Λα λα...pt 1

Remember Tomorrow

Unchain the colours before my eyes,
Yesterday's sorrows, tomorrow's white lies.
Scan the horizon, the clouds take me higher,
I shall return from out of fire.

Tears for rememberance, and tears for joy,
Tears for somebody and this lonely boy.
Out in the madness, the all seeing eye,
Flickers above us, to light up the sky.

Unchain the colours before my eyes,
Yesterday's sorrows, tomorrow's white lies.
Scan the horizon, the clouds take me higher,
I shall return from out of fire.




Βάζουμε και κανενα τραγουδάκι που και που αναγνώστη μου... Έτσι για να "σπάει ο πάγος" αλλά να χαλαρώνουμε λίγο... Κάθε μέρα θα βάζουμε και ένα..Παραγγελιές δεχτές(αν και θα λογοκρίνονται χι χι χι!)
Θα σου δίνω και τους στίχους να μην υπάρχουν απορίες. ξέρεις πόσες φορές ακούμε ένα κομμάτι και δεν καταλαβαίνουμε γρι από τους στίχους. και όχι μονο τα αγγλόφωνα χιχιχι!
Ξεκινάμε με το πιο αγαπημένο συγκρότημα(ό,τι και να λένε)και ενα από τα πιο αγαπημένα κομμάτια. Θα ακολουθήσουν και άλλα...αντε βρε σου' φεξε! Μάκια!

Υπάρχουν λέξεις...

Θα μου επιτρέψεις αναγνώστη μου(και να μην μου επιτρέψεις δεν με νοιάζει δικό μου ειναι το blog), να βάλω και κάτι που το γουστάρω(θα σου το αναλύσω κιόλας)
Κοίτα και διάβασε αναγνώστη μου...
Υπέρμαχος της σιωπής από τα μικράτα μου...ύψωνα την φωνή μου απέναντι στην κοινωνική αδικία, στις πορείες και στο γήπεδο. Χαμήλωνα και σωπαινα σε ότι αφορούσε εμένα.. Έγραφα τετράδια, ημερολόγια, κόλλες ακόμη και στα κενά των βιβλίων και "άδειαζα" έτσι. Μίλαγα με την φωνή μου στην αρχη με την σκέψη μετά μόνο σε ένα άτομο... Τα χρόνια πέρασαν και έγινε ακόμη πιο έντονο. Απομάκρυνα ρε συ αναγνώστη ανθρώπους έτσι(και απομακρύνω).
Νόμιζα(και νομίζω) άσκοπη την "εξομολόγηση" και την έκφραση συναισθημάτων.
Διάβαζα και πολύ αναγνώστη...Επέλεγα κλασσικούς συγγραφείς, με ήρωες πολύπλοκους τραγικούς, σιωπηλούς και μόνους. Ταυτιζόμουν με την δραματικότητά τους και την σιωπή τους. Πίστευω που λες ότι τα λόγια είναι αέρας καπνός που ταξιδεύει, σύννεφο. και εδώ ήταν η παγίδα, αναγνώστη μου. Γιατί όπως ξέρεις(εσύ που με ξέρεις τόσο καλά)Λατρεύω τα σύννεφα(τα μωβ σύννεφα το ηλιοβασίλεμα), τον καπνό που βγαίνει απο την ξυλόσομπα της γιαγιάς στην Άρτα, το αεράκι που "σπάει" την ζέστη τον Ιούλιο.
Αντίφαση, ε? Χρειάζονται τα λόγια... Είναι μια μορφή έκφρασης...Χρειάζονται οι λέξεις...
Μιλώντας ανακουφιζόμαστε και ανακουφίζουμε, "λευτερωνόμαστε" και "λευτερώνουμε".
Αναγνώστη μου εγώ τα γράφω αυτά. ναι..Γιατί όπως είπε και ο Ηράκλειτος:"γηράσκω δ' αεί διδασκόμενος"
Υπάρχουν λέξεις βλέπεις...Το μόνο που ζητούν από εσένα είναι να τις βάλεις σε μια σειρά να κάνουν παρέα...Να κάνεις φράσεις, αναγνώστη. που θα εκφράσουν τα μεγάλα και τα μικρά ερωτήματά σου, τα συναισθήματα και τις ανάγκες σου. Που θα "ζωγραφίσουν στον αέρα με μαυροκόκκινα γράμματα" τις σκέψεις, τις απόψεις και τις θεωρίες σου. Λέξεις υπάρχουν εσύ τί κάνεις?
Τι μάθημα έμελε να πάρουμε τον Αύγουστο του 2009?
Ε, μην μου πεις ότι δεν κατάλαβες!

ΘΟΔΩΡΗΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

12 Αυγούστου 2009

Από σήμερα, 12 Αυγούστου 2009 ο Θοδωρής Ηλιόπουλος , κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού και απεργός πείνας από τις 10 Ιουλίου νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο της Φυλακής.

Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος βρίσκεται στη 34η ημέρα απεργία πείνας και η κατάσταση της υγείας του έχει επιδεινωθεί σημαντικά και πλέον κάνουμε λόγο για κίνδυνο της ζωής του όπως υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά στη Ιατρική Γνωμάτευση της 10ης Αυγούστου: « ο Θ. Ηλιόπουλος έχει χάσει σχεδόν το 18% του σωματικού του βάρους με αποτέλεσμα να σημειώνονται επιπλοκές σε πολλαπλά συστήματα (καρδιοαγγειακό, μυϊκό, κεντρικό νευρικό, ηλεκτρολυτικές διαταραχές) που θέτουν τη ζωή του σε άμεσο κίνδυνο!».

