Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

Μήπως, χρεοκοπία σημαίνει κατεβάζω ρολά;


"Αναστέλλει την εκπαιδευτική και διοικητική του λειτουργία το ΤΕΙ Πειραιά για τη Δευτέρα και την Τρίτη, την ερχόμενη εβδομάδα, καθώς όπως καταγγέλλει ο πρόεδρος του Ιδρύματος, με τη χρηματοδότηση του έτους 2011 δεν μπορεί να καλύψει τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις του. "
Σε έκτακτη συνέλευση που πραγματοποιήθηκε διαπιστώθηκε ότι ο προϋπολογισμός του ΤΕΙ το 2009 για λειτουργικές δαπάνες και δαπάνες πληρωμής ωρομίσθιου προσωπικού ήταν 15 εκατ. ευρώ, το έτος 2010 13 εκατ. ευρώ και το έτος 2011 μόνο 7 εκατ. ευρώ».
«Παράλληλα, όπως ανακοινώθηκε μετά από συνεδρίαση στην οποία συμμετείχαν διοικητικοί, γιατροί και πανεπιστημιακοί, των νοσοκομείων Αρεταίειο και Αιγινήτειο διαπιστώθηκε ότι λόγω έλλειψης κονδυλίων δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει η λειτουργία των δύο μεγάλων νοσοκομείων της πρωτεύουσας. Και επειδή τα δύο μεγάλα νοσοκομεία... δεν θα μπορούν πλέον να συμμετέχουν στις εφημερίες, αποφασίστηκε να σταματήσουν να κάνουν εισαγωγές.

Όπως επισημαίνουν αρμόδιοι του νοσοκομείου, δεν υπάρχουν χρήματα ούτε για τρόφιμα, ούτε για καύσιμα αλλά ούτε και για φάρμακα.
Όσον αφορά στη μισθοδοσία του προσωπικού, αυτή βρίσκεται στον αέρα εδώ και εβδομάδες, γι΄ αυτό και οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις».

Είναι μερικές από τις  ειδήσεις της περασμένης εβδομάδας που πέρασαν στα ψιλά των εφημερίδων (όταν είχαμε εφημερίδες).  Πιθανόν, ο πρόεδρος του ΤΕΙ και οι διοικήσεις των νοσοκομείων δημοσιοποιούν αποφάσεις ότι θα κλείσουν τα ιδρύματα, για να πιέσουν για κονδύλια, όπως γίνεται πολλά χρόνια τώρα...
Η άποψή της στήλης είναι πως πρόκειται για μια από τις χιλιάδες αναστολές λειτουργίας που θα δούμε φέτος, του χρόνου και βλέπουμε...
Για όσους δεν το έχουν καταλάβει: χρεοκοπία σημαίνει κατεβάζω ρολά...
Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποια αξιολόγηση των αναγκών της ομαλής κοινωνικής λειτουργίας και ιεράρχηση των προτεραιοτήτων των δημόσιων υπηρεσιών που πρέπει να κατεβάζουν ρολά...
Η ελληνική κοινή γνώμη, χάρη στη αβελτηρία που προκαλεί ο χρόνιος εθισμός του πολιτικού συστήματος στο λαϊκισμό και την πελατοκρατία, αντιμετωπίζει το ζήτημα της ελληνικής χρεοκοπίας, σαν ριάλιτι θέαμα...
Σαν δηλαδή να αφορά κάποιον άλλο, κάποια μακρινή χώρα στα βάθη της Ανατολής, της Δύσης ή του Ισημερινού που δεν θα έχει επιπτώσεις στη δική μας ζωή.
Το αποτέλεσμα είναι, ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός και η κοινωνία να μην έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα. Τι σημαίνει κατάλληλη προετοιμασία στην προκειμένη περίπτωση;
Η διοίκηση του συγκεκριμένου ΤΕΙ π.χ. αντί να κατεβάζει τα ρολά συνολικά και να επεξεργάζεται σενάρια λειτουργίας των βασικών τμημάτων, αναστολής κάποιων άλλων, αναδιαπραγμάτευσης με τους πιστωτές και όλα αυτά τέλος πάντων που κάνει ένας οργανισμός του οποίου τα έσοδα περιορίζονται εδώ και χρόνια στο μισό και ενδέχεται να μειωθούν περαιτέρω στη συνέχεια.
Το ίδιο έργο θα το δούμε να παίζεται προσεχώς σε δήμους, νοσοκομεία, κέντρα υγείας, παιδικούς σταθμούς κλπ.

