Θανατηφόρο εργατικό ατύχημα στη Λάρυμνα

Ένας 36χρονος εργαζόμενος στο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα, απανθρακώθηκε και τρεις συνάδελφοί του τραυματίστηκαν ελαφρά, σε εργατικό ατύχημα στην υψικάμινο του εργοστασίου.
Οι τρεις τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο της Λαμίας.

Το θανατηφόρο εργατικό ατύχημα συνέβη σήμερα λίγο πριν τις 7 το πρωί, στο τμήμα του εργοστασίου της ΛΑΡΚΟ, όπου γίνεται η πήξη του μεταλλεύματος, όταν, κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες, το μετάλλευμα, που εκείνη τη στιγμή είχε θερμοκρασία περισσότερο από 3.000 βαθμούς, ξέφυγε από τη σιδηροτροχιά στην οποία μεταφερόταν.

Σε ανακοίνωσή του το Κομμουνιστικό Κόμμα αναφέρει:

"Το ΚΚΕ καταγγέλλει ένα ακόμα έγκλημα του κεφαλαίου σε βάρος της εργατικής τάξης, τον νεκρό εργάτη στη Λάρκο και τους 3 συναδέλφους του τραυματίες. Το τραγικό γεγονός δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο στο κρεματόριο της Λάρκο.

Είναι αποτέλεσμα των άθλιων συνθηκών εργασίας και της έλλειψης στοιχειωδών μέτρων ασφαλείας της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των εργαζομένων. Οι ευθύνες της κυβέρνησης και της εργοδοσίας είναι αναμφισβήτητες.

Οι εργαζόμενοι στη Λάρκο πρέπει να βρεθούν σε αγωνιστική επαγρύπνηση, για να αποτρέψουν κάθε προσπάθεια συγκάλυψης των πραγματικών αιτίων του εγκλήματος.

Το ΚΚΕ εκφράζει τα συλλυπητήρια του στις οικογένειες των εργατών και καλεί τους εργαζόμενους σε γενική κινητοποίηση για την λήψη μέτρων ασφάλειας στους τόπους δουλειάς. Το πρόβλημα είναι γενικευμένο, δεν αφορά μόνο τη Λάρκο, όπως δείχνουν τόσοι θάνατοι και τραυματισμοί σε όλη τη χώρα".

Πηγη: Ελευθεροτυπία

Αναγνώστη μου τα λέμε τα ξαναλέμε. Δεν είναι το παρελθόν που μας ωθεί στην κριτική ρε συ αναγνώστη. Είναι η αλήθεια. Δεν νοείται εν έτη 2009 σε μια χώρα "πολιτισμένη"(ενα αστείο να γελάσεις καλέ μου)εργαζόμενοι να χάνουν την ζωή τους στο χώρο εργασίας τους. Το θέμα ειναι πολύ σοβαρό και δυστυχώς δεν αναδεικνύεται όσο πρέπει απο τα ΜΜΕ. Υπάρχουν βλέπεις άλλα θέματα προς αναδειξη πιο σημαντικά, ολπως η ενισχυση του φόβου για τον νέο ιό, όπως η οικονομική κρίση που δημιούργησαν για να τρομοκρατούν τους εργαζόμενους(και όχι μόνο, όπως οι διακοπές των Stars και άλλες αηδίες...Στοχος τους: η αθανατωση της κριτικής σκέψης και η κατευθυνόμενη πληροφόρηση.
Ειναι σημαντικός ένας θάνατος βρε αναγνώστη. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που πλήρωσε την αγάπη για το κέρδος του εργοδότη του, με το υπερτατο αγαθό: την ζωή του.
Ξερω διαβάζομαι δραματική αλλά ειναι ευαίσθητο το θέμα. Η γνώμη σου ποια είναι? εχω βαρεθεί να μονολογώ, να σου πω την αλήθεια...!

Διακοπαρετε?

Αναγνώστη μου πριν με πεις :καμμένη και ιντερνετοεξαρτημένη να σου πω οτι περιμένω τον Άγγελο μου(και την Χρύσα μου) να ξυπνήσει(και αυτό το χαζούλι μου δεν ξυπνά)
Χαιρετίσματα πολλά απο την Κρήτη και απο το Ntamazaki σου...
Λοιπόν οι διακοπές βαίνουν καλώς μέχρι εδώ...Ηρεμία ησυχία, ρακές και φαγητό...Δεν τους πάω βέβαια μια τους Κρητικούς, αλλα αυτό είναι άλλο καπέλο!!!!
Λοιπόν σε αφήνω κάπου εδώ, ηθελα απλά να σε ενημερώσω για την πορεία των διακοπών μου...Πολλά φιλιά!!!!
Εσυ διακοπές δεν θα κάνεις?

Ελεύθερη η Χριστίνα Κυριμοπούλου

Μετά από πολύχρονη –στην ουσία παράνομη- κράτηση, η Χριστίνα Κυριμοπούλου είναι ελεύθερη. Την Παρασκευή το μεσημέρι, μέλη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, παρέλαβαν...

την Χρ. Κυριμοπούλου από τις φυλακές του Ελεώνα θηβών. Λίγες μέρες πριν είχε πληρωθεί η επιπλέον τετράμηνη κράτηση.

Η Χριστίνα Κυριμοπούλου ήταν έγκλειστη εδώ και πέντεμιση χρόνια στις φυλακές ανηλίκων στον Ελαιώνα, για μικρόαδικήματα που είχε διαπράξει 13-14 ετών.

Έχει κάνει επανειλημμένα απόπειρες αυτοκτονίας ενώ της χορηγούνται τα ιδια φάρμακα απο το 2003,οποτε και εξεταστηκε στο Νταου ,χωρίς να βρίσκεται κάτω από την εποπτεία ψυχιάτρου.Το κοριτσι βρισκεται σε πολυ ασχημη ψυχολογικη κατασταση,προκαλωντας διαρκεις αυτοτραυματισμους στον εαυτο της με πολυ σφοδρο τροπο.

πηγή: troktiko.blogspot.com

Ο πατέρας, Π Θαλασσινός

Στα χέρια της μητέρας μου, κοιμόταν ο πατέρας μου
Και η ζωή ξημερώνει στα παιδικά μου μάτια
Και το πρωί που έφευγε, μια ακτίνα του ήλιου ξέφευγε
Και χόρευε στο βήμα του αργά στα σκαλοπάτια
Στο μεσιανό του δάκτυλο μια φαγωμένη βέρα
Κι ανάμεσα στα χείλη του μια ήσυχη γραμμή
Δεν μίλαγε μα δάκρυζε, στην πρώτη καλημέρα
Λογια είναι τα δάκρυα, κρυμμένα στα κορμί
Τους δρόμους που περπάταγε, ασίκικα τους πάταγε
Κι ας ήταν ο πατέρας μου σκαρί συνηθισμένο
Στους ουρανούς αρμένισε και το σακάκι ανέμισε
Καιρός πάει που έφυγε μα εγώ τον περιμένω.