο blog. Τι ειναί αυτό;
Ένα ποίημα του Edgar Allan Poe και ενα λαλά από τους Katatonia για τους δαιμονες μας...Εσωτερικούς και εξωτερικούς...


Όνειρο μέσα σ' ένα όνειρο..
Δέξου το φιλί αυτό στο μέτωπο!
Και, φεύγοντας μακριά σου τώρα,
Έτσι άφησέ με να ομολογήσω-
Ότι δεν έχεις άδικο, εσύ που θεωρείς
Ότι οι μέρες μου υπήρξαν ένα όνειρο:

Η ελευθερία που έχουμε ή η ελευθερία που θέλουμε;

Καλησπέρα Αναγνώστη μου, αλληλέγγυε.

Χορός εισβολών της αστυνομίας (ΕΛ.ΑΣ. για τους χαζούς) σε κατειλημμένους/ελεύθερους χώρους τις τελευταίες μέρες.

Τρέχουν και δεν φτάνουν τα ροτβάιλερ της εξουσίας, να ξεσκεπάσουν γιάφκες, να πατάξουν την “τρομοκρατία”, να προλάβουν την βία και να αποκαταστήσουν την ευνομία ξανά.

Κοινώς: “ΜΗΝ ΜΙΛΑΣ, ΜΗΝ ΑΚΟΥΣ, ΜΗΝ ΚΙΝΕΙΣΑΙ. Μόνο να βλέπεις. Να παρακολουθείς ανελλιπώς τα δελτία των ειδήσεων, τις ειδησεογραφικές εκπομπές (ξέρεις την Ευαγγελάτο που μετράει μπουκάλια, τον Καμπουράκη που αποκαλεί εσένα ή κάποιον από τον κύκλο σου “μαλακισμένο”, τον Πρετεντέρη με την μακριά γλώσσα να γλύφει την εκάστοτε κυβέρνηση). Σε θέλουν λοβοτομημένο Αναγνώστη μου.

Χειρικό ισομερές..ενα λαλά

Εισαι εδω...απλά γυρίζω να σε δω,απλώνω το χερι μου και τα ακροδακτυλά μου χαϊδευουν το δέρμα σου..Μου βαζεις λαλά,μου χαμογελάς,παιζεις τα παιχνίδια μου και μου δίνεις τα δικά σου.

Κάποτε ταξιδευα μέρες για να ερθω  κοντα σου...να βάλεις την παλάμη σου στην κορυφή του κεφαλιού μου και να με γαληνευσεις.

Να με κανεις να γελάω,να μου δίνεις φιλιά στην μύτη,να με παρηγορεις.Ολος ο κόσμος η αγκαλια σου ή η αγκαλια σου απλά ο κόσμος μου καποιες στιγμές.

Ολα μου τα τραγουδια εφευγαν για εσενα οταν ημουν μακριά σου. Τραγουδια λύπης,χαράς,σεξουαλικής ανάγκης,τρυφερότητας.

Μια καλημέρα το πρωί,μια καληνυχτα το βραδυ ενω τα pixels προσπαθουσαν να φτιαξουν την εικόνα σου...Ατελειωτες ωρες προσπαθουσα να φτιαξω το παζλ...

Ταξιδευα μερες ναι...και οταν εφευγα μακριά,τοσο πιο κοντα μου σε ενιωθα.ειχα παρεα την φωνή σου,τα λόγια που μου έλεγες και οσα δεν μου έλεγες.Ταξιδευα στις σκέψεις μου,παρέα με εσενα.

Τσακωνομασταν για την μουσική και ηξερα οτι με το ιδιο παθος θα καναμε ερωτα,θα γελουσαμε,θα δημιουργούσαμε.

και ζηλευω...ζηλευω ολες τις στιγμές που είχες χωρίς εμένα και όλα τα χάδια που στερηθηκαμε γιατι απλά δεν γνωριζόμαστε.

Μας ενώνουν τα ίδια πράγματα...μονο που εσυ εισαι φωτιά και θέλεις να τα κάψεις όλα στον δρόμο σου,ενω εγω νερό να πνίξω τον κόσμο αυτό και να φτιαξουμε εναν καινουριο αναρχα δομημένο.

Αναγκη,ερωτας,αγάπη,εμμονή δεν ξερω τι ειναι αυτό,ξέρω μονο οτι το ζω και το ζω μαζί σου.

Τελικά πάντα σε είχα εκεί...το χειρικό μου ισομερές,που γινεται απόλυτα όμοιο μόνο στον καθρέφτη.

Τα εσβησες όλα και έμεινε μόνο η αντανακλαση μας στο καθρεφτη.

Ένα καινουριο  γυάλινο ρόδο που τραγουδουν και οι αγαπημένοι σου Damned. 

Για τη νέα απόπειρα φίμωσης του athens.indymedia

Ανασημοσιευση απο athens.indymedia

Θα μας βρουν απέναντί τους !!!

Οι γνωστοί ξεπουλημένοι στη ΝΔ πρώην βολευτές Πλεύρης-υιός και Μπουμπούκος του ΛΑΟΣ προσπαθούν να πραγματώσουν το παλιό τους όνειρο, να κλείσει το athens.indymedia.

Μάθαμε πως κατέθεσαν την παρακάτω καταγγελία στη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος και βγάλανε και μιά φωτογραφία με το Σφακιανάκη για νάχουν να το θυμούνται.

Οπως φαίνεται στην καταγγελία-που είναι γνωστή μόνο η 1η σελίδα, αναφέρονται   στην προκήρυξη των FAI-IRF στο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1417170  που έχει ένα υστερόγραφο:

“Υ.Γ. Και ίσως από τα ελάχιστα ευχάριστα γεγονότα αυτού του καλοκαιριού η θέα του ψόφιου βλάκα στην Πάρο. Η βλακεία του έφτασε σε τέτοια επίπεδα που θυσίασε την ζωή του για μερικά χιλιάρικα που μόλις είχαν ληστευτεί από μια ΤΡΑΠΕΖΑ! Αυτό είναι το μέλλον που περιμένει τους ρουφιάνους-πολίτες που φοράνε με βιασύνη την στολή του μπάτσου και παριστάνουν τον ήρωα. “

Το μήνυμα είναι σαφές, “πρέπει νάσαι βλάκας να υπερασπίζεσαι τα λεφτά μιας τράπεζας”, αυτό καταγγέλλουν και οι FAI, αυτό το λέμε όλοι !

Δεν μας είναι πρωτόγνωρη η νέα απόπειρα φίμωσης του συγκεκριμένου μέσου. Πέρυσι, οι ίδιοι κύκλοι εξουσίας προκάλεσαν τη δίκη των πρυτάνεων και έσπασαν τα μούτρα τους. Ξανά το 2009, άλλη απόπειρα είχε τα ίδια αποτελέσματα.

Τα δύο κοινοβουλευτικά καθάρματα κρύβουν πίσω τους το κράτος που προσπαθεί να  αποτρέψει κοινωνικές εκρήξεις σε μια κοινωνία που έχει δεχτεί απανωτά χτυπήματα. Τα  πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες με συνδυασμένες επιθέσεις μπάτσων και φασιστών υπηρετούν τον ίδιο σκοπό:

Να μετριάσουν τις κοινωνικές αντιδράσεις που έτσι κι αλλιώς περιμένουν

…και φοβούνται το athens.indymedia, μιά απλή ιστοσελίδα !

Μετά τον ασφυκτικό διοικητικό έλεγχο, τη χρεωκοπία κάποιων, την πλήρη οικονομική εξάρτηση μέσων ενημέρωσης, τη δημιουργία σειράς νόμων που περιορίζουν τη διάδοση “επικίνδυνων” ιδεών, δεν μας ξαφνιάζει η νέα τους απόπειρα, που είναι συνέχεια άλλων.
Το Indymedia βρίσκεται σε λειτουργία από το 2000 υπηρετώντας χωρίς ίχνος οικονομικού ή άλλου κέρδους την αδέσμευτη ενημέρωση, την εναλλακτική πληροφόρηση, την διάδοση ειδήσεων και απόψεων από τα κάτω, σε εθελοντική βάση.

Για μας είναι ένα ακόμη μέσο αντι-πληροφόρησης που εμπιστευόμαστε, χρησιμοποιούμε και θα στηρίξουμε με κάθε τρόπο, γνωρίζοντας πως διαβάζουμε τις αναρτήσεις απλών ανθρώπων, ομάδων και συλλογικοτήτων που αποδέχονται την πολιτική χρήσης του. Μέσα από αυτό μάθαμε ειδήσεις και διαβάσαμε απόψεις που δεν υπάρχουν αλλού, επικοινωνήσαμε, βριστήκαμε και ζυμωθήκαμε με άλλους που έχουν τα μάτια και την προσοχή προς την κοινωνία, επίκεντρο τον άνθρωπο και μέλημα την κοινωνική πάλη, χωρίς να δούμε κανένα “αδίκημα των διαχειριστών”, καμία “προώθηση πράξης βίας, βανδαλισμών και καταστροφών” και καμία “προώθηση τρομοκρατικής ενέργειας”, όπως γράφουν αυτά τα βολευτικά φυντάνια.

Νεοναζισμός στην Ελλάδα που πονεσε από τους Ναζί

Καλημέρα Αναγνώστη μου. Λιγες μέρες πριν τις εκλογές και το Νταμαζάκι δεν σου εχει πει ουτε ενα γεια ενα μήνα τώρα. Ταξίδια,νέοι τόποι και ιδια σκατά στο Ελλαδιστάν του 2012. πραγματικά το θέμα που με αφορα τον τελευταίο μήνα,ειναι και το τελευταίο θεμα για το οποίο συζητήσαμε. Η ανοδος αυτου του τερατουργήματος,της Χρυσής αυγής. 

Ειναι μια παρακρατική οργάνωση,η οποίο συμμετείχε μεν στις εκλογές χρόνια τώρα, αλλα η εξαθλίωση -οικονομική και κοινωνική- του τόπου ετούτου την ανέδειξε. Το εχουμε ξαναπεί αναγνώστη μου. η κρίση δεν ειναι  μονο οικονομική,αλλά και κρίση αξιών.η Χρυση αυγή, μεσω της δράσης της σε σχολεία,και μεσω της εξύμνησης του αρζχαίου ελληνικού κλεους (το οποίο ο Μιχαλολιάκος ακόμη ψάχνει),πηρε κατι καλα ποσοστά στις εκλογές της 6/5.

Εχει καλή προϊστορία αυτη η σεχτα φιδιών. Χαραξη στο μετωπο μαθήτριας του αγκυλωτού σταυρού το 1992(σου φαίνεται λίγο μακρινό;), χαραξη του ίδιου συμβόλου στο μπράτσο καθηγητρια στα Χανιά το 2007(προσφατό γεγονός),συμμετοχες σε ξυλοδαρμους,πογκρόμ κατά των μεταναστών, ξυλο και κλοπες σε μετανάστες. Εχει βγαλει κατι μπουμπουκια σαν τον Περίανδρο,ο οποοίος το 1998 μαχαιρωσε φοιτητή με τους γερμανοσυμμιορίτες του, τον Κασιδιάρη που μας μαθαίνει και street fighting τρομάρα του.

Τραγικά τα ποσοστά που έλαβε σε καμμένες απο τους Ναζί περιοχές,οπως στο κοντινό μου Κομμένο,το οποίο το εκαψαν εκ θεμελίων οι γερμανοί τον Δεκαπενταυγουστο του 1943, αλλά και στο δικό μου τον τόπο. Μπατσότοπος δεν περίμενα κάτι καλυτερο.

Αναγνώστη μου, η ξενοφοβία  ειναι φαινόμενο της εποχής.Οπως και η βια. Σαν υπόσταση με την βια εχω πρόβλημα απο οπου και αν προερχεται. Με αυτή την βια που αντιπροσωπευει η Χρυση αυγή. Βια λεκτική,σωματική και ψυχολογική. Βια απο ανθρωπο σε ανθρωπο(ανεξαρτητου χρωματος,φυλής και γλώσσας)

η φωτογραφία που σου παραθετω ειναι βιαια. Εαν την εβλεπε ενας παππους που επέζησε απο καποια σφαγή  καποιου ελληνικού χωριού θα του βιαζε την ψυχή.

Το θεμα στον τοπο ετουτο ειναι η κοντή μνήμη και η ψευτομαγκιά. Συμμορίτες επιτιθενται οχι μονο σε ξκένους,αλλά και σε Έλληνες που δεν εχουν τις ίδιες πεποιθήσεις με αυτους. 

