Το λαλα της επιστροφής....

Καλησπέρα Αναγνώστη μου απο την ΠΑΣΟΚάρα  ταλαιπωρημένε...Το Νταμαζάκι μετα απο δίμηνη απουσία και πάλι χαζή...Ειμαι εδώ για να σου βάζω λαλα, να γκρινιάζω μέσω πληκτρολογίου, να κανω blogοβολτούλες και να σου κρατήσω συντροφια και αυτον τον χειμώνα...Θα πουμε το ρευμα ρευματάκι και το σπίτι σπιτάκι....Μετά από δυο χρόνια σε αυτό τον ατυχο κυβερνοκόσμο, ηρθε η ωρα που περιμέναμε...Πτωχεύουμε ή πτωχευσαμε τότε στο Καστελόριζο...και όχι τίποτε άλλο δεν πρόλαβα να την δω την ατιμη την νήσο....
Παρ'όλα αυτά Αναγνώστη μου, εσυ πρέπει να ερωτευεσαι, να ελπίζεις, να χαμογελάς...Ετσι λένε...Αλλα με 500 ευρώ (και εαν) εισοδημα, ΦΠΑ στο φαγάκι 23%, ρευμα 150 ευρώ και τις  τράπεζες να σε κυνηγούν πως να ελπίζεις? Και σε όλα αυτα να εχεις και τα μπουλντόγκ να σου απαγορευουν τις συγκεντρώσεις και να σε ψεκαζουν με θάνατο, επειδη ζητάς το αυτονόητο: αξιοπρέπεια...
"Ασε ρε Νταμαζάκι" θα μου πεις...Μας τα είπαν και άλλοι...ναι αλλά δεν σου τα είπαν έτσι χαριτωμένα, τραγουδιστά και δυνατά όπως εγω...
Ψαχνω να βρω βλεπεις λιγο φως σε αυτο το μαυρο να σου το μεταλαμπαδεύσω...γιατί καλό το μαυρο, αλλά μας περικυκλωσε Αναγνώστη μου...
Σου στελνω ενα λαλα για την σιδερένια σου καρδιά που αντέχει..Μεχρι να βγει από το στήθος σου και τότε...Τρέμετε πολιτικάντηδες...
καληνυχτα...και θα σου μιλάω...


Crimson Glory- heart Of Steel


Your love hides like a dark star
Shining, hidden in fear
Strangers feeding upon your soul
Call me on through the darkness
Hold me deep in your heaven
Touch me with fingers of velvet blue
Fingers of mysty blue...
Feelings deep as the ocean
Cold waves whisper their warning
Danger walks with a fragile heart

Got to have a heart of steel
Heart of steel
Yeah, heart of steel

You journey through my mind
Over the walls of pain
Angels of lust guard my domain
While dark eyes shine in the mirror
Searching for someone
Strangers, cold as the winter wind
Fade away

Got to have a heart of steel
Heart of steel
Got to have a heart of steel
Heart of steel

Lonely freedom, eyes of pain
Tears will fall like silent rain
Hearts will shatter, feelings fade
Somehow it always seems the same

My love hides like a dark star
Laughing, hidden in silence
Strangers cold as the winter wind
Fade away
Feelings deep as the ocean
Cold waves whisper their warning
Danger walks with a fragile heart
Walks with a fragile heart

Got to have a heart of steel
Heart of steel
Got to have a heart of steel
Heart of steel

Cause the feelings come and go
And you never really know
If the feeling's ever real
So you got to have a heart of steel
You got to have a heart of steel

Ήλιος, θάλασσα Speedo και τα άλλα παιδιά....

