Κυριακή 30 Μαΐου 2010

Περίπου μόνιμη η σωματεμπορία


Οργή και θλίψη προκάλεσε στα δεκάδες άτομα που παρευρεθήκαμε σήμερα στο Εφετείο, η απόφαση που εξέδωσε. Ο καταδικασμένος σε 36 χρόνια κάθειρξη για σωματεμπορία, δουλεία ανθρώπων, βιασμούς κατά συρροή, σωματικές βλάβες και εκμετάλλευση εργασίας, ο οποίος έχει ήδη εκτίσει 4 χρόνια φυλάκιση, κατέληξε να λάβει την ελάχιστη ποινή 5 χρόνων φυλάκισης από το Εφετείο για σωματεμπορία, για μια από τις δύο καταγγέλλουσες. Το Εφετείο δεν αναγνώρισε πολλά από τα κακουργήματα που είχε αναγνωρίσει το δικαστήριο σε πρώτο βαθμό. Επίσης του επιβλήθηκε πρόστιμο 10.000 ευρώ.
Όλη η επιχειρηματολογία της υπεράσπισης του κατηγορουμένου είναι ότι πρόκειται για πλεκτάνη εναντίον ενός ανθρώπου από το Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης, που υποχρέωσε τα θύματα να καταθέσουν εναντίον του, σε συνεργασία μάλιστα με άλλον κατηγορούμενο για μαστροπία, μόνο και μόνο για να χρηματοδοτείται από το κράτος και την Ευρωπαϊκή Ένωση. (Και σε μια έξαρση ρητορίας, ο δικηγόρος ανέφερε ότι όπως έλεγε ο Λένιν όσο πιο μεγάλο είναι το ψέμα τόσο πιο πιστευτό θα γίνει, ακολουθούν τη συνταγή του Λένιν). Αυτό το επιχείρημα, χωρίς τον Λένιν, το έχουμε ακούσει σε ΚΑΘΕ ΔΙΚΗ τράφικινγκ, από το 2000 στην Σύρο μέχρι σήμερα. Ο δεύτερος κατηγορούμενος για μαστροπία απαλλάχθηκε.
Οι γυναίκες που είχαν καταθέσει εναντίον τους, δεν ήταν φυσικά στο δικαστήριο, αφού τις είχαν τρομοκρατήσει, η μια μάλιστα είχε αναιρέσει την κατάθεσή της, όπως συμβαίνει συχνά όταν τρομοκρατούνται τα θύματα από αυτούς που έχουν καταγγείλει. Διαβάστηκε σε έγγραφο του δικαστηρίου, ότι όταν της τηλεφώνησε η μητέρα του κατηγορούμενου και της ζήτησε να αναιρέσει, και να σκεφτεί τα παιδιά του γιου της, η κοπέλα απάντησε ότι κι εγώ παιδί ήμουν και μου έκανε ο γιος σου αυτά τα πράγματα.
Φυσικά, και όπως συμβαίνει συνήθως σ’ αυτές τις δίκες, δεν υπήρχε πολιτική αγωγή. Οι γυναικείες οργανώσεις δεν έχουν δικαίωμα πολιτικής αγωγής, άρα, οι σωματέμποροι απαλλάσσονται ή παίρνουν μικρή ποινή. Συνεπώς, ο κίνδυνος φυλάκισης για τέτοιες πράξεις είναι τόσο μικρός, ώστε να μην αποτρέπει όσους θέλουν να τις πραγματοποιήσουν και να απολαύσουν τα τεράστια κέρδη που παράγονται.
Έτσι, οι συγγενείς και φίλοι του κατηγορούμενου που ένιωθαν κυρίαρχοι και αδιαμφησβήτηοι, άσκησαν βία και τρομοκρατία εναντίον των γυναικείων και άλλων οργανώσεων που παρευρίσκονταν σε όλα τα δικαστήρια, μέχρι το επεισόδιο της Τετάρτης για το οποίο ενημερώσαμε με Δελτίο Τύπου, με δικαστές και αστυνομικούς να μην ασκούν το καθήκον τους να συλλαμβάνουν όσους τρομοκρατούν και τελικά φτάσαμε στο σημείο να επιβληθεί η χαμηλότερη δυνατή ποινή για σωματεμπορία. Από τη μια μεριά βέβαια με την επιβολή ποινής, έστω και τόσο χαμηλής, ακύρωσε το επιχείρημα ότι όλη η κατηγορία ήταν πλεκτάνη του Δικτύου Γυναικών Ευρώπης, από την άλλη όμως είναι αδιανόητο άνθρωποι που πραγματοποιούν τόσα κακουργήματα να πέφτουν τόσο μαλακά.
Πιστεύουμε ότι χρειάζεται αλλαγή νόμου, θεσμοθέτηση αποζημίωσης για τα θύματα, και παράλληλα η τήρηση των υφισταμένων νόμων από όλους τους κρατικούς λειτουργούς. Οι καταδίκες των σωματεμπόρων στην Ελλάδα είναι ελάχιστες και συνήθως ελαφρές, κάτι που τους αποθρασύνει. Από την άλλη, ελάχιστη είναι και η αρωτή στα θύματα και οι υποδομές στήριξης απουσιάζουν, όπως έχουμε καταγγείλει επανειλημμένα με πολλές ευκαιρίες.
Για να μην φτάσουμε στο σημείο να είναι νόμιμη η σωματεμπορία,, απαιτείται κινητοποίηση των γυναικείων και φεμινιστικών οργανώσεων καθώς και οργανώσεων δικαιωμάτων.
Αθήνα, 28-5-2010
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ
Ερεσσού 12 – Αθήνα
e.mail: PagkosmiaPoreiaGinaikon@yahoo.com
Site: www.poreiagynaikon.gr
http://www.worldmarchofwomen.org