Αν είχαμε ένα σοβαρό κράτος και μια σοβαρή πολιτική ηγεσία (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) θα υπήρχε ένα υποτυπώδες σχέδιο ιεράρχησης των δημόσιων δαπανών με βάση τη διατήρηση της ομαλής λειτουργίας του κράτους.
Αντί π.χ. η κυβέρνηση να προσπαθεί να εξασφαλίσει βασικές λειτουργίες της κοινωνικής οργάνωσης, κόπτεται πως θα εξασφαλίσει τις μετατάξεις των υπεράριθμων αργόσχολων πελατών από την μια υπηρεσία χωρίς αντικείμενο στην άλλη.
Και ναι μεν, διατηρώντας τους στο μισθολόγιο εξασφαλίζει την ομαλή πτώση της ζήτησης και έτσι υποτίθεται, τον έλεγχο της ύφεσης, αλλά αφήνει χωρίς έσοδα άλλους οργανισμούς που εκ των πραγμάτων προσφέρουν βασικές υπηρεσίες.
Όπως και να το κάνουμε η λειτουργία των σχολείων, των σχολών και των νοσοκομείων προέχει από το να έχουν απασχόληση οι υπεράριθμοι, οι πρώην της Ολυμπιακής, οι εξαφανισμένοι της καθαριότητας του Δήμου Θεσσαλονίκης και χιλιάδες άλλες περιπτώσεις. Με τον όρο χιλιάδες αναφέρομαι σε υπηρεσίες για άτομα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες.
Το γεγονός πως η πολιτική ηγεσία (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) δεν έχουν πει και δεν λένε όλη την αλήθεια στον ελληνικό λαό για το τι σημαίνει χρεοκοπία και ποιες εναλλακτικές επιλογές υπάρχουν για την αντιμετώπισή της, συμβάλλει στην σύγχυση που επικρατεί...
Η αυτιστική πολιτική ηγεσία του τόπου, εκτός ελαχίστων συνεχίζει να τρέφει την αυταπάτη πως κάπου υπάρχουν λεφτά και με κάποιο θαματουργό τρόπο αυτά θα καλύψουν το κρατικό τέρας και τις άσκοπες σπατάλες του. Κάνουν λάθος...
Ένα δείγμα της αυταπάτης των εθνοπατέρων μας είναι τα επεισόδια μεταξύ κοινοβουλευτικής ομάδας κυβερνώντος κόμματος και υπουργού οικονομικών για το νομοσχέδιο για τον τζόγο, όπου κάποιοι εν μέσω της αυταπάτης που έχουν περιπέσει λόγω της γενικότερης αριστερής θολούρας και σύγχυσης θυμήθηκαν πως έχουν ηθικές αναστολές στη νομιμοποίηση του τζόγου.
Δεν είμαι υπέρ της διαφήμισης και προώθησης κανενός είδους τζόγου, αλλά νομίζω πως είναι και θέμα προσωπικής ευθύνης του καθενός τι θα κάνει και τι δεν θα κάνει...
Το όλο σκηνικό όμως θύμιζε μια σκηνή όπου ενώ το καράβι βουλιάζει και τα νερά έχουν αρχίσει να πλημυρίζουν τα κατώτερα διαμερίσματα, στο κατάστρωμα μαλώνουν για το αν θα πρέπει να επιτραπεί στο καζίνο του πλοίου να αυξήσει τα τραπέζια του μπλακ τζακ...
Χρεοκοπία σημαίνει κατεβάζω ρολά, ξηλώνω το μαγαζί και το χτίζω από την αρχή με τρόπο που δεν θα ξαναχρεοκοπήσει. Αυτό θα ζήσουμε τα επόμενα χρόνια και όπως δείχνουν τα πράγματα ο κόμπος της έλλειψης χρημάτων έχει φτάσει στο χτένι...
Υπομονή και τύχη να έχουμε.
2) Στη σκιά των πολιτικών εξελίξεων...
Στη σκιά των πολιτικών εξελίξεων συνεχίζουν προσεχώς τόσο οι βραχυπρόθεσμες όσο και οι μεσοπρόθεσμες διακυμάνσεις της ελληνικής αγοράς.
Θα πάμε σε εκλογές; Θα πάμε σε ριζικό ανασχηματισμό που θα δίνει το μήνυμα της απόφασης για ριζικές μεταρρυθμίσεις; Θα πάμε σε ανασχηματισμό «στάχτη» στα μάτια (δηλ. ανακύκλωσης αδιάφορων και αποτυχημένων πολιτευτών και κομισάριων του πελατειακού κράτους); Ανάλογα με το πώς θα απαντηθούν στις επόμενες μέρες και εβδομάδες τα παραπάνω ερωτήματα θα είναι και η πορεία της αγοράς.
Μακροπρόθεσμα η άποψη παραμένει σταθερή όσο και η κοινή λογική. Το ελληνικό χρηματιστήριο βρίσκεται στην κάτω πλευρά του κύκλου στα πέριξ του πυθμένα. Ο χρόνος είναι αυτή την περίοδο που αποτελεί τη δύσκολα προσδιορίσιμη παράμετρο και όχι τόσο η κατεύθυνση.
Τα χρηματιστήρια όμως ανακάμπτουν όταν το σκοτάδι ακόμη είναι βαθύ και κυριαρχεί η αβεβαιότητα.


Αναδημοσίευση από :www.capital.gr

Ποσοι μου είπαν γεια!!!!