Όπως επανειλημμένα έχουν δηλώσει οι γιατροί του, ο Θοδωρής Ηλιόπουλος έπρεπε πολύ καιρό τώρα να βρισκεται σε χώρο αυξημένης ιατρικής παρακολούθησης. Η βεβιασμένη μεταφορά του στο νοσοκομείο των φυλακών σήμερα, έπειτα από 34 ημέρες απεργίας πείνας (!), δεν συνεπάγεται μέγιστη ιατρική φροντίδα απέναντι σε έναν ασθενή που η υγεία του, σοβαρά κλονισμένη πια, επιδεινώνεται μέρα με την ημέρα με τη ζωή του να βρίσκεται σε κίνδυνο.

Η παρακολούθηση της υγείας του Θοδωρή Ηλιόπουλου απαιτεί νοσηλεία σε νοσοκομείο που να διαθέτει τις τεχνικές προδιαγραφές υπό τη στενή παρακολούθηση έμπειρης ιατρικής ομάδας, προϋποθέσεις που δεν πληροί ένα νοσοκομείο φυλακής όπως των Φυλακών Κορυδαλλού.

Ο Θοδωρής μάχεται για τη Ζωή του.

Στη μάχη για την υπεράσπιση και την απελευθέρωσή του η Συμπαράστασή μας είναι η αναπνοή του Θοδωρή.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟ ΘΟΔΩΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟ

πηγή:athens.inymedia.org

Κατάλαβες ποιον και τι αφήνεις έτσι αναγνώστη μου? Κατάλαβες? Μάχεται για την ζωή του...Εμείς τι κάνουμε?

Θόδωρος Ηλιόπουλος

Η γιατρός Ελένη Κάκαλου, που παρακολουθεί τον απεργό πείνας Θόδωρο Ηλιόπουλο κάνει έκκληση για άμεση μεταφορά του στο νοσοκομείο καθώς όπως αναφέρει βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο η ζωή του αφού ήδη έχει χάσει το 14% του σωματικού του βάρους.

Η κ. Κάκαλου μιλά για κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης στον οργανισμό του ενώ καταγγέλλει πως ακόμα και οι εργαστηριακές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα έχουν ουσιαστικά χαθεί αφού δεν βρίσκονται στη διάθεση των γιατρών του, θέτοντας προ των ευθυνών τους το «ιατρικό» προσωπικό και τη διεύθυνση των φυλακών αλλά και την ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Πηγή:http://www.tvxs.gr/v18055


Θυμάσαι αναγνώστη μου που σου είπα για την επιστολή του υπόδικου/απεργού πείνας...Εκείνη που κανείς δεν θα διάβαζε γιατί οι ενδιαφερόμενοι τσακίζουν κοντοσούβλια και αρνιά στα χωριά τους?
Την ώρα που αυτοί εξολοθρεύουν άμοιρα ζωάκια ο Θοδωρής κινδυνεύει με βλάβη στον οργανισμό του, ανεπανόρθωτη μάλιστα. Δεν δέχεται και καμία εξέταση στο ιατρείο, γιατί ο οργανισμός του καταπονείται.
Και σε ρωτώ αναγνώστη μου: Τί έκανε ο άνθρωπος αυτός για να ταλαιπωρείται έτσι από το σωφρονιστικό μας σύστημα?(έλα γέλα μπορείς να το κάνεις)
Ποιο ήταν το "μεγάλο" του έγκλημα?
Ένα μήνα τώρα αρνείται οποιαδήποτε τροφή. Ενα μήνα...
Ζούμε σε μια χώρα που επιτρέπει σε αληθινούς εγκληματίες να κυκλοφορούν ελεύθεροι με τα ακριβά τους αμάξια και να απολαμβάνουν παντός είδους πολυτέλειες. Σε μια χώρα που έχει "κάνει γαργάρα" σκάνδαλα τεράστιων διαστάσεων και που σε πολιτισμένα κράτη θα είχαν τεραστιο πολιτικό και κοινωνικό κόστος. Δεν θα τα πάρουμε ένα ένα αναγνώστη μου. Σε μια χώρα που χαρίζει γη και ύδωρ και σκύβει"μεγαλοπρεπώς" σε ξένα συμφέροντα, ελπίζοντας σε ψίχουλα να πέσουν απο το τραπέζι τους.
Σε μια χώρα που μισεί ό, τι καλό έχει βγεί από τα σπλάχνα της και το αναγκάζει να φύγει τ΄ρεχοντας σχεδόν, ώστε να αναγνωριστεί η αξία του.
Ειμαστε μια ράτσα αναγνώστη που έχουμε καταδικάσει σε εξορία και θάνατο τα μεγαλύτερα και πιο ελεύθερα πνεύματα όλων των εποχών.
Πως δένει αυτό με τον Ηλιόπουλο?
Σαν ράτσα έχουμε την αδικία στο αίμα μας, αναγνώστη. Αδικούμε τους "φωτεινούς" τους αδύναμους, τους ξεχωριστούς.
Ένα απο τα πιο πρόσφατα "θύματα" αυτής της αδικίας είναι και ο Θοδωρής. Δεν ξέρω εαν είναι φωτεινός η ξεχωριστός, αναγνώστη μου. Αλλά και δυνατός να ήταν το ηθικό του, και το σώμα του έχουν τσακιστεί.
θα τα ξαναπούμε αναγνώστη...