Καλημέρα αναγνώστη. Ζουμε σε μια χώρα που δεν σέβεται τα μικρά παιδιά, τις γυναίκες, τους ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες. Σαθρό το σύστημα εις βάθος. Η δικαιοσύνη "χειροκροτά" τους συγχρονους δουλέμπορους.... ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ που ειμαι πολίτης αυτής της χώρας, που θάβει τα καλά και προωθεί τα κακά. ως πολιτισμό έχομε την Euro-μαλακία και ως πνευματικούς ανθρώπους, εκείνουν που βγαίνουν στο γυαλί. Εξαγουμε μαφιόζους. τσούλες, διεφθαρμένους πολιτικούς και δημόσιους λειτουργούς. Διαφημίζουμε τόσα χρόνια το "sex-sun -beach -greek lovers" και οχι τόσο τα παιδια που τη παλευουν μουσικά, επιστημονικά, αθλητικά, ποιητικά. Εγινε η κατάντια συνηθεια μας. Αθωώνουμε σωματέμπορους, δολοφόνους & βιαστές. Δεν καταδικάζουμε αστυνομικούς που σερνουν στο τμήμα μητέρες με παιδιά στην αγκαλιά. βλεπουμε τα φασιστοειδή να χειροκροτούν την αίγλη του ελληνισμού και αναρωτιόμαστε "ποια αίγλη?"
Σαπίλα και κατάντια...ΝΤΡΕΠΟΜΟΥΝ εχθες. παρακολουθούσα το υποπροϊον της κουλτούρας μετά απο 10 χρόνια και λυπόμουν για την γενιά μου. Σήμερα ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ακόμη περισσότερο για αυτό που διάβασα. καλημέρα αναγνωστη μου