σαν σημερα εγινε η σαγη στο Διστομο, Αναγνώστη μου.Σου παραθέτω μονο ένα μικρό κομμάτι απο καταθεση που εγινε στο δικαστήριο της Νυρεμβέργης.

"Η σφαγή του Διστόμου ήταν ένα έγκλημα απά αυτά που ανεβάζουν τα θύματα στην τιμητική θέση των μαρτύρων και τους θύτες στην αιώνια καταφρονία.

"Αποτελεί κατάπτυστο γεγονός για τον πολιτισμό εκείνων που φιλοδόξησαν να κυβερνήσουν τον κόσμο και που κατέδειξε ότι ο μέχρι σήμερα πολιτισμός καμμιά εν γένει επίδραση δεν είχε στις εγκληματικές ψυχές τους" (Νυρεμβέργη).

Καλημέρα Αναγνώστη μου...

Αποσπασμα από την ταινία το "Μεγάλο Κανόνι"

Το λαλα του αβγού του φιδιού που έσκασε...

Καλημερα Αναγνώστη μου ακυβέρνητε! Μετα από τόσα ετη με ισχυρές κυβερνήσεις, οι οποίες συνεώς υπερασπιζόταν τα συμφέροντά σου, εμεινες χωρίς καπετάνιο...Ωιμεεεε!!!Τι κακο παθαμε Αναγνώστη μου?! Δεν υπάρχει ουτε Κωστάκης, ουτε Γιωργάκης,ουτε Αντωνάκης να μας σωσουν και να μας προστατευσουν! Ενας Αλετσης υπάρχει και αυτός τα εχασε με τα ποσοστά του και ειναι χαζεμένο...Τέλος ο Δικοματισμός μετά απο τόοοσα χρονια χρυσέ μου! λεξεις οπως λιτότητα, καταστολή, αριστεριζουν,λαϊκισμός, θα σβήσουν απο τα λεξικά μας! Μια νεα εποχή ξεπροβάλλει:η εποχή του Αλέτση! Αρνηση του μνημονιου ,ανασυγκροτηση της χωρας(δεν ειναι σκληρός δίσκος,μανάρι μου),στροφή προς τα αρτιστερα γενικά και ο Συριζα θα μετονομαστεί σε νέο ΠΑΣΟΚ. ξερω θα πέσουν πολλοί να με φάνε που δεν πανηγυριζω τον θρίαμβο του Αλετση... Και πως να τον πανηγυρίσεις ωρέ, όταν 450,000 σχεδόν ψηφοφοροι εβαλαν και την Χρυση Αυγή στην Βουλή? Πως?
Δεν με νοιαζει που ειμαι ακυβερνητη...Θα σου πω το παρωχημενο...και το Βέλγιο 6 μηνες ακυβερνητο ηταν και μια χαρά τα πήγε. Δεν με νοιάζει να βγαλω αυτή την Ευρωζώνη αγνοτητας που μου φορεσαν καποτε..και η Σουηδοι ειναι εκτός και μια χαρα ειναι...Αυτοκτονουν μεν και αυτοί, αλλα όχι υπό τον φόβο πτώχευσης, αλλα απο την ελλειψη ήλιου...
με νοιαζει η τρομολαγνεια που μου πουλανε μεσω τηλεόρασης, ατομα που ειναι εξυπνα τοποθετημένα εκει απο συστημα, ωστε να το εξυπηρετήσουν και γαβγιζουν νυχθημερον για την καταστροφη που ερχεται... Ουτε στις θρησκειες δεν πιάνουν πια αυτα, Ολγάκι μου,Παυλάκο μου Γιαννάκη μου...
Με νοιαζουν τα ποσοστά της ΧΑ..Ναι με φοβιζουν...Δεν θελω να πιστεψω οτι ειμαστε ενας λαός τόσο ανιστόρητος...Μας ειχα για κιτς, για επιδειξίες, για βολεμένους, για ατομα με βραχεία μνημη αλλα οχι τόσο πολύ... Ποιος Ελληνας δεν ειχε ενα θυμα των Νζι , ανάμεσα από τους προγόνους του? ποιος δεν εχει ακούσει για το Δίστομο και τα Καλάβρυτα(δεν σου μιλάω για αλλες περιοχές ανανγώστη μου, οχι και τόσο γνωστές...).
Αλήθεια πως οριζουν αυτοι οι ανθρωποι τον πατριωτισμό; Ακολουθώντας το συνθημα : " Να ξεβρωμίσει ο τόπος" ? Απο ποιους ? Απο ανθρωπους που ερχονται εδω μη ξεροντας πολλές φορές που βρίσκονται;
Απο ποιους να ξεβρωμισει; Απο αυτους που τους μαζευουν τις ελιές, τα πορτοκάλια, τους καθαρίζουν το σπίτι και όλα αυτά για λιγα ευρώ? Απο αυτους που δουλευα την γη τους και αυτοι καρπωνόνταν παχυλές αποζημιώσεις?
Πως σου φταίει ο ξενος για την ανέχεια σου την τωρινή? Στρουθοκαμηλίζεις ψηφοφορε της ΧΑ? Εσυ που κουνησες σημαιάκια της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ, που τους ψηφισες για μια θεσούλα στο Δημόσιο,που κατουραγαν ποδιες και τις φίλούσες για να κηρύξουν το σπιτάκι σου εντός σχεδιου πόλεως?
Για αυτα ποιος φταίει; Νομίζεις ότι το αρχαιο ελληνικό κλεός υπάρχει ακόμη , μετα από τοσους κατακτητές που πέρασαν απο πανω σου;
Απορίες απλα που μου έρχονται τωρα στο μυαλό...
Δεν θελω να πιστεψω οτι υπήρξαν 450,000 ατομα που ηξεραν τι ψηφιζαν όταν εκλειναν το φακελακι με την συγκεκαλυμμένη σβαστικα και  το εριχναν στην κάλπη...
δεν θελω να πιστεψω οτι τα πλεον βολεμενα ατομα της γενιάς μου, φοβουνται τοσο πολύ τους ξενους...Η καραμέλα οτι θα τους πάρουν τις δουλειές ας μασηθεί πλεόν,γιατί πίκρισε πολύ. Προέρχομαι απο αγροτική περιοχή αναγνωστη μου..Και σε πληροφορω οτι οι ξένοι απορροφούνται σε αγροτικές εργασίες που οι ντόπιοι απαξιουν να κανουν(ή τουλάχιστον απαξιούσαν μεχρι πρόσφατα)
Για να ειμαι δίκαια, θα σου πω οτι ναι η εγκληματικότητα εχει αυξηθει ,καποιες ασθενειες εχουν αυξηθει, λογω των λαθροματαναστών? Αλλα φταίνε οι άνθρωποι ή οι πολιτικές? ε? Για σκέψου το λίγο αγαπημένε Αναγνώστη μου...
ΥΓ ευτυχώς πεθανε ο Σάντας και δεν πρόλαβε να δει την εισοδο των Ναζι στην Βουλή...Καημένε Γλέζο...
Pink Floyd-The Wall (Full Album)

Το λαλά των εκλογών του 2012

Που εισαι βρε Αναγνώστη μου; χαθήκαμε στα στενά του διαδικτύου. Εχω κανενα δίμηνο να σου μιλήσω μεσω του blogger. Μια απο εδώ μια απο εκεί,μας έφαγαν οι δουλειες. Συνεβησαν πολλα απο την τελευταία φορα που με διαβασες... Τοσα πολλά που τα εχασε το Νταμαζακι. Γι'αυτό και δεν σου κανω news update τωρα αλλα θα στην κανω σε μια άλλη συνευρεση μας,πρωτα ο Αλλάχ που δεν το βλέπω.
Σε 3 μέρες εχουμε εκλογες(πάλι0 στον τόπο αυτό. 35 κόμματα συμμετέχουν φετος σε αυτη την παρωδία δημοκρατίας. Απορησα ξερεις οταν προκηρύχθηκαν αν και τις περιμενα. Χρυσώνουν το χαπι στον ελληνικό λαό και βαφτίζουν αυτή την τυραννία που εχουμε ως δημοκρατία. Σου λενε:ας κανουμε εκλογες,να τσιμπήσει ο λαουτζικος οτι μπορει να αποφασίσει για το μελλον του & να ξεχάσει για λίγο τους φόρους και τα νεα μετρα που θα εξαγγείλουμε μέχρι τον Ιούνιο."
Αχχχ...και τρέχουν που λες ακομη καποιοι σε προεκλογικες συγκεντρώσεις, κουνώντας κοκκινοπρασινομπλεροζ σημαιάκια, γλυφωντας και κάνοντας τεμενάδες σε "αρχηγους" κομματων,που  με υφος 1000 καρδιναλίων περιφέρουν τα κορμια τους στην Ελλάδα ζητώντας ψηφους και τάζοντας ακόμη λαγους με πετραχείλια και χελώνες με πατίνια...
Δημοκρατία...οπως την εχω εγω στο μυαλό μου(μην το σχολιάσουμε τωρα αυτό) ειναι οταν ο καθενας ψηφιζει (ή δεν ψηφίζει) αυτο που θελει ΧΩΡΙΣ  να δινει λογαριασμό σε κανένα. Η ψή-ο-φος ειναι μυστική και προσωπική.
Οπως ξερεις καλά ειμαι ενα θυμα των σοσιαλ μιντια. Λιγο η απομονωση μου στο χωριό,λιγο η αφραγκια ξοδευω απειρες ωρες μπροστα στον H/Y και σε διαφορα σάιτ. Αυτο που γινεται τελευταια ειναι πραγματικα εξωφρενικό. Εχει καταντήσει τοσο κατακριτέα η επιλογή πολλών ατόμων να μην ψηφίσουν,που καθημερινα πρεπει να γινονται συζητησεις επι των συζητησεων επ' αυτου και να χανονται χιλιαδες πολυτιμες θερμιδες χτυπώντας τα κουμπακια του πληκτρολογιου. Στο λεω απο εδω λοιπόν να το ξεκαθαρίσω τουλάχιστον σε εσένα αναγνώστη μου γιατι βαρεθηκα..
Δεν θα παω να ψηφίσω...Γιατί...
Οι πολιτικές ιδέες Αναγνώστη μου κάποτε είχαν νόημα. Ποτε δεν ξερω...καποτε σε εμενα...Ομως καταλαβα πριν απο λιγα χρόνια οτι δεν διεκδικείς τίποτε με τις εκλογές...ό,τι θεωρουσαμε μεχρι προτινος κεκτημένο,κατακτήθηκε με εξεγερση,στον δρόμο,με απεργίες, με διαδηλώσεις...(ασχετα τα κουκουλώματα απο ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚους και εργατοπατέρες).
Ετσι που λες...τι κερδισε κανεις με τις εκλογές? Ποιους εξελεξαν? Ποιους πληρωσαν με ανταλλαγμα θεσουλες στο δημόσιο και επιδοματα τα οποια οκταπλασίαζαν τον μισθό?
Εκεινους που έκλεψαν το δημόσιο πλουτο,που χρησιμοποιησαν χρηματα απο ταμεία για να πανε ταξιδακια,διακοπές και να τζογάρουςν στο χρηματιστήριο, που ειδαν τα σχολεια και τα νοσοκομεία σαν τσιφλικια τους και τα ρήμαξαν...εκεινους που απο τότε που ημουν πιτσιρικι μιλουν για λιτοτητα και οι ιδιοι ζουν ως κροισοι...Εκεινους που ρημαξαν την πλουτοπαραγωγικη δυναμη της χωρας μας και μας εκαναν ολους υπαλληλους με κοιλιές σε γραφεία 5*5. Να ψηφισω αυτους μου ζητάνε;
Και μην ξεγελιέσαι αναγνώστη μου...Αυτοι που διαφερουν δεν μενουν στον αφρό για πολύ ή γινονται και αυτοι σαν τους αλλους...παραειναι πειρασμός το μέλι οταν το έχεις στα δακτυλά σου.
Εγω θα ψηφίσω ξανα οταν τα αγαθα θα ανταλασσονται με υπηρεσίες ή αλλα αγαθά, οταν οι εργατοπατερες κατέβουν στον δρομο και δεν διψανε πια για την δική τους εξουσία αλλα για το κοινό καλό, οταν η παιδεία γινει ουσιαστικη και προωθει την σκεψη, οταν τα μεσα μεταφορας γινουν δωρεαν...
Να μην στα πολυλεω αναγνωστη μου. το κεντρικό νόημα το έπιασες. Και ας ερθουν να μου πουν για τα καπιταλιστικα ρουχα και γυαλιά μου και για τα αναρχοάπλυτα παρωχημενα λόγια μου. Εγω στα είπα και δεν θελω ουτε να τα ενστερνιστεις, ουτε τιποτε. Απλα διατηρω το μονο διακαιωμα μου στην δημοκρατία τους ετσι. να εκφράζω ελευθερα τις πεποιθησεις μου χωρις να με πρηζουν καποιοι ,οι οποιοι θεωρουν οτι πηγαινοντας στις ΚΑΑΑΑΛΤΣΕΕΕΣ την Κυριακή και ψηφίζοντας μικρα κομματα κανουν καλο στο πολιτευμα και ριχνουν γροθιά στο κατεστημενο και οταν ειναι να βρεθουν σε διαδηλωσεις καθονται στην υπεροχη καρεκλίτσα τους, αγορασμένη απο το ΙΚΕΑ & κραζουν αυτους τους περίφημους γνωστούς αγνωστους...
Αυτα αναγνώστη μου...Δεν ξερρω τι θα κανεις την Κυριακή, αλλα οτι και να κανεις πραξ'το με συνεση και εχοντας πληρη επιγνωση της πραξης σου και των αποτελεσμλάτων της...

