Και ναι! Επιτέλους ήρθαν οι εκλογές!

Καλησπέρα, Αναγνώστη μου εκλογόπληκτε! Χάου αρ γιου τουντέι?
Εκλογές, αναγνώστη μου και τα ελληνικά πρόβατα θα πάνε τσούκου τσούκου εις τις κάλπες να ψηφίσουν τα ίδια και τα ίδια. Όλοι βρίζουν το ΠΑΣΟΚ και σιχτιρίζουν την ΝΔ, αλλά και πάλι μία από τα ίδια θα είναι.
Με κριτήρια, κομματικά και δευτερεύοντως προσωπικά συρρέουν εις τις κάλτσες για να τονε ρίξουνε..Τον ψήφο ντεεε!
Έμαθα σήμερα κατά τις 2 μ.μ. που ξύπνησα ότι έπρεπε να παραστώ εις την ιδιαίτερη πατρίδα μου, δυτικά της χαβούζας, να παραστώ ως μέλος της εφορευτικής επιτροπής. Εμαθα αργότερα, ότι το καθηκον αυτό θα το εκτελούσα για την ψυχή του πατέρα μου, στο τζάμπα δηλαδή. Επίσης έμαθα (ας είναι καλά το google) ότι η μη παράσταση μου είναι αξιόποινη.
Αυτό ήταν. Η αποχή μου αμαυρωσε επιτέλους το ποινικό μητρώο. Και πολύ χάρηκα να σου πω.
Αποφασίσα να μην παρίσταμαι στις εκλογές, πλέον. Σε όσες εκλογικές διαδικασίες ήμουν παρούσα, εκατσα μια ώρα στο παραβάν, διαβάζοντας διάφορα βιβλία. Δημιούργησα μια τεράααστια ουρά και έφυγα αξιοπρεπώς. Πλέον όμως ούτε για πλάκα. Ειναι δικαίωμα μου η ψήφος ή υποχρέωση μου? Εαν ειναι δικαίωμα μου αρνούμαι να το ασκήσω, εάν ειναι υποχρέωση, ας με σύρουν στις φυλακές.
Ας συρουν όσους αποφασίζουν ότι ειναι μια παρωδία της δημοκρατίας και ας αφήσόυν έξω όλους όσους εκλέγονται από τον λαό , για να κλεβουν , αν εξαπατουν και να διαφθείρουν. Ποσώς με απασχολεί.
Ειμαστε για κλάματα πλέον αναγνώστη μου.
Το αγαπημένο μου μέρος των εκλογών είναι όταν ψηφίζουν οι πολιτικοί αρχηγοί. Ειναι οι μόνοι "Ελληνες" πολίτες που ξέρουν ολοι τι θα ψηφίσουν. Αν και ο ΓΑΠ ειναι τόσο ηλίθιος που και αυτό θα το κάνει λάθος.
Από τον ΓΑΠ δεχθήκαμε εκβιασμούς(εάν δεν δικαιωθώ στις εκλογές της 7ης Νοέμβρη , θα ακολουθήσουν εθνικές εκλογές), δεχθήκαμε το ΔΝΤ, τον Παπακωνσταντίνου, τον καμαρώσαμε με κολάν να τρέχει.
Αλλα αυτό που μας στέρησε ο ΓΑΠ ειναι το δικαίωμα μας στο μέλλον. Το μέλλον ειναι δικαίωμα και το δικό μας φαίνεται ζοφερό.
Ενα είναι το σύνθημα που σήμερα το λαό ενωνει: ΜΠΕΕΕΕΕΕΕΕ...

Λαλαλα , μάθημα για τις στιγμές

Savatage- New York City Don't Mean Nothing

I've been here since '81
That's a long time
I've seen all there is to see

Had a space on Astor Place
Had it all once
Now these streets
Are my reality

Because
New York City
Don't mean nothing
It's just a good place when you're running
Lights they cut so bright they make you bleed

Neon children live their lives there
Mad magicians tinsel nightmares
Still you know I'm never gonna leave

Never sleep alone on the subway
Never walk alone on the tracks
Never take a ride to the edge of your mind
Unless you've got a ticket back
Don't believe in T.V. preachers
Don't believe in talk show stars
Never follow trends if they turn on your friends
Just be sure you know who your friends are

'Cause if you're running blind
On a refueled mind
Better watch the time
Careful you don't go too far

Never burn the bridges before you
Never burn the bridges behind
Don't burn the one that you're walking on
Gonna hit the water in time

Don't believe in expectations
Don't believe in shooting stars
If you make a stand on a dead empty hand
Never let 'em see your cards

'Cause if you're running blind
On a refueled mind
Better watch the time
Careful you don't go too far
Too far

Can't you hear...

New York City
Don't mean nothing
It's just a good place when you're running
Still you know I'm never gonna leave

Free Sakineh!!!

Καλημέρα Αναγνώστη μου. Με τις κολο εκλογές ξεχάσαμε ενα πιο σημαντικό θεμα. Μια ανθρώπινη ζωή. Η Sakineh Mohammadi Ashtiani είναι μια γυναίκα Ιρανο- Αζέρικης καταγωγής, η οποία από το 2007, αντιμετωπίζει την κατηγορία της μοιχείας. Με βάση τον νόμο της Σαρίας έχει καταδικαστει σε θάνατο δια λιθοβολισμού.
Τα τελευταία χρόνια ζει ανάμεσα στην ζωή και στον Θάνατο.Εχει ξεκινήσει μια μεγάλη καμπάνια υπέρ της, ώστε η ποινή της να μην εκτελεσθει και να αφεθεί ελέυθερη. Το Ιράν μεχρι και σκηνοθετημένη συνέντευξή της προβαλλε το καλοκαίρι, για να πάψει το παγκόσμιο κίνημα υπέρ της.
Η Filiz είναι ο άνθρωπος που με ενημερώνει σε αυτό το ζήτημα. Στις 3/11 ειχε προγραμματιστεί η εκτέλεση της ποινής της , κάτι που ευτυχώς αναβλήθηκε προς το παρόν.Η ζωή της εξακολουθεί να βρίσκεται σε κίνδυνο, καθώς μπορεί να εκτελεστεί οποιαδήποτε άλλη στιγμή. Τα γράμματα διαμαρτυρίας πρέπει ωστόσο να συνεχίσουν να στέλνονται, αναγνώστη μου. 
Εάν δεν έχει υπογράψει ακόμη κάν' το εδώ: http://www.avaaz.org/en/24h_to_save_sakineh/?cl=820743388&v=7497