Σάββατο 22 Μαΐου 2010

Η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη


Το βράδυ της 22 Μαΐου 1963 ο Λαμπράκης μίλησε σε εκδήλωση που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη η «Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη». Πριν ακόμα η εκδήλωση ξεκινήσει, πλήθος παρακρατικών και αστυνομικών με πολιτικά είχαν καταλάβει τα γειτονικά πεζοδρόμια, κραυγάζοντας συνθήματα και προπηλακίζοντας όσους προσέρχονταν στην αίθουσα για να πάρουν μέρος σε αυτή. Άλλοι αστυνομικοί, ένστολοι, αν και παρόντες σε μεγάλο αριθμό δεν λάμβαναν κανένα μέτρο για την απώθηση των παρακρατικών, παρά τις διαμαρτυρίες των οργανωτών και του ίδιου του Λαμπράκη, ενός μέλους δηλαδή του ελληνικού κοινοβουλίου. Μάλιστα, ένας παρακρατικός κατόρθωσε να χτυπήσει το Λαμπράκη στο κεφάλι με ρόπαλο κατά την είσοδό του στην αίθουσα της εκδήλωσης, τραυματίζοντάς τον ελαφρά. Σοβαρά, αντίθετα, τραυματίστηκε από τους ανεξέλεγκτους διαδηλωτές ο έτερος παρών αριστερός βουλευτής, Γιώργος Τσαρουχάς.

Με την ολοκλήρωση της εκδήλωσης, ο Λαμπράκης εγκατέλειψε την αίθουσα με πρόθεση να κατευθυνθεί σε κοντινό ξενοδοχείο όπου είχε καταλύσει. Τον ακολούθησαν μόνο δύο σύντροφοί του, καθώς η αστυνομία απέκλεισε το κοινό της εκδήλωσης στο εσωτερικό της αίθουσας, απαγορεύοντας προσωρινά την έξοδο. Ακριβώς εκείνη τη στιγμή, στη διασταύρωση των οδών Ερμού και Ελ. Βενιζέλου και παρά το γεγονός ότι η αστυνομία είχε αποκλείσει όλους τους δρόμους, ένα τρίκυκλο εμφανίστηκε από το πουθενά, πλησίασε το Λαμπράκη με ιλιγγιώδη ταχύτητα και τον έριξε στο έδαφος. Κανείς αστυνομικός δεν κινήθηκε για να εμποδίσει το τρίκυκλο πριν το χτύπημα, να συλλάβει τον οδηγό του μετά, ή ακόμα και να βοηθήσει τον αιμόφυρτο Λαμπράκη. Όπως αποδείχτηκε, το θύμα είχε δεχτεί ισχυρό χτύπημα στο κεφάλι από μεταλλικό αντικείμενο.

Το πιθανότερο είναι ότι οι δράστες της επίθεσης θα είχαν διαφύγει ανενόχλητοι, αν ένας παριστάμενος Θεσσαλονικιός, ο πλασιέ Μανόλης Χατζηαποστόλου (με το παρατσούκλι «Τίγρης») δεν είχε πηδήσει αστραπιαία στην καρότσα του τρίκυκλου. Για ένα περίπου χιλιόμετρο το τρίκυκλο έτρεχε στους δρόμους της Θεσσαλονίκης χωρίς κανένα αστυνομικό ή άλλο όχημα να το καταδιώκει. Ο Χατζηαποστόλου εξουδετέρωσε μετά από σκληρή πάλη το μοναδικό επιβάτη της καρότσας, Μανόλη Εμμανουηλίδη (ήταν αυτός που είχε καταφέρει το θανατηφόρο χτύπημα στο Λαμπράκη) και κατόπιν υποχρέωσε τον οδηγό Σπύρο Γκοτζαμάνη να σταματήσει. Ακολούθησε νέα πάλη αυτή τη φορά ανάμεσα στον Χατζηαποστόλου και τον Γκοτζαμάνη, έως ότου εμφανίστηκε ένας απλός αστυνομικός, ο οποίος μη γνωρίζοντας όσα είχαν προηγηθεί, συνέλαβε τον Γκοτζαμάνη κατόπιν υποδείξεων των περαστικών. Ο Λαμπράκης μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ σε κωματώδη κατάσταση από την οποία δεν εξήλθε ποτέ. Πέθανε τέσσερις μέρες αργότερα.

