Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011

Ενα λαλα για τον πατέρα....

Χρήστος Θηβαίος- Ας χαθείς


Μες τα σύννεφα, ζωή μου
μακριά απ' τη φυλακή μου να με πα
ς
να μ΄ αγγίζει ο αέρας
σαν το ξύπνημα μιας μέρας να γελάς
να κουρνιάζω στο πλευρό σου
μες στο παραμιλητό σου να με βρεις
ν' ακουστεί το όνομα μου
και εσύ ράγισε, καρδιά μου
κι ας χαθείς ας χαθείς

Να με σήκωνε ένα κύμα
να με λύτρωνε απ' το κρίμα της ψυχής
να ξεπλύνει το θυμό μου
να ξανάρθει τ' όνειρό μου να το δεις
ας ερχότανε ένα βράδυ
να 'χε φως και όχι σκοτάδι να το ζεις
να μπορώ να σου γελάσω
κι ύστερα να προσπεράσω
κι ας χαθείς, ας χαθείς


Του μυαλού μου οι εικόνες
να 'σβηναν σαν να 'ταν πόρνες της στιγμής
να μην έχω να θυμάμαι
όλα αυτά που με πονάνε, ας χαθείς

να μην ξερω πια τι κάνεις
άλλο να μην με πικράνεις, δεν μπορώ
δεν μπορώ να σε κοιτάζω
και στα λόγια να μην βάζω σ' αγαπώ...

Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011

Νταμαζάκι καημένο πως βαστάς και δεν ραγίζεις?

