Λα λα λα pt 13(το τυχερό μας)

Έλα - Ελεωνόρα Ζουγανέλη

Έλα, δεν αντέχω έξω να μαι πάλι
έλα, δε περνάω καλά με φίλους βράδυ
έλα, ήταν λάθος μου πως με κουράζεις
έλα, και μισώ την τόση ελευθερία

έλα, και σιχάθηκα να διασκεδάζω
έλα, δε μ' αρέσει άλλους να κοιτάζω
έλα, δεν με παίρνει άλλο πια να πίνω
έλα, τα 'χω παίξει και βαρέθηκα να ζω

σου είπανε οι φίλοι
πως με είδανε ωραία και κεφάτη
να χορεύω με έναν τύπο που έχω κάτι

που να ξέρουν πως δεν έχεις κλείσει μάτι
με τα ρούχα πέφτεις μόνη στο κρεββάτι

μια εικόνα είναι μόνο μια απάτη
μου είπαν οι φίλοι πως σε είδανε ωραία και κεφάτη
να χορεύεις με έναν τύπο που έχεις κάτι

που να ξέρουν πως δεν έχω κλείσει μάτι
μια εικόνα είναι μόνο μια απάτη
με τα ρούχα πέφτω πάνω στο κρεββάτι
μου παν οι φίλοι, μου παν οι φίλοι πως σε είδανε ωραία και κεφάτη

έλα, και σιχάθηκα να διασκεδάζω
έλα, δεν μ' αρέσει άλλους να κοιτάζω
έλα, δε με παίρνει άλλο πια να πίνω
έλα, τα 'χω παίξει και βαρέθηκα να ζω
έλα, μου χει λείψει η ζεστή αγκαλιά σου
έλα, να ξεχάσω πάνω στη καρδιά σου
έλα, δε μπορώ κι αυτούς που 'χω μαζέψει
έλα, και νυστάζω έλα σβήσε μου το φως

Τα πάντα όλα ,Αναγνώστη μου και τα κοάλα τίποτε... Καληνυχτα!!!Να μην ξεχάσωω να ονειρευτώ μωβ σύννεφα και να χαμογελάσω!
Καληνύχτα σας again!

Ερωτοαμπελοφιλοσοφίες!

Το βάλαμε το κουτό χαζοχαρούμενο τραγουδάκι Αναγνώστη μου! Αλλά μου κόλλησε εδώ και λίγες ώρες στο μυαλό. και είπα να το μοραστώ μαζί σου μοναδικέ και μοναχικέ αναγνώστη. όπως βλέπεις σαν στήλη συμβουλών/ημερολόγιο την έχει δει το bloggaki μου τις τελευταίες δυο ημέρες. όχι ότι γίνεται κάτι εκ των έσω. Απλά είναι κάποιες στιγμές που..που...τα σκέφτομαι και βγάινω εκτος υπολογισμού. Τα ξανακάνω και πάλι μείον βγαίνουμε... τι να λέμε ρε Αναγνώστη μου?
Τι προσδοκούμε από την ζήση αυτή? Πόσο λεπτή είναι η γραμμή μεταξύ αγάπης και αδιαφορίας? Γιατί πια κανεις δεν κοιτα το φεγγάρι? γιατί δεν προσπαθούμε να κάνουμε τον έρωτα να κρατήσει? Πως κάνουμε τον έρωτα να μην φύγει? Υπάρχει ο έρωτας κατ' αρχήν? Γιατί σταματας να βλεπεις συναισθήματα να καθεφτίζονται σε μάτια?Γιατί να μην έχουμε δικαίωμα στην λοβοτομή από τα χέρια του θεού Έρωτα όσο μεγαλώνουμε?Πρέπει να συγκρίνεται ο έρωτας με το "πάρτα όλα"? το παιχνιδάκι ντε που μας χάριζαν τα χριστούγεννα... Τα θέλουμε όλα ,αλλά παίζουν οι άλλοι με μαγνητισμένη μπίλια και δεν παίρνουμε τίποτε? Τι γίνεται?
Ποιος θα μου λύσει τις απορίες? μεγαλώνω? Μπααα...
μεγαλώνουν οι άλλοι γύρω μου όμως. Δεν θέλω να πυροβολούν την χαρά μου και το κάνουν δυστυχώς! Σκοτώνουν τα συναισθήματα όταν γεράσουν?
Αμπελοφιλοσοφίες του πισινού.
Απλά δεν ξέρω τι μου φταίει και είμαι κάπως.. ή ξέρω τι μου φταίει και θα βρω την λύση.
Όπως λέει και η Dido:"If I don't believe in love
Nothing will last for me
If I don't believe in love
Nothing is safe for me "
Ή όπως λένε και οι Queen: "I want it ALL and I want it NOW!"
Ααχχχ ρε Αναγνώστη...Πάω να βυθιστώ στην αγκαλιά του Μορφέα. Να τον κοιτάξω αισιόδοξα στα μάτια και να του ψιθυρίσω:"Αύριο είναι μια καινούρια μέρα" ως άλλη Scarlett. Κυνηγάω φαντάσματα? Μπα...Απλά ψάχνω εκείνη την φλόγα στο βλέμμα? Πως την έσβησα ρε γμτ? Πφφφφ!!!μέρες με ταλανίζει αυτό...Αλλά κάπου θα την βρω την απάντηση μην με φοβάσαι!
Αντε καληνύχτα..!!

