Το Λαλα των πυροβολημένων ονειρων

Καλημέρα Αναγνώστη μου βαριεστημένε! Σημερα ειπα να χαζολογήσουμε λίγο και όχι να γκρινιάξουμε. Εχω μια διαθεση χαλαρωτική.
Πέμπτη σήμερα 8 του Δεκέμβρη ερχονται τα x-mas και μαζί με αυτά ο νέος χρόνος... και είμαστε όλοι χαρούμενοι που το δισεκτο 2012 ειναι προ των πυλών. Ναιαιαι!!! Το 2011 αν και νορμαλ ετος, μας πηγε τόσο καλά,που θα ερθει το γρουσουζικο 21012 και θα μας τα χαλάσει....
Σαν σήμερα δολοφονηθηκε ο John Lennon και γεννηθηκε ο jim Morisson.
Ειδωλα μου απο την εφηβεια αμφοτεροι.. Οχι μονο ως μούσικοι, οχι, αλλά και ως χαρακτήρες. Μου άρεσε αυτή η αντίληψη που ειχαν και οι δυο σχετικά με τον θάνατο και την ζωή. Ειδωλα που παρά τα χρόνια που πέρασαν δεν ξεθώριασαν ιδιαίτερα και αν δεν ακούω τις μουσικές τους πλέον τόσο πολύ, ακόμη οταν τους ακουω να τραγουδουν ταξιδευω σε εκείνα τα χρόνια, στα χρόβνια του σχολείου.
Τότε που βιαζόμουν να μεγαλώσω. Που ειχα τόσες πολλ΄ςε απορίες και ανησυχίες που δεν είχα αφήσει βιβλίο για βιβλίο,μουσική για μουσική και ταινία για ταινία. Βαριόμουν το σχολείο και τις ώρες του μαθηματος διαβαζα από Κάφκα μέχρι Εντνα Ο' Μπράιαν και στα αυτιά μου ψθιριζε ο Τζιμ το "riders on the storm" μέσω του πανάρχαιου walkman που μασαγε τις κασέτες..
ωραία χρόνια αναγνώστη μου. Ονειρεμένα. Τοτε που οι φωτογραφίες ήταν τυπωμένες σε φιλμ και μαζευα το χαρτζιλικι μου σταγονα σταγόνα για να αγορασω καρουλάκια ασπρόμαυρα.
Και φτάσαμε στο 2012 σχεδόν. Το Νταμαζάκι μεγάλωσε και αυτή η κολοκατάσταση σκοτώνει τα όνειρα του ένα ένα. Ακόμη διαβαζω ότι πέφτει στα χέρια μου, μονο που το walkman αντικαταστάθηκε απο mp3όφωνο, στα αυτια δεν ψιθυριζει πια ο Jim αλλά, τελευταία οι floyd(σιγα την μουσική εξέλιξη χιχιχιχι!) τα καρουλάκια αντικατασταθηκαν με κάρτες μνήμης και ο σκοτεινός θάλαμος απο τον Η/Υ.
και αυτή η κολοκατάσταση πυροβολεί τα όνειρα. Τα ονειρα μιας ηλικίας που ειναι θεωρητικά η παραγωγικη στην ζωή ενός ατόμου.
Ανεργία να καλπάζει στο 25% (η καταγεγραμμένη), η φτωχια να αγγιζει 2,000,000 Ελληνες, οι φόροι να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο...
Συλλήψεις χωρίς λόγο, μπάτσοι παντού να βολτάρουν τις μπυροκοιλιές τους γεμάτοι περηφάνεια για την βλακεία τους. ναι γιατί ειναι τεράστια εξυπνάδα να παίρνεις 700-1000 ευρώ για να βαράς και να συλλαμβάνεις πιτσιρικάδες και να περιφέρεσαι άσκοπα ενίοτε στους δρόμους μια πόλης παίζοντας το εξουσία.
Αυτή την στιγμή, Αναγνώστη μου στην ΓΑΔΑ, υπαρχουν συλληφθέντες από την προχθεσινή πορεία. Πιτσιρικάδες πολλοι απο αυτους ενδέχεται να ειναι ακόμη στην κατάσταση που ημουν εγω καποτε(αυτη που περιγράφω πιο πάνω), στους οποίους έχουν φορτώσει κακουργήματα. Οι γονείς απαγορεύεται να μπουν μεσα να τους δουν, ενώ έχουν υποστεί ξυλοδαρμό, ειδικά μετά την προσαγωγή τους. Κοινώς αντι να τα πυροβολήσουν ως άλλοι Κορκοναίοι με ποινές τα καταδικάζουν σε κοινωνικό θάνατο.
Τι αλλο να σου πω Αναγνώστη μου? Το καθεστώς βγάζει νύχια και γδέρνει όποιον τολμά να αντιστέκεται και να ονειρεύεται/φαντάζεται αλλους κόσμους..Εκείμ που το 99% των ανθρώπων θα απολαμβάνουν ελευθερία και όλα όσα απολαμβάνει σήμερα το 1%. Γιατι ναι μεν ειμαστε η πλειοψηφία αλλά η πλειοψηφία έχει περισσότερα όπλα και μας πολεμά..και εμείς τι έχουμε? Τις καρδιές και τα σώματά μας...
και όπως είπε και ο Lennon: "ένα όνειρο που το ονειρεύεσαι μόνος είναι απλό όνειρο. Ενα όνειρο που ονειρεύεσαι με άλλους είναι πραγματικότητα"
Ας ονειρευτούμε λοιπόν ελευθερία.