Μετά τη δολοφονία


Η δολοφονία του Λαμπράκη πυροδότησε σημαντικές πολιτικές εξελίξεις. Η τεράστια κατακραυγή του ελληνικού λαού για τη στυγερή δολοφονία έφερε κρίση στην υπόδουλη κυβέρνηση. Στις 11 Ιούνη του 1963 η κυβέρνηση Καραμανλή παραιτείται. Φαίνεται ότι οι Αμερικανοί επέλεξαν την προσωρινή άμβλυνση των φαινομένων κρίσης που υπήρχαν και πρόκριναν μια κυβέρνηση της Ενωσης Κέντρου, που ευελπιστούσαν πως θα παίξει το ρόλο του αναχώματος απέναντι στις λαϊκές κινητοποιήσεις. Η δικομματική εναλλαγή θα περιθωριοποιούσε την Αριστερά πιο εύκολα.

Το Φλεβάρη της ίδιας χρονιάς ο Καραμανλής επιχείρησε μια άκρως αντιδραστική αλλαγή του συντάγματος ώστε να συσσωρεύσει όλες τις εξουσίες στα χέρια του. Μια δικτατορία με κοινοβουλευτικό μανδύα, όπως έχει ειπωθεί από πολλούς. Ομως οι Αμερικανοί, το Παλάτι και σίγουρα μια μερίδα της αστικής τάξης είχαν διαφορετική γνώμη και ο Κ. Καραμανλής οδηγήθηκε σε παραίτηση με πρόσχημα διαφωνίες με το βασιλιά για ένα ταξίδι στην Αγγλία.

Ο ίδιος ο βασιλιάς Παύλος είπε στον αμερικανό δημοσιογράφο Σουλτσμπέργκερ: «Ο Καραμανλής επέλεξε ένα παράδοξον και άνευ ουσίας θέμα διά να παραιτηθή, διότι κατά τα άλλα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με την υπόθεση της Θεσσαλονίκης (το φόνο του Λαμπράκη) και τα ζητήματα που άρχιζε να δημιουργεί στην Κύπρο ο Μακάριος» («Από τον Εμφύλιο στη Χούντα», Σπ. Λιναρδάτου, εκδόσεις Παπαζήση, τόμος Δ, σελ. 278). Λίγο αργότερα θα φανούν οι απώτεροι στόχοι των Αμερικανών με την επιβολή της χούντας το '67. Στις 18 Ιουνίου, αφού έχει προκύψει νέα κυβέρνηση από την ΕΡΕ, με επικεφαλής τον Π. Πιπινέλη, ο Κ. Καραμανλής θα αναχωρήσει για τη Ζυρίχη, με πλαστό διαβατήριο με το όνομα «Βασίλης Τριανταφυλλίδης».

Στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου η Ενωση Κέντρου πήρε το 42% και 138 έδρες, η ΕΡΕ το 40% και 132 έδρες και η ΕΔΑ 14,5% και 28 έδρες. Ετσι προκύπτει νέα κυβέρνηση της Ενωσης Κέντρου με πρωθυπουργό το Γεώργιο Παπανδρέου, που απ' ό,τι φαίνεται είχε, την περίοδο εκείνη τουλάχιστον, την έγκριση των ΗΠΑ αλλά και του Παλατιού.

Τα εγκλήματα, όμως, των Αμερικάνων δεν σταμάτησαν στο Λαμπράκη. Στις 11 Νοέμβρη του 1964, στην επέτειο της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, συγκεντρώθηκαν στο Γοργοπόταμο πολλοί εκπρόσωποι του ΕΛΑΣ για να τιμήσουν την ιστορική εκείνη μέρα. Η περιοχή όμως είχε ναρκοθετηθεί. 14 άνθρωποι σκοτώθηκαν και πολλοί περισσότεροι τραυματίστηκαν. Γρήγορα αποκαλύφθηκε ότι ήταν δουλειά της CIA και το σχέδιο είχε την κωδική ονομασία «ΒΕΛΟΣ».

