Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Πολεμος και ποιηση....

Καλημέρα Αναγνώστη μου!Στροφή στην ποιοτητα. Αφησε το Νταμαζακι τον πεζό λόγο στην μπάντα και το εριξε στην ποιηση...εχω ενα ποιηματακι εδώ για 'σενα...μονο για 'σενα...

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ,ποιημα του Ζακ Πρεβέρ
Η μητέρα πλέκει
Ο γιος πολεμά
Το βρίσκει πολύ φυσικό η μητέρα
Και ο πατέρας τι κάνει ο πατέρας;
Κάνει επιχειρήσεις
Η γυναίκα του πλέκει
Ο γιος του πολεμά
Αυτός επιχειρήσεις
Το βρίσκει πολύ φυσικό ο πατέρας
Και ο γιος και ο γιος
Τι βρίσκει ο γιος;
Δε βρίσκει τίποτα απολύτως τίποτα ο γιος
Ο γιος η μητέρα του πλέκει ο πατέρας του επιχειρήσεις αυτός πόλεμο
Όταν θα έχει τελειώσει ο πόλεμος
Θα κάνει επιχειρήσεις με τον πατέρα του
Ο πόλεμος συνεχίζεται η μητέρα συνεχίζει πλέκει
Ο πατέρας συνεχίζει κάνει επιχειρήσεις
Ο γιος σκοτώθηκε δε συνεχίζει πια
Ο πατέρας και η μητέρα πηγαίνουν στο νεκροταφείο
Το βρίσκουν πολύ φυσικό ο πατέρας και η μητέρα
Η ζωή συνεχίζεται η ζωή με το πλεκτό τον πόλεμο τις επιχειρήσεις
Οι επιχειρήσεις ο πόλεμος το πλεκτό ο πόλεμος
Οι επιχειρήσεις οι επιχειρήσεις και οι επιχειρήσεις
Η ζωή με το νεκροταφείο.

Ναι αναγνώστη το ποιημα ειναι για τον πολεμο. Για εναν πόλεμο που ξεκινά στην γειτονιά μας. Πόλεμος, ο οποίος  ξεκινά απο την γη μας πάλι. Απο την Σουδα και το Ακτιο. Τα Κρητικάτσια τα σκληρά, εχουν δώσει γη και ύδωρ στα Αμερικλανάκια. Ειναι πολλά τα λεφτά που αφήνουν στον νομό Χανίων Έλληνες και ξένοι αξιωματικοί, για να πουν όχι οι Κρήτες. Αλλά επειδή πολλάκις με έχεις κατηγορησει για τοπικισμό, δεν θα αφήσω απ' έξω το Ακτιο..Αυτή την μυτουλα της Ηπείρου, που φιλοξενεί χροοονια τώρα τους Αμερικανους , τους ανθρωπιστές. Απο τον αέρα μας, την θάλασσα και την γη μας, ξεκινά και αυτός ο πόλεμος. 
Ειναι πολλά τα πετρέλαια της Λιβυης και δεν μπορούν να επιτρέψουν άλλο στον Κανταϊφι να τα διαχειρίζεται. "Ανθρωπιστικά" λοιπόν βομβάρδισαν τον ήδη βομβαρδισμένο λαό της Λιβύης για να πιάσουν τον κακό Καντάφι. Ο Καντάφις ηταν κάποτε κολλητος ολων αυτών που σημερα τον λενε εγκληματια...Τους τα εσταζε κανονικά και με τον νομο και όλοι αυτόι τον αποκαλουσαν φίλο τους. Αλλά οι μαριονέτες δεν ειναι πρωταγωνιστες για πολύ καιρό. Και ο Κανταϊφις ειναι πλέον αχρηστος και θα τον σουτάρουν...Τα πετρελαια θα περασουν στα χερι των Αμερικάνων...βαμένα στο αιμα Λιβύων.
Γιατι ομως ποιηση?

Γιατί; Γιατί υπενθυμίζει όπως λέει ο Oουεν ότι η ποίηση μεταδίδει την ένταση των ισχυρότερων και αληθινότερων, ανθρώπινων αισθημάτων σε στιγμές κρίσης. Στην προκειμένη περίπτωση, φέρει τον αναγνώστη ενώπιον της φρίκης του πολέμου και δείχνει ότι είναι έγκλημα να σηκώνει ο ένας τα όπλα εναντίον του άλλου.
Εχουμε πόλεμο μην το γελάς μωρό μου...

Ποσοι μου είπαν γεια!!!!