Ορφέας Περίδης- Εκλογές

Το λαλα του Eurogroup

Καλημέρα Αναγνώστη μου. Το χθεσινό βραδυ τελείωσε το Eurogroup,πηραμε το νεο δανειο,για να πληρώσουμε το παλιο δανειο,με το οποίο πληρώναμε άλλα δάνεια.Κοινώς υποθηκεύσανε  το μέλλον των παιδιών σου,των εγγόνων σου και των δισέγγονών σου.Πανηγυρίζουν το δάνειο οι Ελληνάρες πολιτικοί με το δάνειο.Ναι ΟΚ,πηραμε χρηματα,αλλα τα χρωστάμε μαγκες. Δεν είναι επιτυχία μάλλον αποτυχία ειναι χρυσά μου.
Μερες μας ειχαν σπάσει τα νευρα με αυτο το Eurogroup και η Ελλάδα ως αλλο πρεζάκι παλι πηρε την δόση της για να καλυψει άλλες δόσεις.
Αχ Αναγνωστη μου. Ξεσηκώνεται που&που αυτός ο λαός, αλλα τον ψεκάζουν με τόνους χημικά και του μοιράζουν τόσο ξύλο που τον ξανακοιμίζουν. Απο αυτο τον λαό που του στερουν την αξιοπρέπεια,τον μισθο την συνταξη,το μέλλον. "Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά",τραγουδαγε καποτε ο Σαββόπουλος(τα λογάκια αυτα τα ξεστόμισε και ο ΓΑΠ καποια στιγμή).Δεν ξερω πως να εξηγήσω στα παιδιά, γιατι οταν κατεβηκαν σε πορεια την προηγουμενη εβδομαδα τα ψέκασαν με χημικά και τα προσήγαγαν,δεν ξέω πως να εξηγήσω στα παιδια οτι δεν εχουν οι γονείς να τους δωσουν μια φέτα με ψωμι το πρωι για να τα στείλουν στο σχολείο,δεν ξέρω πως να τα εξηγήσω στα παιδιά οτι το μελλον τους το χρωστάνε στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή ένωση. Πως να πει κανείς στα παιδια οτι ο δασκαλος τους στο σχολειο πληρώνεται με 600 ευρώ για να τους μαθει την Ιλιαδα,να τους μαθει την μαγεία της ελληνικής γλώσσας και την προπαίδεια(ελπιζω να γράφεται έτσι).Πως να εξηγήσεις στα παιδιά οτι η μερέντα ειναι πλέον πολυτέλεια και ένίοτε και το μεσημεριανό τους ειναι πολυτέλεια. Δεν σου μιλάω για παιχνίδα,στολές,χαρτοπόλεμο και σερπαντίνες.
Αναγνωστη μου δεν ειναι ακόμη μια αναρτηση απαισιοδοξίας. Ειναι μια ρεαλιστική ματιά στον ελληνικό μικρόκοσμο, πέραν του κουρέματος που μας έκαναν χθες. Βέβαια το ουρεμα αυτο το χρυσοπληρωσες και θα συνεχίζεις να το χρυσοπληρώνεις.
Δεν ειμαι στο κατάλληλο Mood Αναγνώστη μου να σου μεταφέρω αισιοδοξία. Ειμαι πολυ μακρια από την Αθήνα&δεν κατέβηκα Συνταγμα,χαμενη στο μικρό γαλατικό μου χωριό,με τις βροχές του, ενημερώνομαι για τα τεκταινόμενα απο το μαγικό ιντερνετ. Ευτυχώς δεν πτωχευσαμε και για λίγο ακόμη θα το έχω και αυτό. Γιατι μας βλέπω να πηγαίνουμε πισω ολοταχώς και προβλέπω σε λίγο να διαβαζουμε με κεριά και λυχνιες...και αν ενημερωνόμαστε απο το MEga..γαιτι μπορει να μην εχουμε ρευμα οσονουπω,αλλα η Τρεμη και ο Πρετεντερης κάπως θα χώνονται στα σπίτια μας με το έτσι θέλω...
Σε αφηνω Αναγνωστη μου σε αυτο το σημείο. Το Λαλα της σημερινής ημέρας ειναι διαλεγμένο πολύ προσεκτικά. Καλη σου μερα και καλό κουράγιο!
Ωχρα Σπειροχαίτη_Μπαλάντα για μια λυπημένη χώρα

Το Λαλα μιας χωρας που αργοπεθαίνει

Καλησπέρα Αναγνώστη μου με hangover απο τα χθεσινα δακρυγόνα. δεν κατεβηκα εχθες στο Συνταγμα. εφυγα απο το κλεινόν άστυ και δεν ηρθα και εγω  μαζί σας.
περιεργη ημέρα η σημερινή. Μαραμένη ωσαν λέλουδο.. Τα σοσιαλ μιντια που πολύ αγαπησαμε(αν μας κόψουν το ιντερνετ ολη η Ελλάδα θα πέσει στα Προζακ),μονο καταθλιψη μυρίζουν. Ακόμη και τα κλασσικά αγαπημένα τρολλς πικραμένα ειναι. Μαραμενες οι ελπιδες μας Αναγνωστη μου και φως δεν φαινεται πουθενα.
ειμαστε ενας λαός που πεθανε καπου αναμεσα στο γκολ του Καραγκουνη και στο 199ο ΝΑΙ.
παραιτηθηκαν χθες κόσμος και κοσμάκης. πόσο υποκριτες να ειναι αραγε?
Αυτοι την στιγμή ο Κανενας ειναι ο επόμενος πρωθυπουργός με 63 βολευτές στην Βουλή.
Τι να σου πω? να σου πω για τον Αντωνάκη? Για τον Καρατζαφυρερ ή για τους φίλους "κολοτουμπας"?
Εγιναν τοσα πολλα το τελευταιο 48ωρο που αισθανόμαστε όλοι σαν να γεράσαμε απότομα αυτο το weekend. Ποιο weekend? με 1,000,000 ανεργους(και ο αριθμός ανεβαίνει).
Αν ειχαν ορχεις(συγνωμη Αναγνωστη μου για το language),εχθες το μονο νεοκλασσικό που θα καιγόταν θα ήταν εκεινο το χαμαιτυπείο στο οποίο κάποτε ζουσε ο Οθωνας. Εκει που εχθες εβλεπαν αγωνα,τουίταραν και καταδικαζαν ακόμη και τα εγγόνια σου (χα χα χα!λες και θα δεις εγγόνια)σε ανεχεια.
Γουσταρεις να καις κτιρια?Πηγαινε καψε την βουλη με ολα τα σκατα που ειναι μεσα..Ουτε καταστηματα,ουτε καφε ουτε τίποτε. Αλλα τι να λέμε?Εχουν χιλιοειπωθεί ολα.
Απο την αλλη καηκαν οι ζωές μας εχθες. καηκαν ονειρα, σχεδια, ακόμη και ο ερωτας κάηκε.
τουλαχιστον η Μπουμπουκα ειναι ακόμη κυρία υπουργού και παρηγορείσαι λίγο.
και εχεις και τα ΜΜΕ να λενε για λεηλασίες,για κουκουλοφορους,για την καταστροφη του κέντρου της Αθηνας. για την καταστροφή στις ζωές μας ποιος θα μιλήσει?Κλαινε για τις καμενες τραπεζες..βεβαια καποιοι εξ αυτών εχουν γεματους λογαριασμους(σε εθνικες και ξενες τράπεζες). Εσύ Αναγνώστη μου πόσα χρηματα εχεις στον λογαριασμό σου?
199 ΝΑΙ εχθες εσωσαν τραπεζες και χρηματιστήρια και σκότωσαν ενα λαό. Ο οποίος λαός κατεβηκες συσσωμος στο κεντρο να διαμαρτυρηθει. Δεν ηταν όλοι αυτοί που έκαψαν.Γιατι δεν ακουστηκε για το δερμα πολιτων που κάηκε απο την χρήση χημικών,για τα αναπνευστικά προβλήματα που προκαλεσα τα χημικά,για το ξυλο που έριξαν τα ΜΑΤ,για τις βρισιες που δεχτηκαν ηλικιωμενοι ανθρωποι απο μπατσους,οι οποίοι θα μπορουσαν να ειναι παιδια τους,φιλοι των παιδιών τους.Για αυτους ποιος υπαλληλος σε ΜΜΕ θα μιλησει?
Συγχωρεσε Αναγνωστη μου την μη συνοχή της σκέψης μου,αλλά ειμαι συγχυσμένη,στενοχωρημένη,προβληματισμένη και εχω πιει μονο έναν καφέ.
Καλο μεσημέρι και ελπιζω να σε ξαναβρω στους μαξέδες
pablo Neruda- Αργοπεθαίνει

Το Λαλα μιας Δευτέρας

καλημέρα Αναγνώστη μου κατεψυγμενε!το νταμαζακι ειναι εδώ ενωμενο,παγωμένο! βιβλική καταστροφή εγινε εχθες στην πατρική μου οικεία, Αναγνωστη μου..και όχι τίποτε άλλο μου χαλασε την υπεροχη στιγμή!Ημουν που λες στο κρεβαβτακι μου,αγκαλια με το netbookάκι μου και ετρωγα(φυσικά),τα υπέροχα καρυδάκια απο τα ορεινα της Αρτας,εβλεπα και μια σειρούλα,ειχα περασει και υπέροχα τις προηγουμενες μερες. ηταν ξερεςι απο εκείνες τις στιγμές που λες:να την η ευτυχία ειναι εδω και μου κρααει το χέρι,παρόλο το PSI,το μνημόνιο τις διακοπές του GAP στην Κόστα Ρικα. Και εκει ακουω κατι νερα να τρεχουν, τρεχω και εγω και τι να δω:πλημμυρα απο το WC...πηρα την πιρόγα μου(γιατι αλλιως δεν περπατουσες στο διαδρομο)πηγα να κλεισω την παροχη του νερού(με την συνοδεια των απαραιτητων επικλησεων στην Παναγίτσα και τον Χριστουλη)και μαζευα τα ασσμαζευτα.
Θυμασαι Αναγνωστξ μου που οταν ημουν μικρή σου έλεγα ότι θελω να σφουγγαρίσω την Βενετία? Ε..το εκαναν εχθες και ηταν ακομη μια πολυ κακή ιδέα...
Ετσι ξεμεινα απο νερό και θερμανση. Εδραιώνω την σχεση μου με το αερόθερμο και αν πηγαινω γυρω γυρω ωσαν ανυδρη κορασιδα για μπανιο...Ειδα βεβαια και την θετικη πλευρα ολου αυτου:πλυθηκε το χαλι του δωματίου μου και σφουγγαριστηκε αβαδιστα και αβιαστα ο κατω όροφος του σπιτιου.
Αυτα!Ηθελα τοσο πολύ να γκρινιάξω,που ειπα να τα πω σε εσενα, αφου ξερω ότι μετα απο τοσα χρονια,μ'αγαπας τόσο που δεν θα με παρατήσεις..
κατα τα λοιπά, το PSI αλλα ξυρισμα με την ψιλη που μας ετοιμαζουν οι ιδιώτες δανειστές μας(πςςςς τι ειπα παλι!!!) το σκεφτονται λες και ειναι νυφική κουπ...Μας τα ζαλισαν ενα σαβαβτοκυριακο τωρα..θα το κανουν,δεν θα το κανουν?
Σφαξε με αγα μου να αγιασω καταντησε...οχι τιποτε αλλο θελω να κανονισω ενα ταξιδι τον Απρίλιο και δεν ξερω εαν θα αλλαξω τις δραχμες μου σε ευρω ή όχι..
Επιτελους οι δραχμουλες. Ο Κολοκοτώνης, ο Καποδιστριας και τα άλλα παιδια θα ζωντανέψουν παλι στα ταμεία αν και αυτή την φορα δεν θα ειναι σε χαρτονομίσματα των 5000 δρχ και 500 αντιστοιχα, αλλα σε εκεινα των 5,000,000,000 και 5,000,000 δρχ.
Φτασαμε στα όρια μας αναγνώστη μου και ακόμη και το χιουμορ μας σαν να ψιλοπιάνει πάτο. και πως να μην το κανει; Οι μισοι μας φιλοι ειναι εξωερικ, οι αλλοι μισοι ανεργοι και καποιοι γνωστοι μας που εργαζονται ακόμη ξεχασαν πως ειναι να πληρώνεσαι...
Σπαραζουν ονειρα απο την ανεργια και την φτωχεια, η μεταναστευση δεν ειναι μονοδρομος,διοτι και εξω τα ιδια θεματα υπάρχουν (πανω κάτω). καποτε ειχες τον ερωτα..Σκοτωνεται και αυτος καθημερινά απομ το ψυχος και τον φοβο. Ειμαστε μια χωρα γκριζων ανθρωπων?
Ισως...γιατι υπαρχουν ακομη καποιοι καλλιτεχνες που φωτιζουν τις στιγμες μας. Δες τον κο Χριστιανοπουλο και τον κο Μίσσιο.
Ειμαστε μια χωρα γκριζων ανθρωπων με καποια ουρανια τόξα να περπατουν αναμεσα μας...
Αλλα αυτοι οι γκριζοι ανθρωποι καποια μερα θα κοκκινήσουν Αναγνώστη μου. και τότε ο διαβολος θα κατέβει στην γη και θα παρει εκεινα τα ροζ γουρουνακια του κυνοβουλιου μαζί του. Γι'αυτο ας σηκώσουμε τα ποτήρια μας καλέ μου στις στιγμές εκεινες!
Μονο που ελπίζω να μην κανουν αυτες οι στιγμές της επαναστασης 400 ετη να ερθουν γιατι τα ρεκορ αυτα δεν ειναι να τα ξανασπάμε...
Ελπιζω να ερθουν συντομα και να είμαστε και εμεις εκει...
Αναγνωστη μου τα λεμε συντομα!