Καλησπέρα Αναγνώστη μου ψημένε στο Αθηναϊκο καμίνι!Το Νταμαζάκι άπιστο όπως πάντα στο ραντεβού του σου γράφει απο το κέντρο της πρωτεύουσας, προσπαθώντας να δροσιστεί. Αλλο ένα καλοκαίρι  αλλαγών,μετακομίσεων...Στον δρόμο, αδέρφια, στον δρόμο...
Μετά απο ένα σύντομο πέρασμα από τις Αρτινές πίστες επανήλθα στην πόλη σας για λίγες μέρες, ωστε ως γλαρόνι να πεταξω στην κρήτη και να ξεχαστώ στα όρη στα άγρια βουνά της. ήλιος θάλασσα, watermellon, αγγινάρες, χοχλιοί και μπύρες συνθέτουν ένα τοπίο μαγευτικό.
Αυτίο αναγνώστη μου ίσως είναι το τελευταίο καλοκαίρι στο οποίο οι παραλίες μας ανηκουν. Του χρόνου θα ανηκουν σε Αγγλους, Γερμανους Αμερικάνους και Ρώσους φίλους του Georges...Τα πράσινα χοντρά τέρατα βλέπεις βάλθηκαν να τ ξεπουλήσουν όλα και με τα λεφτά να πάνε διακοπές στις Σεϋχέλλες...Ετσι λοιπόν εμείς θα βλέπουμε την γη μας ως θεατές...Απάτρεις μα κατάντησαν που να τους μαραθεί σε όλους το πεός και να τους σκουριάσει η Cayenne...Η φράση ελευθεη παραλία θα ανηκει στην σφαίρα τους φανταστικού...Αγανακτισμένοι στα νησια μας θα είμαστε με την επανάσταση να ξεκινάει απο την Παρο την μυκονο και την Σαντορίνη με την φιλική συμμετοχή ιταλών, Ιαπώνων και καγκουροΑγγλων φοιτητών...
Βεβαια θα μου επςι οτι επαναλαμβάνομαι...Ομως και φετος ισχυει το καθε περισυ και καλύτερα και δυστυχώς ο Μπένι ο χοντρός μιλά ακόμη και για ελεγχόμενη χρεωκοπία...Που να σου κουλαθεί ο Φιλιππινέζος Ευάγγελε και να σου μουγκαθεί αυτό το πρασινοφρουράκι που σου ψιθυρίζει αυτες τις μαλακίες στα αυτιά...
τετοια αμνια για ξεπουλημα δεν την περιμενα απο τον Μπένι...βεβαια κατι θα καρπωθει ακι αυτός και τα 300 γουρουνια του Κυνοβουλίου αλλα και τα χιλιάδες σκυλια που τους ακολουθουν(και δεν μιλάω για τους μπάτσους, αλλα για τους εργατοπατέρες)
Κατά τα λοιπά η Δεξιά συνεχίζει το ανυπαρκτο αλλα καταστροφικό της εργο, η Αριστερα παει camping για ηλιο σεξ και μοχιτος υπο τους ήχους του bella ciao το ΚΚΕ παιζει την επανάσταση και η ντόρα εχει σκασει απο την ζηλεια της που σε αυτό το Lifting το χαμογελο δεν θυμίζει την Crest...
Στα δικά αμς τώρα παλευουμε με ο,τι εχουμε Αναγνώστη. αυτη την περιοδο διαβαζουμε μανιωδώς ωστε να θωρακισουμε την ιδεολογια μας να ταξιδεψουμε σε αλλες εποχές αλλα και να γνωρισουμε ανθρώπους ποιο εξυπνους ακι πιο θαραλλέους από εμάς.
Περιμένω τις βασεις χωρίς αγχος και περιμένω και το γαμο της αδερφης ωστε να ησυχασουμε αλλα να κανουμε και παρτυ.
γιατι στα σκατα χρειαζεται και λίγο φως και η ζωη μας διδαξε από νωρίς οτι τραβαει τηνν ανηφορα και μας τραβολογά και εμάς...
Ασε3 που μια αστρολογα μου ειπε οτι φετος ειναι το καλοκαίρι των Σκορπιών(και αν κρίνω απο την χθεσινη εμπειρία στο Live του Roger Waters ξεκινησε καλα)...
Αναγνωστη μου σε αφήνω με ενα αγαπημενο λαλα αλλα και με ευχες για ενα αναιμακτο καλοκαίρι...

...Της αυτοβιογραφίας το λαλα!...