Λα λα λα pt 12

Depeche Mode - Personal Jesus

Your own personal Jesus
Someone to hear your prayers
Someone who cares
Your own personal Jesus
Someone to hear your prayers
Someone who's there
Feeling unknown
And you're all alone
Flesh and bone
By the telephone
Lift up the receiver
I'll make you a believer
Take second best
Put me to the test
Things on your chest
You need to confess
I will deliver
You know I'm a forgiver
Reach out and touch faith
Reach out and touch faith
Your own personal Jesus...
Feeling unknown
And you're all alone
Flesh and bone
By the telephone
Lift up the receiver
I'll make you a believer
I will deliver
You know I'm a forgiver
Reach out and touch faith
Your own personal Jesus
Reach out and touch faith


Αναγνώστη μου...My own personal Jesus...Αααχ...τζάμπα γουργουρίζω σαν γατί, ρε συ!!!Ξέρεις πως νιώθω? Σαν ένα αόρατο πλάσμα, μέσα σε πλήθος με ανθρώπους γύρω του αλλά τελείως μόνο. Ναι μπορώ να τους μιλώ, κάποιοι καταλαβαίνουν αλλά μερικές φορές ανοίγω το στόμα και βγαίνουν μπουρμπουλήθρες. Θέλω να βρω κάποιον να μιλά με μπουρμπουλήθρες, να μοιράζεται τον αόρατο κόσμο μου. my own Personal Jesus... Μόνο για μένα... Καληνύχτα αναγνώστη μου... Have you found what you are looking for?

Χωρισμού το ανάγνωσμα!

Αναγνώστη μου!

και πάλι μαζί σου το Νταμαζάκι για τρίτη εμφάνιση σήμερα! Είπαμε τα πολιτικά μας πουρνό- πουρνό, βάλαμε το Λαλά μας και τώρα θα συζητήσουμε τα κοινωνικοερωτικά. Γιατί στις συζητήσεις μας αυτές πιάνουμε τα πάντα.

Θυμάσαι προ διμήνου που συζητήσαμε το "boy-girl thing"?

Σήμερα θα μιλήσουμε για το next level.. Γιατί κάποιες σχέσεις τελειώνουν έχουν κάνει μια μεγάλη η μια μικρή σβούρα... Κάποιες άλλες τελειώνουν πριν καν αρχίσουν καλέ μου. Τα ξέρεις αυτά τόσα χρόνια εμπειρίες που μαζεύεις.

Οι σοφοί της πλάσης ετούτης λένε ότι "κάθε χωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος". Μαθαίνεις να ζεις χωρίς το έτερον ήμισυ, χωρίς το άλας της ζωής. προσπαθείς να ξεπεράσεις τις συνήθειες και όσα σε έδεσαν με ένα άλλο άτομο.