Λίγους μήνες μετά βγήκε στη δημοσιότητα μυστικό έγγραφο της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα προς την αμερικανική κυβέρνηση, που ανέφερε τα εξής: «Σχετικά με την υπόθεση του περασμένου Νοεμβρίου στο "G" μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι καμιά διαρροή πληροφοριών δεν μπορούσε να γίνει στην Ελλάδα. Οσοι αναμίχθησαν έλαβον οδηγίες και ενήργησαν κάτω από τον αυστηρό έλεγχο της CIA» («Αυγή» 20/10/1966 και Ν. Ψυρούκης «Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας», τόμος 3ος, σελ. 251, εκδ. Επικαιρότητα). Η αλυσίδα των εγκλημάτων θα συνεχιστεί με τη δολοφονία του Πέτρουλα, τις δολοφονίες της χούντας, την εκτέλεση του Παναγούλη και τόσες άλλες.

Η δίκη


Την ανάκριση για τη δολοφονία διεξήγαγε ο Χρήστος Σαρτζετάκης και εισαγγελείς της δίκης ήταν οι Δελαπόρτας και Μπούτης. Στις 13 Σεπτέμβρη 1963 ο ανακριτής Σαρτζετάκης και ο εισαγγελέας Μπούτης διατάζουν την προφυλάκιση του Μήτσου, του Καμουτσή, του Διαμαντόπουλου και του Παπατριανταφύλλου, πρώην διοικητή του Ε' Αστυνομικού Τμήματος Θεσσαλονίκης. Και μόνο αυτό το γεγονός είναι αρκετό για να φανεί ότι η δολοφονία έγινε εν γνώσει της κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση και αστυνομία προσπάθησαν να εμφανίσουν τη δολοφονία ως τροχαίο ατύχημα. Οταν όμως έγινε η δίκη, ο Εμμανουηλίδης είπε πως λίγο πριν από την επίθεση οι παρακρατικοί μαζεύτηκαν στην Ασφάλεια και ο υπομοίραρχος Κατσούλης τους είπε ξεκάθαρα πως «στόχος μας είναι ο Λαμπράκης». Είναι χαρακτηριστική η κατάθεση του Καπελώνη στη δίκη, ο οποίος ανέφερε πως «ο Κατσούλης ειδοποίησε όλα τα Παραρτήματα να στείλουν άνδρες τους στον τόπο της συγκέντρωσης όπου θα μιλούσε ο Λαμπράκης και να πάρουν μαζί τους "Εθνικόφρονες πολίτες", για να αποδοκιμάσουν τους οπαδούς της Ειρήνης. Επειδή όμως στο μεταξύ άλλαξε ο τόπος της συγκέντρωσης όπου θα μιλούσε ο βουλευτής της ΕΔΑ, οι περί ου ο λόγος "πολίτες" κλήθηκαν να μαζευτούν στο Ε' Αστυνομικό Τμήμα. Εκεί τους έβγαλε λόγο ο Κατσούλης, ο οποίος μεταξύ των άλλων τούς τόνισε ότι "στόχος μας είναι ο Λαμπράκης"». Με επίμονες προσπάθειες τριών δημοσιογράφων, του Γιώργου Ρωμαίου, του Γιάννη Βούλτεψη και του Γιώργου Μπέρτσου, βρέθηκαν στοιχεία και αποκαλύφθηκε η ύπαρξη και η δράση μιας μυστικής παρακρατικής οργάνωσης με το όνομα «Καρφίτσα» που έδρασε το βράδυ της δολοφονίας στην αντισυγκέντρωση των φασιστοειδών. Η ονομασία προέρχεται από μια καρφίτσα που είχαν όλοι στο πέτο για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους. Ο Ρωμαίος μάλιστα καταγγέλλει και απόπειρα δωροδοκίας από το πολιτικό γραφείο του Καραμανλή για να μη δημοσιεύσει τα στοιχεία.