Archive-bullets

Το Λαλα του Κου Βάρναλη

Αναγνώστη μου, τρομοκραχτημένε καλησπέρα... Σημερα δεν θα σε ζαλισω με λογάκια απελπισίας, ουτε θα σου γκρινιάξω.. Σημερα θα σε ομορφυνω με ενα ποίημα,του ισως ποιο αγαπημένου μου (για σημερα) ποιητή του κου  Βάρναλη. ενα ποίημα χιλιοειπωμένο, τραγουδισμένο απο τον μεγα Ξυλουρη και από τον γαβ γαβ Σφακιανάκη.












Η Μπαλάντα του Κυρ- Μέντιου   

Δε λυγάνε τα ξεράδια
και πονάνε τα ρημάδια!
Κούτσα μια και κούτσα δυο
της ζωής το ρημαδιό!

Mεροδούλι, ξενοδούλι!
Δέρναν ούλοι: αφέντες, δούλοι,
ούλοι: δούλοι, αφεντικό
και μ' φήναν νηστικό.

Tα παιδιά, τα καλοπαίδια,
παραβγαίνανε στην παίδεια
με κοτρόνια στα ψαχνά,
φούχτες μύγα στ' αχαμνά!

Aνωχώρι, Κατωχώρι,
ανηφόρι, κατηφόρι,
και με κάμα και βροχή,
ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή.

Eίκοσι χρονώ γομάρι
σήκωσα όλο το νταμάρι
κι' έχτισα, στην εμπασιά
του χωριού, την εκκλησιά.

Kαι ζευγάρι με το βόδι
(άλλο μπόι κι' άλλο πόδι)
όργωνα στα ρέματα
τ' αφεντός τα στρέμματα.

Kαι στον πόλεμ' "όλα για όλα"
κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνωνται οι λαοί
για τ' αφέντη το φαϊ.

Kαι γι' αυτόνε τον ερίφη
εκουβάλησα τη νύφη
και την προίκα της βουνό,
την τιμή της ουρανό!

Aλλά εμένα σε μια σφήνα
μ' έδεναν το Μαη το μήνα
στο χωράφι το γυμνό
να γκαρίζω, να θρηνώ.

Kι' ο παπάς με την κοιλιά του
μ' έπαιρνε για τη δουλειά του
και μου μίλαε κουνιστός:
"Σε καβάλησε ο Χριστός!

Δούλευε για να στουμπώσει
όλ' η Χώρα κι' οι καμπόσοι.
Μη ρωτάς το πώς και τί,
να ζητάς την αρετή!
-Δε βαστάω! Θα πέσω κάπου!
-Ντράπου! Τις προγόνοι ντράπου!
-Αντραλίζομαι!... Πεινώ!...
-Σούτ! θα φας στον ουρανό!"

Kι' έλεα: όταν μιαν ημέρα
παρασφίξουνε τα γέρα,
θα ξεκουραστώ κι' εγώ,
του θεού τ' αβασταγό!

Kι' όταν ένα καλό βράδυ
θα τελειώσει μου το λάδι
κι' αμολήσω την πνοή
(ένα πουφ είν' η ζωή),

H ψυχή μου θε να δράμη
στη ζεστή αγκαλιά τ' Αβράμη,
τ' άσπρα, τ' αχερένια του
να φιλάει τα γένια του!

Γέρασα κι' ως δε φελούσα
κι' αχαϊρευτος κυλούσα,
με πετάξανε μακριά
να με φάνε τα θεριά.

Kωλοσούρθηκα και βρίσκω
στη σπηλιά τον Αι-Φραγκίσκο:
"Χαίρε φως αληθινόν
και προστάτη των κτηνών!

Σώσε το γέρο κύρ Μέντη
απ' την αδικιά τ' αφέντη,
συ που δίδαξες αρνί
τον κύρ λύκο να γενή!

Tο σκληρόν αφέντη κάνε
από λύκο άνθρωπο κάνε!..."
Μα με την κουβέντα αυτή
πόρτα μου 'κλεισε κι' αυτί.

Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:

"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ.

Aν το δίκιο θες, καλέ μου,
με το δίκιο του πολέμου
θα το βρης. Οπου ποθεί
λευτεριά, παίρνει σπαθί.

Mη χτυπάς τον αδερφό σου-
τον αφέντη τον κουφό σου!
Και στον ίδρο το δικό
γίνε συ τ' αφεντικό.

Χάιντε θύμα, χάιντε ψώνιο
χάιντε Σύμβολον αιώνιο!
Αν ξυπνήσεις, μονομιάς
θα 'ρτη ανάποδα ο ντουνιάς.

Kοίτα! Οι άλλοι έχουν κινήσει
κι' έχ' η πλάση κοκκινήσει
κι' άλλος ήλιος έχει βγη
σ' άλλη θάλασσ', άλλη γης".

Νικος  Ξυλούρης Η μπαλάντα του κύρ Μέντιου

Άστεγοι

ΠΡΟΣΟΧΗ! Κάνει πολύ κρύο και θα κάνει ακόμη περισσότερο τις επόμενες μέρες. για να μην πεθάνουν κι άλλοι συνάνθρωποί μας στον δρόμο, ΠΑΡΑΚΑΛΩ κρατήστε τα παρακάτω τηλέφωνα και κοινοποιήστε όπου μπορείτε ότι : Όσοι πολίτες εντοπίσουν άστεγους που χρειάζονται βοήθεια μπορούν να απευθυνθούν στο ΚΥΑΔΑ στα τηλέφωνα: 2105246515 και 2105239465. Επίσης να τους κατευθύνουν προς το κλειστό γυμναστήριο ΡΟΥΦ, που βρίσκεται στην συμβολή των οδών : Πειραιώς και Εχελίδων 69, το οποίο παραμένει ανοιχτό για όλο το 24ωρο, ώστε όσοι δεν έχουν στέγη να προμηθεύονται κουβέρτες,παπλώματα,υπνόσακους, προκειμένου να περάσουν το βράδυ εκεί...


http://www.klimaka.org.gr/newsite/downloads/astegoi_odigos_epiviosis.pdf


Αναγνώστη μου ειναι χαλεποί οι καιροί και το μονο που θα μας σώσει ειναι η αλληλεγγύη. 

Ο θάνατος του άστεγου της πλ.Αγοράς

Αναδημοσιευση από τον "Παραλληλογράφο"