Τι πιστεύεις εσύ αναγνώστη μου? Είναι? Πεθαίνει ένα κομμάτι της ζωής μας όταν τελειώνει μια σχέση?

Τι οδηγεί τους ανθρώπους στο χωρισμό?

Πως ειναι δυνατόν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται να τα γυρίζουν όλα καπάκι και να μην αντέχουν αλλήλους?

Η ανάρτηση αυτή αναγνώστη μου δεν έχει ως στόχο να λάβει την μορφή στήλης συμβουλών. Απλά είναι ένα θέμα που συζητάται πολύ τελευταία. Ζευγάρια που μετράνε σχέσεις χρόνων χωρίζουν σε εάχιστες στιγμές.

Θα σου πω, αναγνώστη μου, πως βλέπω το θέμα:

Αγόρι γνωρίζει κορίτσι(όχι απαραίτητος αυτός ο συνδυασμός)

Ερωτευονται, αγαπιούνται. Κάνουν απίστευτα καλό sex(ισως και να υπερβάλλω). Εχουν όνειρα, κάνουν τρέλες και οι ζωές τους ενώνονται σιγά σιγά. Ο ένας βλέπει τον ουρανό στα μάτια του άλλο. Γίνονται σιγά σιγά καθρέφτες..

Και ξαφνικά μπαμ! Σπάει ο καθρέφτης. Ξυπνάνε μια ωραία πρωία, ανικανοποίητοι. Δεν θέλουν να περνούν πλέον τόσο χρόνο μαζί και τα λόγια αγάπης δεν ακούγονται τόσο συχνά, το sex αραιώνει με διάφορα προσχήματα. Κανονίζουν το πρόγραμμα τους ως μονάδες, ψάχνουν λόγους για να μείνουν μόνοι και το ένα γίνεται δυο...

Τότε καταλαβαίνεις, αναγνώστη έρχεται το μοιραίο. Από σοβαρή ή μη αιτία. Αφορμή ψάχνουν βλέπεις. Μπαίνουν και τα "σκουληκάκια" κάποιες φορές(είτε ως τρίτο πρόσωπο είτε ως "φίλοι")

ή απλά σβήνουν τα συναισθήματα. Και έρχεται ο μικρός εκείνος "θάνατος".

Δάκρυα, αλκοόλ, ξενύχτια συνθέτουν το σκηνικό. Κυλούν οι μέρες και οι μήνες αλλά οι πληγές κλείνουν.

Στην περίπτωση αυτή δεν πρέπει να επέλθει νοσταλγία. να μην το μετανιώσει κάποιους από τους δυο. Και ενώ ο άλλος έχει προχωρήσει με την ζωή του να γυρισει πίσω το πρώην έτερον ήμιση ζητώντας συγνώμη. Στην περίπτωση αυτή οι δικαιολογίες δίνουν και παίρνουν. "έκανα λάθος, συγχώρεσέ με. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα, ήταν βεβιασμένη απόφαση, δεν ήμουν ώριμος/ η"κτλ.

άδικο πολύ. γιατί συνήθω γυρίζει αυτός που έφυγε. και όταν το άλλο πρόσωπο έχει μαζέψει τα κομμάτια του, ή είναι σε νέα σχέση. Άδικο εγωιστικό και μικροπρεπές.

Απ' την άλλη όμως έχουμε τον λογικό χωρισμό. Δεν γουσταριζόμεθα πλέον, τέλος. Χ, kaputt πως το λένε. Τραβάει ο καθεις την στράτα του και θυμούνται μόνο τα καλά της σχέσης αυτής. Οταν βρεθούν μετά από έτη φωτός όλα είναι μέλι γάλα.

Δυστυχώς όμως οι σχέσεις δομούνται από διαφορετικές οντότητες. όσο καλά και να γνωρίζεις κάποιον καλέ μου δεν ξέρεις πως αντιδρά ο καθένας στον χωρισμό. Χρειάζεται προσοχή.