Καλησπέρα Αναγνωστη μου. Η στήλη μας εχει καταντήσει στήλη του Σαββάτου. Βλέπεις τις άλλες μέρες τρεχω σαν σκιουράκι στην ρόδα μου και δεν προλαβαίνω. Διάβασμα, μαθηματα, σχολη, Νταιζνόνια και σπίτι δεν μου μένει χρόνος ουτε να φάω.
θα σου διηγηθώ σε αυτήν την ιντερνετική μας συνεύρεση τις περιπέτειες μου , μια μέρα που βγήκα εκτός προγράμματος και είπα να ενισχύσω το κάρμα μου. Μου τηλεφώνησε λοιπόν το ξαδερφάκι μου , το πρωτοετό, να την παω να πάρει τα βιβλία της εξεταστικής. Εξάρχειο η περιοχή και ειπα να την κάνω την καλή την πράξη...(Αφορμη εψαχνα)
"Εκαψα" λοιπόν το πρωινό διάβασμα μου και ειπα να το αφοερώσω στην συλλογή βιβλίων(λες και έπαιζα το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού)
Οπως ξέρεις, αναγνώστη μου ξενυχτη, είμαι πρωινός τύπος. Η αγαπημένη μου ασχολία ειναι να περπατάω στο κέντρο με ενα καφε στο χερι.
Αν και ειμαι γνωστό emo, το πρωι ειμαι σαν να παιζω σε Musical...
Ξυπνησα εκεινο το πρωι και κατηφόριζα την Ιπποκράτους. Μπάινω στο αγαπημενο μου στεκι για καφε στο χέρι και μυρίζω την καφαϊνη σαν το ζάκι...
Και εκεινη την αποφραδα στιγμή ακούω το ονομα μου να καλείται επί ματαίω...
"ωχ", λεω από μέσα μου.
Γυρίζω σιγά σιγά το κεφάλι να ανεμίσει το μαλλί(κινηματογραφικά ξέρεις)και τι να δω?
Ο Γρηηηγόρης...Παλιός συμφοιτητής στο Γιάννενο και φίλος μεχρι το 2003. Μετά εξαφανίστηκε. Ανοιξε η γη και τον κατάπιε.
"Γρηγόρη? Is that you?", του λέω με το βλεμμα τιγκα στην απορία(και την βλακεία αφου χωρίς καφέ ο εγκέφαλος μου θυμίζει τον εγκέφαλο του Παγκαλου. Ειναι ανύπαρκτος)
"τι έπαθες Γρηγόρη και ντύθηκες ΜΑΤ?"(ελλειψει καφέ, ω άνδρες Αθηναίοι!)
"ΠΑράτησα το χημικό και πέρασα αξιωμ. αστυνομίας και τώρα είμαι στα ΜΑΤ. Εσυ τι κανεις? δεν άλλαξες καθόλου?", απαντησε με ενα χαμογελο πιο ηλίθιο από το δικό μου
"Δηλαδή βρε Γρηγόρη μου εγινες μπάτσο?"
"Καταταχτηκα στις ειδ. δυνάμεις της Αστυνομίας?", μου απαντά
(ευτυχώς ετοιμαστηκε ο καφες μου, και ηπια μια γουλιά, διότι έτοιμη την είχα την ηλίθια ερώτηση aka"ποσα παίρνεις για να μας βαράς")
"ΚΑι εγινες πρασινος, ωρε? Εισαι απο αυτούς που το παίζουν καρατέκα σε 15χρονα και συνταξιούχους?", τον ρώτησα. Να σου πω την αληθεια, ως γνωστός χέστης δαγκώθηκα, γιατί ημουν στο υψος των γραφείων του ΜΠΑΤΣΟΚ και ο δρομος ηταν γεμάτος πράσινα παιζάκια.
"Εσύ εισαι ακόμη στην ΚΝΕ και τα λες αυτά? Τελειωσες με την σχολή?", ανταπαντα.
"βρε Γρηγοράκη μου. Εαν ημουν στην ΚΝΕ δεν θα στα έλεγα αυτά. Ειναι γνωστό ότι αυτα τα παιζάκια δεν τα παίζετε σείς. Ειμαι πουθενα, ειμαι με τον λαό, Γρηγόρη μου. Δεν ξερω γιατι πρέπει αν ανήκω κάπου.. Εκανα ψυχοθεραπεία, βελονισμό και γιόγκα και απεξαρτοποιήθηκα απο την ΚΝΕ. Πρεπει να φυγω τώρα εχω διαβασμα. τα λέμε!", του λεω...
Χαιρετηθήκαμε λοιπόν and i Hit the road..
ΜΑ αλλα ατομα που πασχίζω να τα πετύχω να μην τα βλέπω ποτέ(φιλους γνωστούς κτλ)και να πεσω στον Γρηγόρη? ΓΙΑΑΑΤΙΙΙ???!!!
Μα εκεινη η μερα ειχε και συνέχεια.
Πάω στα Προπύλαια εκεί, ξέρεις, έξω από το μετρό και τι να δω? Τα ΚΝΑΑΑΤ!!!!...Οικονομική εξόρμηση 2010.
"Φτουουου σου λέω! αυτό το κάρμα μου δεν θα καθαρίσει ποτέ? Τι κακίες εχω κανει? ΟΚ ημουν κακό παιδί στο γυμνασιο, αλλά νισάφι"
Ερχεται ενα παλληκάρι κοντοκλώτσο και μου λεει: "Θέλετε να ενισχύσετε οικονομικά το Κου Κου Ε?"
"Μηπως θέλει να με ενισχύσει αυτό?" του λέω.
Και στράβωσε. Αβυσσος η ψυχή του Κνίτη, αναγνώστη μου.
Σε αποχαιρετώ εδώ αναγνώστη μου.
Αυτό που θέλω μόνο να σου πω ειναι να διαβάσεις το άρθρο του Noam Chomsky σχετικά με τις "Στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ"
"http://www.e-pnyka.gr/index.php?con=1&article=239"
Φιλάααακιααα!!!!
(το ονομα Γρηγόρης ειναι ψευτικο για εμφανείς λόγους)

Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011

Σέν Παντελεημονας και άλλα κακά...