που αναδημοσιευσε απο τον αγωνα της Κρητης

Ένας άνθρωπος πέθανε μέσα στη βροχή.  Ξάπλωσε σε ένα παγκάκι στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης, στην Πλατεία Αγοράς, απέναντι από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και τη φάτνη της γέννησης του Χριστού και δεν ξανασηκώθηκε. Μόνος στο πιο πολυσύχναστο σημείο της πόλης απέναντι από ένα σύμβολο αγάπης και χαράς. Καταναλωτικής χαράς εν πολλοίς και πλαστικής σε καιρούς ισχνών αγελάδων.
Στο ίδιο σημείο που συγκεντρώνονται οι πολίτες για να διαμαρτυρηθούν για την αποκτήνωση που προκαλούν οι πολιτικές του μνημονίου, αλλά και στο σημείο που στήθηκαν και φέτος ακριβές, δαπανηρές φιέστες. Εκεί που περιδιαβαίνουν και οι άστεγοι της πόλης μας. Στο παγκάκι που κοιμήθηκε ένα βροχερό βράδυ ένας άνθρωπος άφησαν τώρα κάποια λουλούδια. Εις μνήμη του πρώτου νεκρού άστεγου ενός μακρύ χειμώνα και στην πόλη μας. Απέναντι από τη φάτνη που ο πλαστικοποιημένος Χριστός γεννιότανε για τον άνθρωπο που πέθανε.
Ο M.X. από τον Αποκόρωνα Χανίων, σύμφωνα με τις μαρτυρίες ανθρώπων που τον συναντούσαν συχνά στην Πλατεία Αγοράς ήταν ένας καλοσυνάτος άνθρωπος με πολλά προβλήματα. Ήταν ένας από τους πολλούς άστεγους που έχει πλέον η πόλη μας. Άνθρωποι από διάφορες περιοχές της Ελλάδας και του κόσμου, αλλά και από τα Χανιά. Ναι! Από τα Χανιά! Έχουμε λοιπόν κι εμείς εδώ αποκτήσει τις συνήθειες μεγαλουπόλεων τις οποίες χαρακτηρίζαμε απάνθρωπες;
Με το όποιο κράτος πρόνοιας είχε απομείνει να θεωρείται πλέον προβληματικό, χαρακτηρίζεται περιττό και βάρος στην προσπάθεια «σωτηρίας» της οικονομίας, και με τις περικοπές που αποφασίζονται να πλήττουν κυρίως τους ασθενέστερους, όποιος δεν έχει οικογένεια ή όποιος έχει σπάσει αυτούς τους δεσμούς που αποτελούν ένα τελευταίο δίχτυ προστασίας, μένει τελείως απροστάτευτος σα μέσα σε ένα ναρκοπέδιο.  Εκεί, ίσως βρεθούν άνθρωποι να δώσουν μια βοήθεια. Κάποια δίκτυα αλληλεγγύης. Όπως αυτά των διάφορων συσσιτίων που λειτουργούν στην πόλη μας. Όμως εδώ, οι πραγματικές λύσεις μπορούν να έλθουν μόνο μέσα από πολιτικές αποφάσεις και οργανωμένες δράσεις της κοινωνίας των πολιτών.  Γιατί εδώ υπάρχει πλέον ένας πόλεμος και θρηνούμε θύμματα.
Ο περιπτεράς που κάλεσε το ασθενοφόρο δίνει μία άλλη πτυχή για μια τραγωδία βαθιά πολιτική.  Χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια για να πείσει τους ανθρώπους στο ΕΚΑΒ να έρθουν να τον παραλάβουν.  Μισή ώρα προσπαθούσε να τους εξηγήσει πως ο άνθρωπος είναι πιθανό να είναι νεκρός καθώς αφού ξάπλωσε, σύντομα μετά άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς, μα αυτός παρά τη σφοδρή κακοκαιρία έμενε ακίνητος. Αυτοί από την πλευρά τους τον ρώτησαν αν αναλαμβάνει την ευθύνη για να έρθει το ασθενοφόρο, κι αν όταν έλθουν, τι θα έχει να πει αν σηκωθεί και φύγει, όντας υγιής.
Βλέπετε, πλέον οι καταστάσεις που ζούμε είναι πολύ κοντά στη βαρβαρότητα. Και κακοπληρωμένοι εργαζόμενοι υπό κακές συνθήκες εργασίας υπό συνεχή πίεση σε μία ούτως ή άλλως πολύ δύσκολη και υπεύθυνη δουλειά μπορούν να αντιδράσουν και απάνθρωπα. Αυτή είναι άλλη μία όψη του εφιάλτη που ξετυλίγουν οι πολιτικές του μνημονίου μπροστά μας. Όχι μόνο για τους άστεγους…
Πιστεύω πως σήμερα δεν υπάρχει μεγαλύτερη βαρβαρότητα από το να συνεχίζεις να πράττεις όπως και πριν από την κρίση. Έτσι πράττουν και αρκετοί πολιτικοί στα Χανιά. Ψηφίζουν υπέρ των πολιτικών που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην κοινωνική βαρβαρότητα μα συνεχίζουν να πράττουν σα να μη συμβαίνει τίποτα. Συνεχίζουν λοιπόν την καθημερινότητά τους όπως προστάζουν τα αξιώματα που έχουν.
Για τους βουλευτές του νομού αυτό σημαίνει, παρουσία σε πολλές κοινωνικές εκδηλώσεις, επικοινωνιακές ερωτήσεις που δε δίνουν απαντήσεις στη Βουλή για προβλήματα που αυτοί συντελούν στη δημιουργία τους μέσω της θετικής ψήφου που δίνουν σε αντιλαϊκά νομοσχέδια, πλήρης υποταγή στο κομματικό άρμα και ως εκ τούτου πλήρης απουσία από την αγωνία και τον αγώνα των πολιτών. Τα συντρίμμια που αφήνουν πίσω τους τα ονομάζουν «υπεύθυνη στάση» και συνεχίζουν μια ρουτίνα που πλέον κανένα δε συγκινεί.
Από την άλλη, υπάρχει και η απογοήτευση της παρουσίας του Δήμαρχου Χανίων. Ο κ. Σκουλάκης ίσως πίστευε πως η Δημαρχία θα αποτελούσε μια ευκαιρία για ένα ήσυχο τέλος στην πολιτική καριέρα του σε μια εποχή ραγδαίων αλλαγών. Κακώς, αν αυτό ισχύει.
Είναι κατανοητό να επιθυμεί να μη συνδεθεί απόλυτα στο τέλος της πολιτικής του καριέρας, με μία κυβέρνηση μνημονίου, ως βουλευτής της. Είναι φυσικό να θέλει να τον θυμούνται ως έναν βουλευτή και τώρα δήμαρχο που δίχως να είναι ίσως ριζοσπαστικός τουλάχιστον προσπάθησε μέσα από κάποια πλαίσια και περιορισμούς για το καλύτερο δυνατό. Είναι ακόμα θεμιτό να επιθυμεί ν’ αποχωρήσει απ’ αυτή την κυβέρνηση δίχως να έρθει σε ρήξη με τις πολιτικές αυτής της κυβέρνησης. Ως ένας που ψήφισε μεν το μνημόνιο όμως εικάζω, όχι επειδή το επιθυμούσε αλλά επειδή ήθελε να μείνει πιστός στο κόμμα του. Όσοι διαφωνούνε, δεν είναι αναγκαίο να επιθυμούνε τη σύγκρουση. Μπορεί απλά να αποχωρούν από τη βουλευτική τους θέση. Ίσως αυτή να είναι η περίπτωση με τον κ. Σκουλάκη.
Όμως ακόμα και αν αυτό ισχύει, σήμερα αποτυγχάνει παταγωδώς. Αφού όταν καίγεται το σπίτι του πολίτη του δήμου σου εσύ δε μπορείς να σφυρίζεις αδιάφορα, δε μπορείς να απουσιάζεις. Και τι άλλο από αδιαφορία και θανάσιμη αργοπορία είναι η ανυπαρξία βασικών υποδομών για την κάποια ανακούφιση συμπολιτών μας που έχουν πληγεί περισσότερο βάναυσα από τις ακολουθούμενες πολιτικές; Υποδομές που θα μπορούσαν να είχαν ήδη πραγματοποιηθεί δίχως να έχει προχωρήσει σε κάποια σύγκρουση.
Μόνο για τη συγκεκριμένη περίπτωση αναφορικά με τους άπορους της πόλης μας αλλά και τους άστεγους αναφέρω χαρακτηριστικά την αργοπορία στη λειτουργία του κοινωνικού παντοπωλείου, τη μη δημιουργία ξενώνα για άστεγους, την αδυναμία να στηρίξει υποτυπωδώς τους ασθενέστερους συμπολίτες μας.
Ο κ. Σκουλάκης βεβαίως μπορεί να μας πει πως λείπουν οι πόροι για να προχωρήσει σε αυτά τα έργα. Κι εκεί παρουσιάζεται λοιπόν το πρόβλημα. Γιατί όταν φτάνουμε στην ουσία η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη. Όσον αφορά στη λειτουργία του νοσοκομείου, στα προβλήματα των εμπόρων, στην ανεργία των νέων αλλά και των μεγαλύτερων σε ηλικία, στην αγωνία των πολιτών της πόλης του για επιβίωση, στην αυξανόμενη φτώχεια. Στους πόρους που χρειάζεται για να μπορεί να δημιουργήσει υποστηρικτικές δομές.  Στη σύγκρουση με τον κομματικό του φορέα που θα είναι αναγκαία για να καταγγείλει τα ελλιπή εργαλεία που έχει ως δήμαρχός στα χέρια του για ν’ ανακουφίσει κάπως τα πράγματα.
Είναι αυτή η αδυναμία του κ. Σκουλάκη να συγκρουστεί, να διαχωρίσει τη θέση του που τον καταδικάζει στο ν’ ακολουθεί τον εύκολο δρόμο μίας δημαρχιακής ρουτίνας, με κάποιες πεζοδρομήσεις, πολύ επικοινωνία και φιέστες και λίγη ουσία. Που τον καταδικάζει, εν τέλει, να λειτουργεί ως ένας κομματικός δήμαρχος. Αυτό, άλλες εποχές δε θα ενοχλούσε τόσο πολύ, σήμερα έχει κόστος: είναι εν δυνάμει βαρβαρότητα.
Άλλωστε είναι ο ίδιος  κ. Σκουλάκης που στους προεκλογικούς λόγους του αλλά και μετά την εκλογική του νίκη μιλούσε για μία δημαρχία πέρα από κομματικές αγκυλώσεις, της συνεργασίας και των υπερβάσεων, από και για τους πολίτες.
Κι έτσι λοιπόν φαίνεται πως το βάρος πέφτει όλο στους ώμους των ίδιων των πολιτών. Αυτοί οι πρώτοι λίγοι πολίτες που στην είδηση του θανάτου του Μ.Χ. συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Αγοράς και άφησαν κάποια λουλούδια στο παγκάκι που πέθανε και που μετά προχώρησαν σε συζήτηση για το τι μπορούν να κάνουν.
Πολίτες που ξανασυναντήθηκαν χθες στην κατάληψη της Rosa Nera για τη λήψη αποφάσεων. Πολίτες οι οποίοι στην απουσία της πολιτείας σήμερα στελεχώνουν συνελεύσεις γειτονιών, συμμετέχουν σε κινήσεις και κινήματα, υπήρξαν κάποιοι οργισμένοι εδώ και καιρό και άλλοι αγανακτισμένοι, τώρα φαίνονται αποφασισμένοι να λάβουν δράση. Αυτό, αποτελεί και την πιο υγιή αντίδραση μίας κοινωνίας που την άφησαν μόνη τη στιγμή που δέχεται τον πιο μεγάλο πόλεμο.

Το Λαλα του 2012

Καλησπέρα Αναγνώστη μου και καλή χρονια...πανε πέρασαν οι βρμιάρες μέρες, με ξενυχτια,ταξίδια,οικογενειες,φαγητα,χουρχουρίσματα και φιλους... Πως περασες καλέ μου? πως σε βρήκε το νέο έτος? κερδισες κανενα φλουρί ή τζίφος?
Αχχχ.. Ήρθε και το 2012 και ειναι σαν να μη έφυγε ποτέ το 2011. Στα πολιτικα μια απο τα ίδια, ο Παναγόπουλος (αυτός ντε της ΓΣΕΕ) αλυχτάει σαν λυσσασμένος σκύλος(συγνώμη αγαπημενα σκυλάκια), γιατι πλησιάζουν οι εκλογές και θελει μερίδιο και αυτός από καποια πιτούλα, Η Αννα κάτι λεει για PSI (τρεχα γύρευε), ο Παπαδη-ι-ος μετράει υπουργός και σύμβουλος, ο ΓΑΠ ειναι μεσα στην στενοχώρια γιατι εχει παλιόκαιρο στο Αιγαίο και δεν μπορεί να βγει βόλτα με το κανό και οι Έλληνες αυτοκτονουν,αυτοπυρπολουνται ή γίνονται νεοάστεγοι. Ο Παπακωνσταντίνου μας υποσχεται ότι θα είναι καλός και δεν θα μας αυξησει και αλλο την ΔΕΗ. Λες και εχει μεινει και κανένας με στέγη, ωστε να φωτίζεται κιόλας... Η Τυποεκδοτική βγαζει την φυλλάδα του Γιαννικου(αυτου με το ΑΛΤΕΡ) και η Ελλαδάρα μας γινεται πρωτο θεμα μέρα παρά μέρα στα ξένα ΜΜΕ. Γιατι τα εγχώρια ασχολουνται με τον γαμο Παρθένη-θάνου, με τα βυζια της κάθε αρτιστας και με το νέο χιτ του Οικονομόπουλου "πουτάνα στην ψυχή".
Όπως έχουμε πει, Αναγνώστη μου έχουμε πέσει πολύ χαμηλά και αυτό το βαρέλι ειναι σαν εκείνο των Δαναϊδων..Άπατο.
Το αποφάσισα Αναγνώστη μου. Εαν δεν κανουμε κατι να σηκωθούμε απο τον καναπε και να αρχίζουμε να τους βαραμε μπας και φυγουν , θα παρω την σκηνή μου και το Backpack Μου και θα την κάνω για την goa. θα γίνω νεοχίπης αφου νεόφτωχη με έκανε το ΠΑΣΟΚ... Ε αμαν πια! περιμένουμε απο ποιον και τι? Απο το καθιερωμένο ραντεβου για ξύλο καθε σαράντα μέρες στο Συνταγμα? Ή απο τους εργατοπατέρες να μας σώσουν?
Και μεσα σε όλα αυτά υπάρχει εκείνο το υπέροχο πλάσμα, ο γιος της Lila και του ψιτ, το οποίο μεσα στην τάξη του φώναξε : "το πάθος για την λευτεριά ειναι δυνατότερο από όλα τα κελιά", έτσι για να μας αποδείξει ότι υπάρχει ακόμη η ελπίδα στα παιδικα στόματα..
Κράτα γερά Αναγνώστη μου. Ειναι δίσεκτο το έτος και καθοριστικό.
Καλό απόγευμα
Επειδη σημερα ειναι τα γενέθλια του κυριου νίκου Καββαδία το λαλα ειναι σε ποίηση δική του...