The Doors-Riders on the storm

Ένα λαλά για τον Αλέξη

Καλημέρα Αναγνώστη μου αγουροξυπνημένε. Το Νταμαζακι ακόμη ενα ξημέρωμα τρίτης (και χωρίς να έχει πιει καφέ) σου γράφει κάτι λίγα, μερα που ειναι, οχι για το εθιμοτυπικό, αλλά γιατι τα νιώθει. Ο Μορφέας ειναι κακός σύμβουλςο και εγγω ξαναέζησα εκεινες τις μέρες, τις μέρες του Αλέξη, ευγενική προσφορά του Μορφέα.
Οταν ο Αλέξης έπεσε απο την σφαίρα του Κορκονέα εκει καπου στην Μεσολογγίων, εκεί που πηγαίνα με φιλους και καθομαστε στα χαμενα, εκει κάπου κοντά στον Χασάν καταστρώναμε ζωές, ερωτευόμαστε,παιζαμε ταβλι,τσακωνόμαστε, κλαίγαμε, εγώ ημουν Αρτα και θρηνούσα για κάποιον άλλο καποιον αγαπημένο δικό μου. Και να σου πω την αλήθεια τα νέα για τον Αλέξη δεν τα πολυκατάλαβα. Λίγο το Λεξοτανίλ που με κέρασαν σε εκείνο το παρτυ με χάπια του λαου(aka κηδεία), λιγο ο πονος για τον γαπημένο, οταν ακουσα στο ραδιοφωνο ότι ενα παιδι στα Εξαρχεια δολοφονήθηκε, δεν το πιστεψα/κατάλαβα.
Οταν γυρισα στην Αθήνα την ίδια εκείνη ημέρα, συνειδητοποίησα τι είχε γίνει. Ειδα εξεγερμενους νλεους να ζητανε δικαιοσυνη, παιδια στους δρόμους να δινουν λελουδα σε μπατσους, είδα μαγαζια να λεηλατώνται, ειδα γενικά τον λαό να μην αντέχει αλλο και να βγαίνει αυθόρμητα στους δρόμους.
Ειδα παρα πολλούς μπάτσους, πρέπει να μου έκαναν εξακρίβωση στοιχείων γυρω στις είκοσι φορές.
Ειχε μυρίσει ο καιρός επανάσταση(εκτός από τα δακρυγόνα).
Θυμαμαι πολλα Αναγνώστη μου, αλλά αυτή η ανάρτηση δεν ειναι χρονογράφημα.
Ειναι απλά για να βάλω ένα λαλα στον Αλέξη. Στον Αλέξη, ο οποίος συκοφαντήθηκε ως παλιόπαιδο, ο οπόιος χαρακτηρίστικε ως κακομαθημένο παιδι των βορείων προαστίων, το οποίο ο Κουγιας ουκ ολίγες φορές σπίλωσε το όνομα του. Εγινε τραγούδι, ποιημα, συνθημα στα στοματα νέων. Εγινε συμβολο μια εξέγερσης, η οποία δεν ευόδωσε αλλα μας έμαθε πολλά. Τον εκμεταλλεύτηκαν αριστεροί, δεξιοί, μαυροι, μαυροκόκκινοι. Εκλαψαν για αυτόν παιδιά, γεροι νεοι... Αφησε πίσω φίλους,οικογένεια και μια ζωή μισή. Για αυτόν τον Αλέξη σημερα ειναι το λαλά, Αναγνωστη μου...