Για περισσότερες πληροφoρίες σχτικά με την Sakineh:
http://freesakineh.org/





Ας κάνουμε όλοι μαζί κάτι ευκολο , από τον καναπέ μας (πάλι) μια υπογραφή για την Sakineh
Τα λέμε Αναγνώστη!

Αθήνα, η γριά πόρνη που ξυρίζει τα πόδια της

Γεια σου Αναγνώστη μου εκλογοπλάνε...
Τι κανεις? Πως πάει ο προεκλογικός αγώνας? Όλο και κάποιος φίλος/ συγγενής σου, θα είναι υποψήφιος και εσύ θα τρέξεις στο χωριό σου να τον σταυρώσεις...
Δεν πάω πουθενά. Αν και το αγαπημένο μου ξαδερφάκι ειναι υποψήφιο, βαριέμαι και δεν έχω και φράγκα να ανέβω στο χωριό να την ψηφίσω. Ασε που απέχω από την διαδικασία, ότι και να λένε. 
Θα σου μιλήσω για την κυρία Αθήνα σήμερα. Γιατί?
Γιατι διάβαζα σε μια Free press εφηρεμίδα για τον δήμο της Αθήνας και για τα χρέη που του φόρτωσε ο Ομερ Πριόνης , ο Νικήτας ο Δεντροφάγος και τα έχω πάρει με τα ζωα που τον φηφισαν και θα τον ξαναψηφίσουν. Αλλά τρεφει τόσες οικογένειες, τόσα κουκιά πρέπει να πάρει.
Δεν εχω καταλάβει τι ρόλο βαράει στην πολιτική σκηνή ο Νικηταρας. Αυτός έπρεπε να απολαμβάνει τον ερωτα σε καμιά παραλία της Καραϊβικης και όχι να το παιζει δημαρχος. Να καθεται στην Κοτζιά και να βλέπει τα πρεζάκια και να χαίρεται. Ειναι μια κομπλεξικη παλιόγρια που δεν έχει αποδεχθεί την σεξουαλικότητά του, αναγνώστη μου και αποφάσισε να μαμήσει την Αθήνα.
Θα σου πω τι μου αρέσει στην Αθηνούλα:
Πρωινός καφές σε πλαστικό στο Παρκο της Ναυαρίνου. Να μετράω τα αυτοκίνητα και να το φαντάζομαι γεμάτο με παιδιά.
Οι κυριοι με λουλουδια στην γωνια Στουρνάρη και Πατησίων.
Η μαμά Μουσουλμάνα με τα παιδιά της στην Αγ. Μελετίου.
Οι έφηβοι που φιλιούνται στο μετρό. 
Τα μπαλκόνια της. 
Οι νερατζιές στην Μ. Βόδα
Η Πλάκα και το Θησείο. 
Μπουγάτσα στο χερι και ανεβαίνουμε την Σόλωνος. 
Η ακαδημία Πλάτωνος. 
Η ανηφόρα Γκύζη.
το Α' Νεκροταφείο 
η Ηρακλειδών στο Θησείο
το Μπλε
Καφες στην Κοραή
Του Ψυρρή 
Για να μην πολυλογώ την αγαπάω την Αθήνα(και αυτή η αναρτηση θυμιζει λογο υποψήφιου συμβούλου)
Δεν μου αρεσει να μετράω καθε μέρα περισσότερους άστεγους. Τα παιδια που ζητιανέυουν, οι άστεγοι(που μπορεί ανά πάσα στιγμή να γινουν πολτος σε σκουπιδιάρα), ο γερος κυριος που μοιράζει φυλλάδια στο μετρό, τα πρεζάκια και η αναλγησία του δήμου και της Πολιτείας στο θέμα αυτό. Το γήπεδο του Παναθηναϊκου. Τα συντρίμμια της Κολούμπια. 
Ο αγιος Παντελεήμονας και οι Ελληνάρες του. Τα σκατά των σκύλων στα πεζοδρόμια. Η έλλειψη πεζοδρομίων.
Οι βλάκες που βάζουν φόλες στα αδέσποτα και βρίσκουμε τα πτώματα τους στην Φωκίωνος. Το περίπτερο του Κακλαμάνη στο Σύνταγμα. Η βουλή. Η Ερμού.
πφφφ..Νομίζω ότι έχουμε μια σχέση σαδιστική και μαζοχιστική με την Αθήνα, αναγνώστη μου. Την μισούμε και την ποθούμε ταυτόχρονα. Την αγαπάμε, αλλά δεν την προσέχουμε. Εκλέγουμε τον ένα πιο άχρηστο δήμαρχο από τον άλλο...
Μισούμε την γειτονιά μας. Παρατάμε σκουπίδια όπου να είναι και δεν μαζευουμε τα κακάκια του σκύλου μας...
Αθήνα..Αγαπάμε να σε μισούμε...Καλη συνέχεια αναγνώστη μου. Φιλιά