Οι άνθρωπο, καλέ μου, αντιδρούν διαφορετικά στα συναισθήματα. Κάποιοι δίνονται ολοκληρωτικά και κάποιοι όχι. Κάποιοι ζηλεύουν έντονα ενώ άλλοι διακριτικά. Σε μερικούς αρέσει η μοναξιά κάποιοι άλλοι δεν θέλουν να είναι στιγμή μόνοι. Στηρίζουν την σχέση στο sex και θέτουν τα θεμέλια της σχέσης στην γενετήσια πράξη και κάποιοι είναι σεξουαλικά αδιάφοροι.

άλλοι τα δίνουν όλα και δεν πάιρνουν τίποτε ενω άλλοι είναι αμοιβάδες και απομυζούν τον άλλο. έρμαια των παθών...

Εσύ αναγνώστη μου σε ποια κατηγορια ανήκεις? Στους θύτες ή στα θύματα?

Εχουμε σμίξει και έχουμε χωρίσει. Διαφορετικοί οι άνθρωποι και οι όροι κάθε φορά.

Εχουμε δώσει τα πάντα και έχουμε λάβει τα πάντα(ίσως και όχι γιατί τί αλήθεια σημαίνει "δίνω τα πάντα"?)

Μετράμε πληγές(πόλεμος ο έρωτας), έχουμε υψώσει το ανάστημα μας αλλά και χαμηλώσει το βλέμμα. Μετράμε και μας μετρούν συνεχώς!

Βάζουμε πάντα τελεία?

Πως θυμάσαι τους έρωτες σου?

Μην θλίβεσαι πια και μην τους νοσταλγεις. μην κρατάς κακίες. όλοι κάνουμε λάθη. Στον έρωτα είμαστε όλοι χαζοί και στον χωρισμό ακόμη πιο χαζοί. Γιατί τελικά για μένα ο μόνος αληθινός λόγος να χωρίσεις είναι το στέρεμα της αγάπης. όταν βλέπεις ότι χαράζεις δικη σου πορεία. όταν ζητάς ελευθερία.

Είμαι ρομαντικη το ξέρω αναγνώστη μου.

Πίστευω στην μεγαλοθυμία των ανθρώπων .

Ακόμη ψάχνω για τα χτυποκάρδια, για τα όνειρα και τις αυνίες από έρωτα. Για κοινή πορεία. Να χάσω τα μυαλά μου και να δω πάλι την άνοιξη στο καταχείμωνο. Για τα απλά πράγματα που μοιράζεσαι με κάποιον και σε δένουν μαζί του. Εναν καθρέφτη που να μην σπάσει αλλά να είναι κολλημένος τόσο καλα όσο καλά κολλούσε ο παππους μου το μηχανάκι του με ψαρόκολλα!

Θέλω να είμαι η πρώτη σκέψη το πρωί και η τελευταία το βράδυ.

Μου φαίνεται ότι όσο μεγαλώνεις αν και χάνεται η φλόγα χωρίζουν οι άνθρωποι πιο δύσκολα. Επαναπαύονται και δέχονται τα λάθη και κάνουν χαζές υποχωρήσεις.

να παρακαλάς αναγνώστη μου να κρατάς και να σου κρατούν τις φωτιές σου αναμμένες. ανάβουν εύκολα αλλά μπορεί και να σβήσουν με τον τρελο-μπάτη. Να έχεις λαίλαπα μέσα σου όχι ντήλι ντήλι το καντήλι.

Κράτήσε τις φλόγες σας.

Πω ρε συ σαν την "θεία Λένα" κατάντησα1 Δωρεάν συμβουλες το Νταμαζάκι! Μίλα μου και θα δεις! μετά από τις δικές μου συμβουλες πας ντουγρού για μοναστήρι! Και σου είπα ότι δεν είναι ανάτρτηση συμβουλών. Ψέματα είπα προφανώς!

Σκέφτομαι πολύ στο Λατομείο βλέπεις.

Μια είναι η ουσία. Το τέλειο δεν υπάρχει. Το πλαθουμε στο κεφαλάκι μας και απογοητευόμαστε!

Και αν είχες κάτι που το πλησίασε κάποτε και το έδιωξες(ή σε έδιωξε) μην σκάς! Κάπου εκεί έξω υπάρχει το ταίρι σου καλέ μου! Καληνύχτα!!!