Kamelot - Farewell

Ενα λαλα απλα...για τα άτομα με Special Δεξιοτητες

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ SPECIAL ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ.
-Περπάτα στο πλάι μου και άς κουτσαίνεις... μπορώ να περπατήσω λίγο πιό αργά...
- Κοίταξέ με και ας έχεις στραβισμό... στα μάτια σου βλέπω τον εαυτό μου.
- Χαμογέλασέ μου και ας είναι τα δόντια σου στραβά... μ' αρέσει να βλέπω το χαμόγελό σου , να σε βλέπω χαρούμενο.
- Άγγιξέ με και ας είναι τα δάκτυλά σου ατροφικά... το χέρι σου είναι πάντα ζεστό.
- Μίλησέ μου και ας ψευδίζεις... τα λόγια σου στάζουν μέλι.
- Κάθισε δίπλα μου και ας είσαι άσχημος... έχω περισσότερη ασχήμια πάνω μου απο εσένα.
- Αγκάλιασέ με κι άς έχεις χάσει το ένα σου χέρι... ο πόνος έχει φύγει πια..
- Γράψε κάτι για εμένα... κι ας είσαι ανορθόγραφος...
- Άνοιξε την καρδιά σου κι ας είναι χρόνια τώρα παγωμένη... δείξε μου αυτό που έχεις μέσα σου..........