Παρά τους εκβιασμούς και τις πιέσεις που δέχτηκαν τα μέλη του δικαστηρίου και λόγω της μεγάλης κατακραυγής για τη δολοφονία και της απαίτησης για απονομή δικαιοσύνης, οι δύο δολοφόνοι (Εμμανουηλίδης και Γκοτζαμάνης) καθώς και πολλοί αξιωματικοί της χωροφυλακής θα δικαστούν το Δεκέμβριο 1966.

Είναι χαρακτηριστικό ένα σημείο της αγόρευσης του Παύλου Δελαπόρτα, που προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τις μελανότερες εκφράσεις όταν αναφερόταν στους μηχανισμούς που σκότωσαν το Λαμπράκη: «Αποτελούνται από κατάλοιπα υποπροϊόντων του Xίτλερ, από γιγαντοκύτταρα δωσιλογικής λευχαιμίας... από κακοποιούς διαφόρων βαθμών και ειδών, από ιδεολογικούς σκηνίτες και από άλλους φτωχούς διαβόλους... Aπό τέτοια κοινωνικά βυθοκορήματα αναμενόταν βοήθεια και σ' αυτά θα ανετίθετο σε ώρα κρίσης η ενίσχυση των Σωμάτων Aσφαλείας και η μεγάλη και άγια υπόθεση "της υπερασπίσεως της Πατρίδος και του Eλληνοχριστιανικού Πολιτισμού παντού, πάντοτε και δι' όλων των μέσων", κατά τους σκοπούς της οργάνωσης του Γιοσμά που αναγράφονται πίσω από την ταυτότητα του Γκοτζαμάνη… Tι άλλο έπρεπε να περιμένει κανείς απ' αυτό πλην του ότι θα εξελισσόταν σε κακοήθη νεοπλασία της κοινωνίας;».

Οι φυσικοί αυτουργοί Γκοτζαμάνης και Εμμανουηλίδης θα καταδικαστούν όχι για δολοφονία αλλά για βαριές σωματικές βλάβες σε 11 και 8,5 χρόνια αντίστοιχα. Μετά από δύο χρόνια η χούντα θα τους αποφυλακίσει. Οι αξιωματικοί της αστυνομίας που είχαν κατηγορηθεί αθωώθηκαν πανηγυρικά. Οι ηθικοί αυτουργοί παρέμειναν «οι γνωστοί... άγνωστοι». Η απόφαση των ενόρκων ήταν ότι ο Λαμπράκης «δεν εδολοφονήθη».

Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα τη διετία 1990-1991 ήρθαν νέα στοιχεία στη δημοσιότητα. Οι Αμερικανοί αμέσως μετά τον πόλεμο έστησαν σε όλες τις χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ παρακρατικές οργανώσεις μέσα από τις μυστικές υπηρεσίες. Αποστολή τους ήταν οι πολιτικές δολοφονίες αγωνιστών αλλά και προβοκατόρικες ενέργειες που είχαν στόχο να ενοχοποιήσουν συνολικά την Αριστερά, ώστε να αποφευχθεί μια ενδεχόμενη κατάληψη εξουσίας από κομμουνιστές ή ακόμα και η συμμετοχή της Αριστεράς σε κυβερνήσεις. Η όλη επιχείρηση της CIA ονομάστηκε «Stay Behind» και στην Ελλάδα εξειδικεύτηκε ως «Eπιχείρηση Kόκκινη Προβιά». Οι χώρες του ΝΑΤΟ υπέγραφαν μυστικό πρωτόκολλο με το οποίο έπρεπε να δημιουργήσουν το δικό τους παρακρατικό μηχανισμό μέσω των μυστικών υπηρεσιών άλλα και του στρατού για να στηθεί σωστά η επιχείρηση. Για την Ελλάδα στις 25 Μάρτη του 1955 υπογράφηκε η μυστική συμφωνία της «Κόκκινης Προβιάς» από τον πρωθυπουργό Παπάγο με το στρατηγό της CΙΑ Τράσκοτ. Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι η οργάνωση «Καρφίτσα» ήταν έργο αυτού του μηχανισμού. Για την επιχείρηση στο Γοργοπόταμο το 1964 οι αποδείξεις για την εμπλοκή των Αμερικανών είναι ατράνταχτες.