Καλημερα Αναγνώστη μου! Ο καιρός εχει τρελαθεί αφου Ιούνη μήνα,μας κανει σκωτσέζικα ντους! Αποφασισε μεσιέ τι θέλεις από τα συννεφάκια σου!Μας εχεις ζαλίσει!
Το Νταμαζάκι εχει παλι το προβλλημα στο αναπνευστικό του, από τις παλαβομάρες του καιρού. Εκτός από αυτό εχει μια γάτα με νευρα, μια μετακόμιση, άγχος, κατι μουχλιασμένα πορτοκάλια στο ψυγείο και καμία διάθεση να κανει οτιδήποτε, Αναγνώστη μου. (αρχίζω να φρικάρω, μιλάω για εμένα στο γ' ενικό). Επίσης έχω κατι επιπλα που εχω βαρεθει αν τα ταξιδευω,αφραγκίες και ενα βιβλίο που μυρίζει καινουργίλα και ανυπομονω να το ανοίξω...
Αναγνώστη μου, αυτό το Post δεν ειναι για την κολοκατάσταση στην χωρα που λέγεται Ελλάδα, δεν είναι μια υβρις στους πολιτικους, στους Ελληνες πολίτες, ουτε ενα λαλα με στίχους...Δεν εχει ουτε μια αναφορα στην ζεστη που τα νεύρα μου τσιτώνει ...ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ, ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ...αλλά ειναι για εμένα. Πράγματα που θα ήθελα να μάθεις, άχρηστες πληροφορίες και μια κατάθεση φωτός, γιατί σαπίσαμε στο σκοτάδι πια...
Πραγματικά εχω βαρεθεί την μιζερια (μου και σου), την απαισιοδοξία αλλά και την έλλειψη κινήτρων...
Μ'αρεσει η μουσική, η φωτογραφία, τα ζωηρά χρώματα...Ο πρωινός καφές με τσιγάρο και η ΙΟΝ Αμυγδάλου...Μου αρέσει η Αρχαία ελληνική μυθολογία και παντός είδους παραμυθι...Τρελαίνομαι για animated films & cheesy movies, τα καλοκαίρια& τις γελοιογραφίες.ηρωας των παιδικών μου χρόνων ηταν η Sαndybell και οταν ημουν μικρη ήθελα να γίνω ο Lion-o ή ο He-Man..Νομίζω ότι εαν εχεις κάποιος στην διατροφή του ενα κομμάτι γλυκό την ημέρα ειναι ευτυχισμένος. Αγαπάω τα ζωά, φοβάμαι μέχρι θανάτου τα φίδια...
Φοβαμαι ακόμη τους γκρεμούς, τα roller coaster και τους κλόουν. Ειδικά οι τελευταίοι ειναι ενας λόγος που ισως στο μέλλον να πάθω καρδιακό...Οταν ημουν μικρη μπροστά από τον Ronald McDonald ειχα πάθει υστερία.
Δεν ειχα ποτε βλέψεις για γάμο και παιδιά.
Γουστάρω τον Johnny Cash& τον Θανάση Παπακωνσταντίνου μεχρι αηδίας. Θεωρώ τον Πανούση τεράστιο καλλιτεχνη και τον Λαζόπουλο χαμαιλέοντα(τον τελευταιο τον σιχαινομαι). Εκλαψα για τον παππου Βέγγο και στενοχωρέθηκα για τις φασιστικές τασεις του Χαρυ Κλυν Δεν μου αρεσουν τα ανέκδοτα και εχω περίεργη αισθηση του χιούμορ κληρονομημένη από τον παππου μου.
Οταν εφτιαξα αυτό το Blog Προ διετίας δεν ηξερα σε τι θα μου χρησιμευε...περνουσα την φαση της δημοσιοκαφρίας, μεχρι που μια ωραία πρωία είδα ότι οι περισσότεροι δημοσιοκαφροι ειναι πιόνα σε ενα ηλίθια χαμένο παιχνίδι σκάκι...Καποιοι βεβαια ειναι οι παιχτες, αλλα για αυτους τα έχει πει όλα ο Λιακόπουλος και δεν θέλω να επεκταθώ περαιτέρω.
Γενικά Αναγνώστη μου, στα χρονια που κανω ποδήλατο με βοηθητικες στην Ευρώπη, έχω καταλάβει ότι το πιο ηλίθιο πράγμα ειναι τα σχέδια και οι στόχοι...Αυτ'η γενικά η πειθαρχία. Καλό ειναι να έχει κανείς έναν μπούσουλα, αλλά από τις  100 περιπτώσεις οι 90 τον χάνουν και ψάχνουν να βρουν πυξίδα. Αλίως τα θέλεις και αλλιώς σου έρχονται...
Εγραψα όλα αυτα για εμενα Αναγνώστη μου πρωτίστως γιατί είμαι ψώνιο, δευτερευόντως, γιατί παντα ήθελα ως άλλη Τζούλια να μου παρω συνεντευξη και τρίτον γιατι για πολλοστή φορά στην ζωή μου ειμαι σε μια καμπή και ήθελα να βρω τις σταθερές μου και μόσα με συνδέουν με αυτή την ονειρική κατάσταση που λεγόταν παιδική ηλικία. Την ξεπέρασα τελευταία αυτή την ανάγκη μου να τρέχω στην μονη μου πατρίδα, τα παιδκά μου χρόνια, γιατί τα απομυθοποίησα επιτέλους....
Ηταν ωραία τα καλοκαίρια βέβαια τότε, εμ τον παππου και την γιαγιά νέους, να μας ταϊζουν σταφύλια από την "κρεββατίνα" και τομάτες από το "σωκήπι"(ο κηπός, εσώκηπος). Αλλά κατα τα άλλα δεν ηταν και τίποτε σπουδαίο τελικά. Βεβαια σε αυτη εδώ την σκατοχώρα δεν μπορείς να πεις τα καλύτερα έρχονται, διότι ξερεις οτι κατι τετοιο με αυτη την κατάσταση δεν θα γίνει...
Ξαναδιαβάζουμε λοιπόν το "σύντομο καλόκαίρι της Αναρχίας" για να δουμε τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να την βελτιώσουμε....
Καλο καλοκαίρι,Αναγνώστη μου...Απολαυσε το γιατι θα το πουλησει και αυτό ο ΓΑΠ...
Και για το τελος ενα λαλα που πρεπει αν το εγραψα εγώ, να το βρηκε ο Smith και να το παρουσίασε ως δικό του :P