John Lennon-Stand by me

Το λαλα των X-mas

Καλημερα Αναγνώστη μου και καλό μηνα!!! πρώτη Δεκέμβρη σημερα της Αγίας απεργίας της ΓΣΕΕ & ΑΔΕΔΥ και ολοι εχουν μαζευτει για το καθιερωμένο ξύλο με τα ΜΑΤ και απο την προηγούμενη απεργία και με τα ΚΝΑΤ... Ειμαστε μια ωραια παρέα, καλέ μου... Πέτρες, μαρμαρα και δακρυγόνα θα βγουν σημερα και θα πρωταγωνιστήσουν στον Αθηναϊκό μπερντέ. Προσωπικά δεν εχω καταλάβει ποτε θα αποφασίσουν να κανουν Γενική απεργία διαρκείας τα σωματεία και θα κόψουν αυτα τα καθιερωμένα ραντεβού με ΜΑΤ, ασφαλίτες και φαρμακοποιούς (για τα απαραίτητα Riopan & μασκούλες).
Το θέμα μου δεν ειναι η απεργία σημερα, Αναγνώστη μου, αλλά τα επερχόμενα x-mas. καθε χρόνο γεννιέται ο κρινοσπαρμένος, νισάφι πια! δεν βαρεθηκε?
Δεντρα, μελομακάρονα,σελινάτο,ο Αγιος Βασίλης, ο Ρούντολφ το ελαφάκι και χιλιάδες ηλιθια λαλα να γεμιζουν την ατμόσφαιρα των πολεων ανα τον κόσμο! Αλλα όχι! Σε μια μικρη γωνιά του πλανήτη καπου στην μεσόγειο μια πόλη δοκιμάζεται από τα σκληρά χτυπήματα ΔΝΤ, ΕΕ και εγχώριων πολιτικών. Η χώρα λέγεται Ελλάδα και έχει πρωτευουσα την Αθηνα, μια απο τις πιο ιστορικές πόλεις του κόσμου. Ενα λουλούδι η Αθηνα, μυριοστολισμένη και καταπράσινη και πάνω από όλα πεντακάθαρη... Ενα πρότυπο πόλης. Πορνεία, εγκληματικότητα, παρακμή ειναι αγνωστα για τους ευλογημένους κατοίκους της πόλης αυτής. και όμως σε μια μικρή γωνιά της στην πλατεία Κλαυθμώνος εχουν καταφύγει οσοι λόγω των οικονομικών χτυπηματων που ανέφερα εμειναν αστεγοι.  Αμαυρώνεται η εικόνα της άγιας αυτής πόλης και ο δήμαρχός της, αποφασισμένος αν διατηρήσει το εορταστικό και αψεγάδιαστο προφίλ της πόλης του ξηλώνει τα παγκάκια/σπίτια τους. Βεβαια αφου δεν έριξε και φόλες, πάει καλά. Και έτσι μπορούν οι ευτυχισμένοι κάτοικοι της πόλης να καταναλώσουν ελευθερα, αυτες τις "αγιες" μέρες. Να ξεχυθουν στις αστικες αγορες και να καταναλώσουν σαν να μην υπάρχει αυριο.
Δεν τους εμποδίζει η οικονομικη κρίση,κατα την λογική του Δημάρχου, αν ειναι φειδωλοί στις αγορές τους, αλλά η πραγματικότητα...
οχι αναγνώστη μου. ουτε παραμύθι δεν μπορώ να κάνω πλέον με την χωρα αυτη. Δεν έχασα το ταλέντο μου στη συγγραφη παραμυθιών, απλα η πραγματικότητα με προσγειώνει. 20,000 αστεγοι στην Αθήνα, πως να γιορτάσει kaνεις τα x-mas? με την ανεργία στο 18%? με το πορτοφόλι ολοένα και πιο άδειο, να φτάνει μόνο για τα χρειώδη? Απορώ τι στο διαστημα εχει μεσα στο κεφάλι του ο Καμίνης και ο κάθε Καμίνης. Δυστυχώς δεν απολαμβάνουμε όλοι παχυλους μισθους, ουτε εχουμε όλοι την ευχέρεια να βάζουμε το χέρι μας σε κρατικές επιχορηγήσεις. Εαν κοιταξει απο το μπαλκόνι του ο δήμαρχος δεν θα δει την εικόνα που σου περιέγραψα πριν,εκεινη την τελεια χώρα, αλλα αντι για δέντρα θα δει πρεζάκια και πόρνες να χαλαλίζουν/πουλανε την ζωη τους σε ένα πεζοδρόμιο. Αλλά στρουθοκαμηλιζει και αυτός οπως και όλοι αυτοι που χαιρονται την εξουσία. Την οποία τους έδωσες εσύ και ε΄γω και όλοι μας, Αναγνώστη μου
Τα x-mas Ανανγώστη μου ειναι πλέον μονο για τα παιδιά. Ακόμη πιστευω στον Αγιο Βασίλη , ακόμη χαζοχαίρομαι οταν στολίζω το δεντρο και την γλαστρούλα μου, ακόμη τσακίζω μελομακάρονα.. Αλλά αυτο συμβαίνει γιατι περιστοιχίζομαι απο παιδάκια και γατάκια. Μεσα από τα δικα τους μάτια λάμπουν και τα δικά μου. Σε κλείνω έτσι αναγνώστη μου, γιατι δεν θέλω να μαυριζουν οι ακρδιές μας. και θέλω στο κουτάκι της Πανδώρας να μεινει αυτο το χρυσό πουλί η Ελπίδα. Η ελπίδα ότι θα τους τσακισουμε πριν μας τσακίσουν.
καλο απογευμα Αναγνώστη μου! Και να προσέχεις εκεί στους δρόμους!!!!

Τζίμης Πανούσης-γυφτάκι