Γιάννης Κούτρας- Kuro Siwo

Το Λαλα του 2011 που την κανει

Καλησπέρα Ανανγνώστη μου ετοιμε να αποχαιρετήσεις το 2011. Τι κανεις? Πως περνάς αυτές τις γιορτάρες μέρες;
Αυτη η αναρτηση δεν εχει χαρακτηρα ημερολογιου, ουτε αναδρομης,ουτε τιποτε.
θελω να φτιάξω λίγο τα κέφια μας. θα σου πω λοιπον για ταινιες, μουσικές & ομορφες στιγμές.
Αναγνώστη μου, το 2011 το Νταμαζάκι έζησε  μεγάλες στιγμές. βρεθηκε σε πορείες ήσυχες και μη γνωρισε κόσμο και ντουνια στην Αθήνα και όχι μονο, πηγε στην Κωνσταντινούπολη στην Filiz & περασε ενα εξαίσιο τετραήμερο, εδωσε πανελλήνιες (ξανα), εσκισε στην σχολή του και εβγαλε υπέροχες φωτογραφίες. Περασε ενα σουπερ καλοκαίρι, με πολλα ξενυχτια,χορους και παρέες. Ανεβηκε στα Ζαγόρια να χορέψει με τους Σαρακατσαναίους και κατεβηκε στην Κρήτη για να χοροπηδήξει με τους Κρητικούς. Ερωτευτηκε τον καλό του με τον οποίο αποχαιρετίστηκε μετά.
Αλλαξε σπίτι,πόλη και δουλειά.
Πάντρεψε το μικρό αδερφάκι του και περασε μια απο τις πιο ωραίες εβδομάδες της ζωής του.
Αλλαξε στυλ, χρώμα μαλλιών. Πήρε καποια κιλά, τα οποία ξαναέχασε.
Εφτιαξε απειρες  πίτες και άπειρα γλυκά. Εμαθε να φτιάχνει υπέροχα μουστοκούλουρα.
Γνωρισε γατόνια, ειχε για λίγο τον Σβάρτσι, ο οποίος την αποχαιρέτησε ενα Δεκεμβριάτικο πρωινό. Γνωρισε μια Μπουμπου άλλο πραγμα μαγισσα...
Πηγε σε πολλά Live, θεμελίωσε μια απο τις καλυτερες φιλίες και γελασε πολυ.
Ειδε ταινίες υπέροχες και καποια Remake τοσο απαίσια που ηθελε να περάσει βελόνες του πλεξίματος στα αυτιά της.
Και μόλις συνειδητοπιήσες Αναγνώστη μου οτι μιλάω για εμένα σε τρίτο πρόσωπο. Πρεπει να ε΄χω καποια ψυχασθένεια φαινεται.
Αλαλ το 2011 ειχε πολλά ασχημα. Χωρισα, εφυγα απο μια πόλη που παρ' όλη την ασχημια της την αγαπώ. Ειναι χαλια η κατάσταση στην Ελλαδα, ολη την χρονιά τα λέγαμε. Και το 2012 αναμενεται χειρότερο. Περισσότεροι φόροι, περισσότεροι φτωχοί,περισσοτερη πείνα. Η αισιοδοξία που υπήρχε αλλες χρόνιες τετοια μερα-την τελευταία του χρόνου- φετος δεν υπάρχει. Ακόμη και τα παιδιά δεν ειναι τοσο χαρουμενα φέτος. Γιατι βλεπεις και αυτα καταλαβαίνουν την κατάσταση και πως να χαρούν;
Αλλα ειπα Αναγνώστη μου..μονο χαρές θα μοιραζόμαστε σημερα. Ετσι για να χαρουμε λίγο.
Δεν νομίζω να σιχαινομαι τιποτε αλλο απο τις αναδρομες. Και αυτη την έκανα μονο και μονο να θιυμηθώ τα καλα του 2011 και να ξεχασω την βια που ζουμε καθημερινα. Μονο και μονο να αποδειξω πρωτα στον εαυτό μου, ότι η ζωή στην χωρα αυτή έχει και τα καλά της. Εχει τις λιακάδες της, τα φρεσοκομμένα πορτοκάλια, τα γελάκια της Βασιλικής και τα χουρχουρητα του Νταιζονίου, το κασκόλ που δεν θα τελειώσει ποτέ. Εχει την επίσκεψη μιας φίλης, η οποία μονο χαρά εφερε και μια καλημερα ενα φθινοπωρινό πρωινό, την οποία δεν περίμενες.
Εχει νεους ερωτες και παλιούς, νεες πόλεις, νεες αρχες.
Δεν ξερω. Αποφασισα την τελευταία διετια να ειμαι αισιοδοξη και αυτό θα πραξω.
Ελπίζω το ίδιο να κάνεις και εσυ.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΗΗ ΜΟΥ!!!!! Ελπίζω το 2012 να αλλάξουμε σελίδα

Bob Seger- turn the page

Το Λαλά του "ας την δουμε αλλιώς"

Καλημέρα Αναγνώστη μου Αγιοβασιλιάτικε! Πως πέρασες εχθες στα γενέθλια του Τζίζας? Ελπίζω να ησουν σε ένα σπίτι στα ζεστά, παρέα με ατομα ή άτομο που αγαπάς. Ακόμη και εαν βγηκες να το ξενυχτήσεις ελπίζω να πέρασες ομορφα.
Γκαστρωμένες οι τελευταίες μερες και νύχτες, γεννουν ανησυχίες, φέρνουν αλλαγές, αμβλύνουν (οσο απιστευτο και να φαίνεται) την ασχημια της κατάστασης στο Ελλάντα.
200,000 οι αστεγοι, κοντά στο 1,000,000 οι καταγεγραμμένοι άνεργοι. Πλεον το πιο μοδατο στεκι στην χώρα είναι τα γραφεία του ΟΑΕΔ.
Ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα.  Εταιρίες ιστορικές βάζουν λουκέτο. Βεβαια οι ιδιοκτήτες τους την καβάτζα τους την οικονομική ή την εργασιακή την έχουν. Αλι και τρεις αλί φτωχές μου παρακόρες στους εργαζόμενους που μένουν πίσω.
58η μέρα απεργίας σήμερα στην τιμημενη χαλυβουργική και μοιάζει σαν το χωριό του Αστερίξ πραγματικά. Ειναι οι μόνοι που αντιστέκονται στην κατάσταση αυτή. ολοι οι άλλοι ζουμε στην κοσμάρα μας και με το σκεπτικό: "έξω από τον ποπο μας και ας ειναι και 10 πόντοι". Το συζήτησα με έναν πολύ καλό φίλο Αναγνώστη μου το θεμα της αναισθησίας του ελληνικού λαού, την ανικανότητα ξεσηκωμου και καταλήξαμε ότι τελικά ο θείος Λιακόπουλος εχει δίκιο και κάτι σε Ζαναξ πρέπει να μας ψεκάζουν & εχουμε αδρανοποιηθει έτσι.
Βέβαια όπως λεει και το πατριωτικό άσμα: "λιγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς την δόξα τραβά".
Το άσμα φταίει, Αναγνώστη μου, που δεν προσδιορίζει το χρονικό διάστημα που πρέπει να ξεκουραστεί το Ελλάντα για να τραβήξει προς την δόξα.
Από την άλλη μας πηρε σχεδόν 400 χρόνια να διώξουμε τους Οθωμανούς. Νομίζω στο θέμα κατοχής ειμεθα παγκόσμιοι πρωταθλητές. Δεν νομίζω να εχει υπάρξει άλλος λαός σκλαβωμένος τόσα χρόνια. βεβαια οταν αποφασίζουμε να ξεσηκωθουμε τα καίμε όλα και τους ξεπετάμε. Το θέμα ειναι ποτε θα σηκωθούμε από τους καναπέδες να το κανουμε και αυτό. Ε αυτή την φορά ίσως να μην μας παρει 400 χρονια αλλά μια εκατονταετία την βλέπω στο νερό. Εαν βέβαια εχει μεινει κανένας Έλληνας όρθιος από την πείνα, η οποία πείνα αποτελεί ακόμη μια πολιτική εξαθλίωσης. Δεν θέλω τωρα να επακταθώ πετραιτέρω σε αυτό, αλλά θα το συζητήσουμε όταν έρθει η ωρα...πρώτα ο Τζιζας,που δεν το βλέπω
Ουτε για τον Ευφραιμ θέλω να σου πώ, ουτε για τα 300 γουρουνάκια του Κυνοβουλίου και τους υπηρέτες τους, ουτε για εκλογές ουετ για μιζέρια.
Εγκωσα Αναγνώστη μου να σου λέω τα ίδια και τα ίδια κοντα στα δυο χρόνια τώρα. Γκρινιάζω σαν γρια, μεσα από την οθόνη του υπολογιστή σου.
Ωχου!!! Υπάρχει ακόμη νομίζω ο έρωτας, τα σκυλάκια, τα παιδάκια τα γατάκια.. Η γη συνεχίζει να γυρίζει, ακόμη και αν ο Ευφραίμ ειναι στον κορυδαλλό παρέα με οικονομικές εφημερίδες, οι ανθρωποι συνεχίζουν να κανουν όνειρα, ακόμη και εαν τους τα βιάζουν η πείνα και η ανέχεια, οι πορτοκαλές εξω από το μπαλκόνι μου είναι ακόμη γεμάτες πορτοκάλια, το Νταιζόνι με κοιτάζει ακόμη ερωτευμένο.
Υπάρχουν ακόμη αυτα τα βλεμματα γεμάτα υποννούμενα για το μέλλον, αυτό το καρδιοχτύπι όταν διαβάζεις ένα μηνυμα στο κινητό,να σιγοτραγουδάς το "personal Jesus" ενω τα ηχεία λαλάνε το "California uber alles", οι συζητήσεις για συναυλίες και μουσικές, οι δευτερες ευκαιρίες,οι τεράστιες αγκαλιες με την μαμα όταν της λέω όλα τα οστά της σπονδυλικής στήλης σωστά. (ναι ακόμη λέω τα μαθήματα στην μαμά)
Ακόμη και εαν δεν εχουμε λεφτα υπάρχει η προοπτική ενός ταξιδιού με το couchsurfing στο Λονδίνο την Ανοιξη, ή μια βόλτα στην Κων/πολη με την Filiz.
Υπαρχουν ακομη οι λιακάδες και αυτες ειναι τζάμπα, Αναγνώστη μου. Υπάρχει ακόμη το χουρχουρητό της γάτας μας, ενα γελιο παιδικό...
Η γκρίνια φερνει γκρίνια και στα γυρίζει. Θα μου πεις ότι ειμαι ρομαντική ή καλοβολεμένη στον μικρόκοσμο του χωριού μου. Απλα βαρεθηκα να τα λεω να τα ξαναλέω και να μην κανω τίποτε να τα αλλάξω. Την είδα αλλιώς που λες και θα γκρινιάζω ολίγον τι λιγότερο(όσο είναι δυναμόν) και θα δράττω περισσότερο.
Ειναι επικίνδυνοι ολοι αυτοι που μας κυβερνούν, Αναγνώστη μου, αλλά κάποτε πρέπει να καταλάβουν πόσο επικίνδυνοι είμαστε και εμείς.
Καλη χρονια Αναγνώστη μου.

Marily Manson - Personal Jesus

Το λαλα της Ελλάδας της εγκατάλειψης

Καλημέρα Αναγνώστη μου χαλκέντερε! Σε αποκαλώ συχνά έτσι και το ξέρω, αλλά καλέ μου πως αλλιώς να μας αποκαλέσω? Ζουμε σε μια χωρα που εχει βουλιάξει, με πολίτες νεκροζώντανους και περιστατικά που κάποτε τα διαβάζαμε σε βιβλία του Dickens και μας φαινόταν αποκυήματα της φαντασίας του Καρόλου.
Ανθρωποι καλοντυμένοι να ψαχνουν στα σκουπίδια κατι να φάνε, παιδιά να λιποθυμούν σε σχολεία, ανθρωποι να τρέφονται από συσσίτεια, να χάνουν τα σπίτια τους, να ειναι φαντάσματα. Ατομα νεα που εαν υπήρχαν δουλειές θα μπορούσαν να προσφέρουν σε ένα υγιές κράτος, ατομα ηλικιωμένα που προσφεραν τοσα χρονια με την δουλειά τους και τώρα το ευχαριστώ αυτών των επικίνδυνων εξουσιαστών είναι να τους παραπετάνε, κόβοντας συντάξεις. να τους στερούν το δικαίωμα στην αξιοπρεπεή ζωή, ακόμη και στον αξιοπρεπή θάνατο. 
και η τελευταία νοικοκυρά γνωρίζει. Αναγνώστη μου, ότι με αυτα τα μέτρα που λαμβανουν οι τραμπουκοι που μας κυβερνούν το μονο που κάνουν ειναι μια τρύπα στο ύδωρ. Βγαζοντας σε εφεδρεία ενα δημοσίο υπάλληλο9ουσιαστικά απολύοντας τον),απολύεεις μαζί του και δυο ιδωτικούς υπαλλήλους. Γιατι ρε ασχετε ανιδεε πολιτικάντη τι να κανει τέσσερις ταμίες το σουπερμαρκετ, οταν η πελατεία του εχει πέσει τόσο που βγάζει την δουλειά του μόνο με δυο;
εχουμε ανίδεους να μας κυβερνουν.
παταξε αγόρι μου την φοροδιαφυγή, χαμήλωσε την φορολογια στις επιχειρήσεις και το ΦΠΑ, ενισχυσε την επιχειρηματικότητα. Μυαλά ελληνικά επιχειρηματικά και επιστημονικά διαπρέπουν στας Ευρώπας, επειδή εσυ εδώ και δυο δεκαετίες τα διώχνεις.
Εχω και αλλα να πω αλλα ειναι χιλιοδιαβασμένα και χιλιοειπωμένα. Ασε που φοβαμαι οτι θα νομιζεις οτι ενας βραδινός ύπνος μετάλλαξε το νταμαζάκι σε Μανδραβέλη. όχι τίποτε άλλο, ποιος αντιμετωπίζει τα trolls του fb..
Αυτό που ηθελα να σου δώσω να διαβάσεις σήμερα ειναι ένα απόσπασμα της Καθημερινής. Αλαφουζέικο παιδί, αλλά που και που βγάζει κατι καταπληκτικά ρεπορτάζ. Σταχυολόγησα λοιπόν κατι τις και στο παρουσιάζω:
"Η κυρία Μαρίνα κάνει προσπάθεια για να συνεχίσει. «Κανένα τους δεν φωνάζει», λέει. «Στέκονται στην πόρτα και κοιτάζουν μέχρι να χαθεί η μαμά τους. Αν είναι αδελφάκια, δύο ή πιο πολλά, εκείνο το βράδυ δεν μπορείς να τα χωρίσεις. Τα βάζεις το καθένα στο κρεβάτι του και δέκα λεπτά μετά γίνονται ένα κουβάρι, μαζεύονται όλα μαζί ξανά, να αγγίζουν το ένα το άλλο».