Καλημέρα, αναγνώστη μου βρωμισμένε απο την φασιστομπόχα... Τι γινεται?
Δεν παρευρεθηκαμε εχθες στην πορεία/συναλία για τους μετανάστες που εγινε από τα Προπύλαια ως τον Άη Παντελή. Ο λόγος μου ειναι απλός και ισως και λίγο επονείδιστος. Σε τετοιες πορείες, με λίγα ατομα και λίγη περιφρούρηση, δεν βάζω τον ποπό μου στα αγγουρια. και να με σχωρνάνε οι σύντροφοι. Ζουμε σε μια χωρα στην οποία ολοι είμεθα μετανάστες. Το θέατρο του παραλόγου, εχει τις ρίζες του στην Ελλάδα και οχι σεέγα δυτικών κυρίων.
Το πανηγυρι ηταν σιγουρο από την αρχη σαν κασσάνδρεια προφητεία. Λιγοι θα έφευγαν από το Προπύλαιο και τα φασισταρια με επίκουρους τους μπάτσους, θα τους έκαναν πανηγυρική υποδοχή στον Αη Παντελεήμονα. Όπερ και εγένετο...Επεσαν οι απαραίτητες μπουφλες , μεταύ φασισταριών και διαδηλωτών, τα πατροπαράδοτα εβραϊκά ληγμένα δακρυγόνα, προσαγωγές και ταλιμπάν και ταλιμπάν...Στο χωριό μου αυτό το λένε τρύπα στο υδωρ και το κοροϊδευουν...
Ε...και προτιμησα να περάσω μια ωραία μερα με τον αγαπημένο μου από το να πάω να μυρίσω φασιστίλα ανακατωμένη με αμμώνία.
Αλλωστα μπάτσοι-φασίθστες το ένα και το αυτό. Όπως εχει πει και ο Τζιπάκος:"Για να γίνει καποιος μπάτσος πρεπει να είναι ή χρυσαυγίτης ή ηλίθιος"...
Αυτάαα..
Το επόμενο κακό με το οποίο θέλω να ασχοληθώ ειναι το θέμα της Τυνησίας.
Αναμεταδίδω από την "Καθημερινή":

Αιματηρές συμπλοκές με δεκάδες νεκρούς, λεηλασίες, πυρπολήσεις συνέθεταν το σκηνικό στην Τυνησία, που περνάει μία από τις πιο δραματικές ημέρες της ιστορίας της. Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές απαιτούσαν μεταρρυθμίσεις, πολιτικές ελευθερίες και πάνω από όλα άμεση βελτίωση του βιοτικού επιπέδου τους. Εκατοντάδες στρατιώτες είχαν αναπτυχθεί στο κέντρο της πρτεύουσας Τύνιδας, μία μόλις ημέρα από τη φυγή του προέδρου Μπεν Αλί στη Σαουδική Αραβία, ο οποίος κατέλαβε πραξικοπηματικά την εξουσία το 1987 και έκτοτε κυβέρνησε αδιαλείπτως τη χώρα κερδίζοντας τις εκλογές με... 89%.
Καθήκοντα αναπληρωτή προέδρου ήλπιζε να ασκήσει ο πρωθυπουργός Μοχάμεντ Γκανουτσί, όπως ο ίδιος ανήγγειλε από τηλεοράσεως απευθύνοντας δραματική έκκληση για αυτοσυγκράτηση. Ωστόσο, το Συνταγματικό Συμβούλιο της χώρας διόρισε μεταβατικό πρόεδρο του κράτους τον Φουέντ Μεμπαζαά. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τις πρώτες κιόλας ώρες ανάληψης καθηκόντων από τον Γκανουτσί σε πολλές πόλεις είχαν γίνει διαδηλώσεις με αίτημα την απομάκρυνσή του. Πάντως, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του BBC παρέμενε ασαφές τελικά ποιός αναλαμβάνει τα ηνία της χώρας.
Παρά τις σαρωτικές αλλαγές των τελευταίων ωρών η κατάσταση στη χώρα δεν φαινόταν να ηρεμεί. Φωτιά σε φυλακή προκάλεσε τον θάνατο 42 κρατουμένων, διαδηλωτές πυρπόλησαν τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Τύνιδας, ενώ έσπασαν και λεηλάτησαν όποιο κατάστημα έβρισκαν μπροστά τους. Φωτογράφος του Associated Press ανέφερε ότι είδε στρατιώτες να προσπαθούν να σταματήσουν άτομα που λεηλατούσαν σούπερ μάρκετ λίγα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα. Πολλοί Τυνήσιοι, εξάλλου, κατήγγειλαν στο κρατικό τηλεοπτικό κανάλι TV7 ότι δέχθηκαν επιθέσεις και μέσα στα σπίτια τους από αγνώστους που κρατούσαν μαχαίρια.
Ομως, το διεθνές αεροδρόμιο της χώρας, που είχε κλείσει την Παράσκευή, άρχισε να λειτουργεί και πάλι. Εκατοντάδες αλλοδαποί τουρίστες προσπαθούσαν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους, ενώ όλα τα κυβερνητικά κτίρια φυλάσσονταν και χθες από στρατιώτες και τεθωρακισμένα.
Ταραχές για κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους έχουν αρχίσει και στην Αλγερία.
Η Ιορδανία, μετά την Τυνησία και την Αλγερία, κλυδωνίζεται από διαδηλώσεις. Οπως αναφέρουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, χιλιάδες Ιορδανοί κατέλαβαν τους δρόμους της πρωτεύουσας Αμμάν σε μια δυναμική διαμαρτυρία κατά της ακρίβειας, της αύξησης των τιμών σε καύσιμα και τρόφιμα. Φοιτητές, συνδικαλιστές και απλοί πολίτες συμμετείχαν σε διαδηλώσεις στο Αμμάν και σε τέσσερις ακόμα επαρχιακές πόλεις, κρατώντας ιορδανικές σημαίες και φωνάζοντας ρυθμικά συνθήματα κατά του πρωθυπουργού Σαμίρ Ραφάι.
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων, επεισόδια ή συλλήψεις. Αυτόπτες μάρτυρες, ωστόσο, ανέφεραν ότι ένστολοι αστυνομικοί και άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας ντυμένοι με πολιτικά δημιούργησαν αλυσίδες γύρω από τους διαδηλωτές, προσπαθώντας με τον τρόπο αυτόν να παρεμποδίσουν την αύξησή τους.