Το λαλα της απώλειας...

Απώλειες...Ανθρωποι που έρχονται και φευγουν. Αλλοι μένουν για χρόνια, άλλοι χανονται σε λίγες στιγμές. Και εσυ αναγνώστη μου, μένεις εκει, βουβός να θυμάσαι. Άλλοι σε ακούμπησαν, άλλους απλά τους ξέχασες...Τι θυμάσαι τελικά? Στιγμές. Στιγμές γέλιου, χαράς,βαρεμάρας, ποίησης,έρωτα,σεντόνια αν στάζουν πόθο...Θυμάσαι ξενύχτια,κόντρες,κλάματα και μενεις μονος να βυθίζεσαι εκεί. Παντοτε σου έλεγα αναγνώστη μου ότι ο άνθρωπος ειναι αναμνήσεις και επιρροές από άλλους. Καποιοι ξεχνουν, κάποιοι θυμούνται για πάντα...
Ξεχασες αναγνώστη μου το πρώτο σου φιλί? Ξέχασες το πρώτο καρδιοχτύπι εν'ος έρωτα φθινοπωρινού? Την πρώτη σου πορεία, το πρώτο σου καβγά? Αν ναι εισαι τυχερός στην ατυχία σου. Εαν όχι τότε θα βασανίζεσαι για πάντα από τα φαν΄τασματα του παρελθόντος.Μπορεί εσυ να ξεχνάς, αλλά δεν σε ξεχνούν κάποιοι...Και η ζωή κυλάει γυρω σου...


The Earthbound-Lost


Raindrops falling, sky’s shedding tears
In a city that feels like a cage
And I’m lost in this world
Lost with a war in my head

Hey you lovers wipe your tears
I know you got there by selling the feeling
I’m lost in this world
Lost with a war in my head

Are you still on the run?
With your eyes two black birds that fly
To the end of the world There’s a story behind this silence
If you wanna listen you just have to break it

Lost in the world
Lost with a war in our heads
Are you still on the run?
With your eyes two black birds
Shot at the end of the world