Κανονικά, τα Χωριά SOS δεν δέχονται παιδιά που η οικογένειά τους είναι απλώς φτωχή. Γι' αυτές τις οικογένειες υπάρχει πρόγραμμα στήριξης στο σπίτι. Αλλά η απόλυτη φτώχεια δεν πάει σχεδόν ποτέ μόνη της. «Ηρθε ένα κοριτσάκι εδώ και νόμιζα πως έχει πρόβλημα. Τριών χρόνων, δεν ήξερε ούτε 15 λέξεις», λέει η κοινωνική λειτουργός. «Το είδαν οι γιατροί και είπαν πως η υγεία του είναι μια χαρά. Ο μπαμπάς του στις λαϊκές, η μαμά του τυφλή, το είχαν εγκαταλείψει το παιδί. Οταν δεν σου μιλάει κανείς, πώς να μάθεις λέξεις;». Η φτώχεια οδηγεί στην παραμέληση, ακόμα και στην κακοποίηση. Κάποιοι άνθρωποι, πριν φτάσει το παιδί τους εκεί, διαλέγουν την άλλη λύση. Οσο ακραία κι αν φαίνεται σ' εμάς.

«Εβγαινα απ' το Χωριό να πάρω γάλα για τα δικά μου τα παιδιά», λέει η κυρία Μαρίνα. «Στην κεντρική πύλη ήταν μια γυναίκα μ' ένα κοριτσάκι. Δεν ήξερε ότι εγώ είμαι μητέρα SOS, δεν με είδε καν. Κρατούσε το παιδί της όρθια και του μιλούσε. «Μη νομίζεις πως η μαμά δεν σ' αγαπάει. Σε λατρεύει η μαμά, αλλά δεν έχει να σου δώσει φαγητό. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι εδώ...». Νόμιζε πως θα μπει μέσα, θα βρει κάποιον να αφήσει το παιδάκι και θα φύγει». Η κυρία Μαρίνα κρατάει με το χέρι της το μέτωπό της. Οσα χρόνια κι αν είσαι εδώ, μερικά πράγματα δεν τα συνηθίζεις ποτέ. «Το κρατούσε απ' το χέρι», λέει. «Κι αυτό δεν μιλούσε. Μόνο είχε σηκώσει το κεφαλάκι του και την κοίταζε. Δεν ξέρω τι έγινε μετά. Εφυγα. Είχα να πάρω γάλα στα δικά μου τα παιδιά»."

«Μέχρι πριν από δύο χρόνια, το 95% των αιτημάτων είχε να κάνει με κακοποίηση. Αποφάσιζε ο εισαγγελέας πως κινδυνεύει το παιδί», λέει στην «Κ» η κοινωνική λειτουργός των Χωριών SOS, Π. Βασταρούχα. «Τώρα τα μισά αιτήματα είναι από γονείς σε απόλυτη φτώχεια. Οκτώ στις δέκα φορές είναι Ελληνες, τις πιο πολλές φορές μονογονεϊκές οικογένειες, συνήθως χωρίς άλλους συγγενείς».

Γονεις θεοφτωχοι, που δεν εχουν αν ταϊσουν τα παιδιά τους τα αφηνουν στα χωριά SOS. θυμάσαι τι σου έλεγα στην τελευταία μας συνάντηση? Βια δεν ειναι να ρίξεις μoλοτοφ σε ένα μπάτσο. Βία ειναι να είσαι μάνα και να εγκαταλείπεις το παιδί σου σε χωριό SOS,γιατι δεν μπορείς να το ταϊσεις. Βια ειναι αυτό που ζει αυτός ο τόπος δυο χρόνια τώρα. Από το "μαζι τα φάγαμε" του χοντρού, μέχρι το "Μη νομίζεις πως η μαμά δεν σ' αγαπάει. Σε λατρεύει η μαμά, αλλά δεν έχει να σου δώσει φαγητό.". 

Βια ειναι να εισαι παιδάκι δύο ετών και να γνωρίζεις την εγκατάλειψη σε αυτή την ηλικία. οχι γιατι ο γονέα σου απεβίωσε, αλλά γιατί σε αφησαν σε ενα ίδρυμα γιατι ήταν ανίκανοι να σε θρέψουν. και με τον όρο θρεψη, αναγνώστη μου, χρησιμοποιώ την υλική πλευρά του όρου.

Και οι Ελλάδα γεμάτη ζόμπι. οπως λέμε και με ένα καλό φίλο, χάριν αστεϊσμού, τελικά έχει δίκιο ο Λιακόπουλος: και μας ψεκάζουν&εχουμε αποκοιμηθεί όλοι μας. 

Ή μας εχει επηρρεάσει τόσο πολυ αυτη η κολοκατάσταση που δεν ξερουμε πως να βγουμε από αυτή. Ειμαστε μια χώρα σε κατάθλιψη. Γιατι; γιατι εχουμε επιτρέψει όλα αυτα τα χρόνια να μας κυβερνουν απόγονοι των κοτζαμπάσηδων,να μας διαφεντευουν και να καθορίζουν τις τύχες μας... Και δεν μιλάω μονο για τους πολιτικούς, αλλά και για όλους όσους περίμεναν να κατουρησουν εκείνοι μια ποδιά να την φιλήσουν, για όσους κουνουσαν σημαιάκια σε ομιλίες μπας και διοριστεί το παιδάκι τους σε μια καλή θεσουλα, να ξυνει με τσουγκράνα τα "τρυφερα" του. 

και φτάσαμε τώρα εδώ. Στην Ελλάδα της εγκατάλειψης, στην Ελλάδα της κατάθλιψης στην Ελλάδα των Ματ, των ΚΝΑΤ και των φοροφυγάδων.

Αναγνώστη μου όταν πηγαίναμε στο Attica και αγοράζαμε τα LAK φορεματάκια, για να κάνουμε μόστρα στα στενά των νησιών, εμείς το ΦΠΑ μας το σκάγαμε μια χαρά. Αλλά ο LAKis το εκανε πλαστικές και μποτοξάκια. και δεν το λέω από κακία ή μισαλλοδοξία, αλλά από καθαρή δικαιοσύνη. Εφτασε ο Lakis και ο καθε Lakis να οφειλει στο δημοσιο 70 εκατ. ευρώ. Ενα μεγάλο ποσοστό δηλαδή του χρέους. Αλλά κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει καλέ μου.. και τα ματάκια των φοροφυγάδων ειναι στην θεσούλα τους. Απολαμβάνουν τα καφεδόνια τους στα Ν.Π και άλλοι εγκαταλείπουν τα παιδιά τους σε χωριά SOS γιατι όχι για καφέ δεν έχουν χρήματα, αλλά ουτε για μια φρατζόλα ψωμί.

Η Θέμις ειναι τυφλή ,κουτση,κουφή και ντύνεται με LAK, φαινεται.

Αναγνώστη μου. Δεν ξερω αλλά τελευταία μονο γκρίνιες σου λαλάω... Αλλά επειδή κάτι πολύ καλό ανοιηει στον ορίζοντα ισως και να αρχισω και να λαλάω χαρές, λελουδα και έρωτες.

Καλη συνέχεια!