Ενα θα σου πω επ' αυτού αναγνώστη μου:
Στην εξέγερση των ανέργων της Τυνησίας, ο ελληνικός λαός βλέπει το μέλλον του. Μονο με ενοπλη εξέγερση, θα μας κατέβουν από το σβέρκο τα λαμόγια που μας κυβερνούν εδώ και κάτι χρόνια. λαμόγια της πολιτικής, της αστυνομίας, των ενόπλων δυνάμεων. Κομματόσκυλα, που μεταξύ τους εκλέγουν τα βοοειδή που μας κυβερνούν. Από την Αριστερά, η οποία πάιζει το αντίβαρο στην ζυγαριά της Δεξιάς και τσεπώνεται αρκετά μεγάλα ποσά από τον κρατικό κουμπαρά(ενδοκοινοβουλευτική).
Από την Αλεκάρα, τον αριστερούλη πατερούλη, που εχει το "νόμιμο και ηθικό" του Βουλγαράκη, το εχει κάνει τρόπο ζωής. Απο το παπαδαριό, που ενδεδυμένο το "ιερό' αμφιο της Ορθοδοξίας, δινει μαθηματα real estate...
Θελεις κι άλλα? Εχουμε πόλεμο, μην το ξεχνάς, αναγνώστη μου. Απλά εχουμε ρίξει λίγο τους τόνους.
Α και γελασα πολύ πραγματικά με τις συλλήψεις για τους "πυρήνες της κολοφωτιάς". 
Hasta la vista Αναγνώστη μου!





Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011

Το λαλα της υποθερμίας...

παυσίπονο - μωρά στη φωτιά


Κορμί παγωμένο βρίσκεται δω
Μυαλό μεθυσμένο απ' τον πόνο αυτό
Είμαι άρρωστος και είναι πια αργά
Δεν ξέρω αν μπορώ να τραγουδήσω το τραγούδι
Έπινα όλη νύχτα, γιατρέ μη μου φωνάζεις
Δείξε λίγη συμπάθεια στον ασθενή σου

Δως μου το παυσίπονό μου τώρα
Γιατρέ μου το μωρό μου έχει φύγει, έχει φύγει
Δεν ξέρω τι να κάνω, πες μου τι πρέπει πες μου
Και πως να διώξω αυτόν τον πόνο μακριά
Μακριά….σιγά….σιγά…..

Πες μου ποιος είμαι, τι κάνω εδώ
άνθρωποι γύρω κοιτάν τον τρελό
Φτιάξε μου το φάρμακό μου τώρα
Πρέπει οπωσδήποτε να σταματήσει ο πόνος
Θέλω το μωρό μου, δεν πρέπει να το χάσω
Ακούω τη φωνή της….

Τίποτα δεν κάνω που ν' αξίζει
Τίποτα δεν βρίσκεται να μ' αρέσει
Θα τα τινάξω όλα μετά θα βάλω τέλος
Θεέ μου είναι η τελευταία της φορά….
Ποτέ πια...

Ποσοι μου είπαν γεια!!!!