Τζίμης Πανούσης - Ένα τραγούδι για τον χειμώνα

Το Λαλα της βίας

Καλημέρα Αναγνώστη μου, μοσχομυρισμένε απο μελομακάρονα!!!! τεταρτη σήμερα, ήρθε ο Τέταρτος, πάει ο βδόμαδος που λεει και ο σοφός λαός.
Περίεργος ο τιτλος που επέλεξα σήμερα και οφείλεται καθαρά σε μια πρωινή εμπνευση που μου έδωσε το πρωί μια γερμανική εφημερίδα. Όπως ξερεις, μετά από  τόσα χρόνια σχέσης που εχουμε, οι τασεις μαζοχισμού μου με οδηγουν καθε πρωι στην αναγνωση εφημερίδων. και όταν λέω εφημερίδες, οχι μόνο εφημερίδες από το Ελλαδιστάν, αλλά και γερμανικές, αγγλικες, αμερικάνικες και τουρκικες. Εαν δεν εχω τρεξιμο ωσαν Βέγγος, διαβασμα (το οποίο τελευταία με φλερτάρει επικίνδυνα και εγώ το σνομπάρω), ή γενικά κάτι τις να με κρατησει απασχολημένη, περνάω ενα ευχάριστο τετράωρο διαβάζοντας εφημερίδες.
Ο τίτλος του αρθρου ηταν ο εξής: "Οι Γερμανοί ανησυχούν μεν για την κρίση, αλλα δεν την νιώθουν". 630 ευρώ κατα μέσο όρο θα ξοδεψει εκαστος Γερμανός.
Εχοντας ζησει στην Αλεμάνια κια εχοντας γνωρίσει αρκετους Γερμανους, δεν θα τους έλεγα και ιδιαιτερα large ως προς τις αγορές τους. μάλλον σκατομίζερους θα τους χαρακτήριζα. Αλλά αυτές τις "αγιες" μερες τιμουν την γέννηση εκεινου,ντε  του κρινοσυλλαμβανόμενου, με gluhwein, με υπέροχα γλυκά και ξεχνώντας την μιζέρια τους.
Απο αυτό λοιπόν ορμώμενη σκεπτόμουν την Ελλάδα. Οι Έλληνες σαν λαός ουτε σκατομίζεροι ειμαστε(ΟΚ με μια εξαίρεση τους Γιαννιωτες, αλλά αυτό είναι αλλουνού παπα Evangelium),ουτε περιμένουμε τις γιορτές να το ρίξουμε έξω. Απλα εμεις την κριση την εχουμε νιώσει στο πετσί μας. Εχει βιάσει τις ζωές μας, την καθημερινότητά μας, την υγεία μας, τους έρωτες μας και μας εχει αλλάξει την ζωή.
ξαφνικά νιώθω ότι αυτή η χώρα αδειάζει. Ειτε επειδή οι ανθρωποί της εχουν φύγει για τα ξένα, είτε επειδή κλειδαμπαρώνονται στα σπίτια τους, τρομοκρατημενοι για το τι θα ξημερώσει η επόμενη μέρα. βια λοιπόν ειναι να σε φυλακιζουν/εξορίζουν για μια καλυτερη ζωή.
Βία είναι οι συνδικαλιστές που κάθε 40 μέρες και τιμώντας τις παραδοσεις κλείνουν το καθιερωμένο ραντεβού για ξύλο με τα ΜΑΤ και τα ΚΝΑΤ, ενώ κατω από το τραπέζι συμφωνούν τα πάντα με την πολιτική ηγεσία.
βία ειναι να είσαι 25-35 ετών, να εισα άνεργος, να μένεις με τους γονείς σου και να ζητάς χαρτζιλίκι να πας την κοπέλα σου για ένα καφέ. Γιατι και ο ερωτας, Αναγνώστη μου δεινοπαθεί στην χωρα αυτή. Αποστάσεις δημιουργούνται, ανθρωποι που έμεναν μαζί χωρίζουν γιατί δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα έξοδα, οικογένειες διαλύονται, αφου η φτώχεια φέρνει γκρινια...
Βια ειναι να ερχονται χριστουγεννα, να είσα παιδάκι, να περνάς μπροστά από βιτρίνες και να ξέρεις ότι τίποτε από όλα αυτα δεν μπορεί να γίνει δικό σου φέτος.
Βία ειναι να εισαι μητέρα 40 ετών  δυο παιδιών, ανεργή  και να μην έχεις χρηματα να εξασφαλίσεις τουλάχιστον ένα γευμα την ημέρα στα παιδιά σου. και δεν μιλάω για ρουχα και παιχνίδια, Αναγνώστη μου,αλλα για φαγητό.
βεβαια το καλο μας το ΠΑΣΟΚ που μας αγαπαει και αναγνωρίζει τις θυσίες μας θα καθιερώσει τα συσσίτια στα σχολεια. Ολα τα παιδάκια χαρούμενα θα ξανατραγουδήσου:ν "πατάω ενα κουμπί και βγαίνει μια ξινή και λεει στα παιδάκια nichts φαϊ" και θα το αφιερώσουν στην Αννουλα του φονιά και στο επιτελείο της.
βία ειναι να εισαι εβδομήνατ ετών, να παιρνεις συνταξη 300 ευρώ, η οποία δεν σου καλύπτει ούτε τα φάρμακα σου  και να ψάχνεις στα σκουπίδια και στα σάπια της λαϊκής κατι για να φας. και από την αλλη στο κρύο σου το σπίτι,να βλεέπις τον ομήλικό σου τον Παγκαλο να σε χαρακτηρίζει μαλάκα και αν λεει οτι "μαζι τα φάγατε" τα χρηματα της Ελλάδας. και αν διερωτάσαι εσυ, πως ειναι δυναμόν να εχεις χασει επτά κιλά και η υγεία σου να ειναι χαλιά και ο Παγκαλος να ειναι 200 κιλά αηδία και κορακοζώητος.
Βια ειναι να εισα αναπηρος και να σου λένε οτι θα κοψουν το επιδομα αναπηριας σου, και κοψε εσυ το κεφαλι σου να αεξασφαλίσεις φάρμακαι και τροφή ή ρευμα για να λειτουργησει το μηχάνημα απο το οποίο παίρνεις οξυγόνο.
Βια ειναι τα δημόσια νοσοκομεια
Βία ειναι να είσαι έφηβος στην Ελλάδα και να μην ξέρεις τι σχολή να ακολουθήσεις όταν τελειώσεις το λύκειο, αφού ο,τι και να σπουδάσεις το πτυχίο στον τόπο σου δεν θα έχει καμια αξία.
Βια ειναι να σε συλλαμβάνουν αναίτια και να σε κρατουν τρεις μέρες στην φυλακη, με κακουργηματικές κατηγορίες, ενώ τους φοροφυγάδες να τους αφήνουν ελευθερους λίγες ώρες, ετσι ώστε να μην χάσουν τον απογευματινό καφέ τους στην Γλυφάδα.
βια ειναι οι ειδήσεις του Mega και του ΣΚΑΙ.
Βια ειναι να σου επιβάλλουν το χαράτσι για ενα σπίτι που έφτυσες αίμα να το χτίσεις και τωρα σου ζητουν ενοίκιο.
Την καρδιά περιβόλι σου έκανα αναγνωστη μου πρωί πρωί.
Εα ειναι ετσι τα πράγματα,ρε Νταμαζάκι, θα μου πεις, ποιος ο λόγος να υπάρχουμε? Ας πάρουμε όλοι από μια πετρα καια ς πέσουμε από της Άρτας το γιοφύρι να βρουμε την γυναίκα του πρωτομάστορα.
Είπαμε Αναγνώστη μου. Αλλο ο ρεαλισμός, αλλο η απαισιοδοξία. οσα σου εξέθεσα αποτελουν εικόνες της καθημερινότητας σου και της δικής μου. Επειδή εχουμε ενα κεραμίδι πάνω απο το κεφάλι μας, εστω και λιγοστά ευρώ στην τσέπη μας, μπορουμε να ταξιδευουμε ακόμη και να περιμένουμε εστω ενα δώρο αυτές τις μέρες, νομίζεις ότι αυτα που σου εξέθεσα δεν συμβαίνουν? ή ότι δεν θα χτυπήσουν την πόρτα μας?
Απλα Αναγνώστη μου πρεπει να ξυπνησουμε απο αυτό τον ληθαργο. Περπατάς στην Αθήνα και νομίζεις ότι ολοι γύρω σου ειναι ζόμπι. λύγισε ο κοσμάκης και δεν εχει τρόπο να σηκώσει το κεφάλι του. η Αριστερα (οχι το ΚΚΕ) ειναι για τα γέλια. η ενδοκοινοβουλευτική αριστερά φωνάζει για εκλογές, μπας και παρει περισσότερους ψηφους, αρα και μεγαλύτερη μεριδα από τον κρατικό κορβανά, το ΚΚΕ θυμαται ακόμη τον πατερούλη τον Στάλιν, η Αλεκάρα λεει τα ίδια που έλεγε πριν απο είκοσι χρόνια και τα ΚΝΑΤ περιφρουρουν τους μπάτσους,που περιφρουρούν την βουλή.
καποιοι εκ των αντιεξουσιαστών εχουν μπερδέψει την βουρτσα με την χτένα και νομιζουν οτι με το να πετάξουν δυο πετρες και πέντε μπουκάλια εκαναν το καθηκον τους, ή με το να χτυπήσουν μια λαϊκη και μια τράπεζα και να καψουν εργαζόμενους και μπατσους λυθηκε το πρόβλημα και μπορουν με ελαφρά την συνείδηση να πιουν τα μπυρόνια τους.Αυτοι που λες αμαυρώνουν την εικόνα των υπόλοιπων και συνεχίζει ο εν λόγω χωρος να ειναι στιγματισμένος ως βίαιος και αδιέξοδος.
Αναγνώστη μου για να μην σε αφήσω ετσι θα σου μιλήσω για όμορφες εικόνες. για τον ήλιο που είναι ακόμη δωρεάν, για ενα περίπατο εστω και σε ενα ψευτοπάρκο στην Αθήνα, για μια βόλτα μέχρι την θάλασσα, για τους κουραμπιέδες που σου έφτιαξα εχθες και πέτυχαν . Για ενα χαμόγελο απο την αγαπημένη σου, για το γέλιο ενος παιδιού απο το απέναντι μπαλκόνι. Για ενα απρόσμενο τηλέφωνο απο καποιον που ειχες να ακουσεις χρόνια.
Ειχα γκρινιάξει καποτε ότι κανενα ομορφο πραγμα δεν ειναι τζάμπα στην ζωή. Και χαίρομαι που διαψεύστηκα πανηγυρικά..
Καλημέρα Αναγνώστη μου...

RAMMSTEIN - BENZIN

Το λαλα της Κυριακής

Καλημερα Αναγνώστη μου φεγγαρολουσμένε.. Κυριακη σήμερα,μια μέρα μετά την έκλειψη σελήνης. Το νταμαζακι σου γράφει φρέσκο,φρέσκο,μετά από 10ωρο υπνο,με μια θολουρα στο μάτι. 

Από μικρό παιδί σιχαινόμουν τις Κυριακές. ηταν η μέρα που επρεπε να αποτελειώσω τα μαθηματά μου,η μερα που βαραγαν απο αξημέρωτα οι καμπάνες και μου χάλαγαν τα ραντεβού με τον Μορφέα,οι μέρες που αποχαιρετούσα τους αγαπημένους μου στα ΚΤΕΛ, οι μέρες που με αποχαιρετούσαν εκεινοι.Βεβαια τις Κυριακές ειχαμε και τις βόλτες με καποιον έρωτα στο Μοναστηράκι,στο Θησειο, στα Εξάρχεια, στο παραλίμνιο, στο γραμματόσημο,στο Πάπιγκο,στην Potsdamer Platz του Βερολίνου, στην παραλία της Λιγιάς. καποιες Κυριακές 9κυρίως μέσα σε εξεταστικές)ηταν οι μέρα που επέτρεπα στον εαυτό μου ενα γρηγορο καφεδόνι...

Οι Κυριακες στο χωριό μύριζαν πάντα σιχαμένα αρνί(λες και το ειχε ταμα η γιαγια μου και κάθε Κυριακη μας τάιζε αμνό) και ηταν οι μερες που παιρναμε σβαρνα τα σπίτια για επισκεψη. μεχρι εκεινη την παλαβη ηλικία των 16 καθε Κυριακη ειχε επισκεψη για καφέ και κουτσομπολιο.. Και με τραβαγαν και εμένα με βροχές και λιακάδες, με την δικαιολογία:"βγες λίγο από το δωματιο σου παιδάκι μου,που θα στραβωθεις με αυτά που διαβαζεις" Πηγαινα και εγω και ξεπλενα τον πόνο μου σε λίτρα καφέ και κιλά κουλουρακιών. τουλαχιστον τρώγαμε και τρώγαμε και πολύ...

Γκρινιάζω Αναγνώστη μου, ισως επειδή μου λείπουν εκεινες οι Κυριακες τελικά. οχι η μυρωδιά του ψημένου αμνου δεν μου λειπει καθόλου, αλλα εκεινη η ξενοιασιά που ειχαμε όλοι τότε -μικροι&μεγάλοι- μου λειπει. ηταν η χρυση δεκαετία των 90's. Πριν ερθουν οι Ολυμπιακοί ο χοντροκωστάκης και ο δυσκοιλιογιωργάκης και μας τα παρουν όλα. ο 21ος αιωνας δεν μπηκε και πολυ καλα στο Ελλάδιστάν και οι Κυριακές χαθηκαν. Αντικαταστάθηκαν με ατελείωτες ώρες χαζεματος μπροστά στην Tv και στο Pc, με ελλειψη φαντασίας,με γκρινια μιζέρια. 

Μονο τα φαγητα της γιαγιας εμειναν ίδια, ισως γιατι ειναι χαλκεντερη η βαβουλα Έφη (μην της πεις οτι την λέω έτσι θα με φαει ζωντανη)και δεν μασαει απο ΔΝΤ και ΕΕ. Μια ωρα συνάντησης της Ανγκελα με την γιαγια μου και θα την ειχε παλαβωσει την Γερμανιδα,η κολοπετσωμένη Ηπειρώτισσα.

Μονο αυτα,λοιπόν Αναγνώστη μου έμειναν ίδια. Ακομη και εμείς αλλάξαμε. ΒΝιώθουμε σαν να σηκώνουμε το βαρος του κόσμου στην πλατη μας και δεν μπορουμε να σηκωθούμε από τους κολοκαναπέδες. Ασχολουμαστε με κατι αχρηστους που επειδη ηταν παντα  καρπαζοεισπράκτορες τωρα βγαζουν τα ψυχολογικα τους τραύματα σε εμάς. Διαβαζουμε καθημερινα για νεους φόρους, νεα μετρα, για σπαταλες δικές τους, για ανθρώπους που αυτοκτονούν,για ανθρώπους που τρώνε απο τα σκουπίδια και θεωρούμε ότι όλα αυτα συμβαίνουν μιλια μακριά μας και οχι στην πόρτα μας. Μας εχουν αποβλακώσει τόσο πολύ τα παπαγαλάκια τους (βλ. δημοσιογραφους Mega, Σκαϊ, τον Πάσχο, τον Χωμενίδη και αλλους που δεν θυμάμαι) που δεν μας αγγιζει τίποτε πια.

με ολα αυτα που συμβαίνουν θα μου πεις Αναγνώστη μου εγωκάθομαι και σου γκρινιάζω για τις Κυριακές. οπως είχε πει και ο αγαπημένος μου Τομ Ρομπινς καπου : Κυριακή ειναι η μέρα που έχει κρυψει ο θεος τις παντόφλες του"(ή κάπως έτσι)

Δεν ξερω τι εχει κάνει εκεινος ο κυριούλης με τα λευκα γενια, εγω ξέρω ότι η Κυριακή ειναι εκεινος ο φακελος στον σκληρο μου δισκο, στον οποίο εχω καταχωρήσει τις πιο βαρετές μου αναμνήσεις,μαζι με κάτι ηλιολουστες καφεδοκατανύξεις,μαζι με βολτες στις κουνιες και μαζί με κάτι χουρχουρητα της γατας μου. Γιατι τελικά Αναγνώστη μου, δεν ειναι οι μέρες βαρετές, αλλά οι ανθρωποι...και αφιερώνω σε εκεινες τις βαρετές Κυριακές το σημερινό μας λαλά...Καλο υπόλοιπο Κυριακής...

Madrugada-Salt