Η δολοφονία του Λαμπράκη, όπως κι αυτή του Μπελογιάννη, αποτελεί ορόσημο στη μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας. Ερχεται να επισφραγίσει την κυριαρχία των πιο αντιδραστικών στοιχείων της ελληνικής αστικής τάξης αλλά και πολύ περισσότερο την κυριαρχία των Αμερικανών, που ανέδειξαν και στήριξαν όλους τους γνωστούς και άγνωστους παρακρατικούς–φασιστικούς μηχανισμούς στη χώρα μας τις δεκαετίες του '50 και του '60. Είναι μια δολοφονία που υπογραμμίζει πως, παρά τον κοινοβουλευτικό μανδύα που είχε την περίοδο εκείνη το πολίτευμα, δεν είχε να ζηλέψει σε τίποτα το κράτος των ταγματασφαλιτών και των δωσίλογων, το κράτος του εμφύλιου και της μαζικής τρομοκρατίας. Είναι μια πράξη που ήθελε να τρομοκρατήσει το δημοκρατικό και προοδευτικό κόσμο της Ελλάδας, τους εργαζόμενους που πάλευαν για ψωμί, δουλειά και ελευθερία. Είναι ένα από τα πολλά γεγονότα που ανέθρεψαν τα πιο αντιδραστικά και φασιστικά κατακάθια που υπήρχαν την περίοδο εκείνη στην ελληνική κοινωνία, με τελική κατάληξη το αμερικανοκίνητο στρατιωτικό πραξικόπημα του 1967.

Παρασκευή 14 Μαΐου 2010

Μάης του '68, Σημαντικά γεγονότα και συνθήματα


Γεγονότα συνδεδεμένα με τον Μάη του '68
-Κίνημα απεργιών, καταλήψεων και οδοφραγμάτων.
- Ήταν απρόβλεπτο, αυθόρμητο , χωρίς ηγέτες και έξω από τη χειραγώγηση συνδικάτων και κομμάτων. Συμβολικές μορφές χάρη στα μέσα ενημέρωσης Ρούντι Ντούτσκε, Ντανιέλ Κον Μπεντίτ.
- Όπλα τους ήταν το γκράφιτι, οι αφίσες, τα πλακάτ, τα μικρόφωνα, η σάτιρα αλλά και οι πορείες, οι διαδηλώσεις, οι ανοικτές συνελεύσεις, οι καθιστικές διαμαρτυρίες.
- Επίκεντρο της εξέγερσης, γιά 34 ημέρες, το Καρτιέ Λατέν.
- Ζητούσαν αλήθεια και δικαιοσύνη.
- Απαιτούσαν ελευθερία για τον καθένα και για όλους και την αποχώρηση του Ντεγκόλ.
- Aμφισβητούσαν τα πάντα, άλλαξαν για πάντα την ιστορία του τόπου τους.
- Ξεκίνησε το Γενάρη του 68 στη Ναντέρ με αφορμή τον περιορισμό των εισακτέων και την παρουσία της αστυνομίας στην πανεπιστημιούπολη της Πόλης και έμελλε να οδηγήσει σχεδόν στην πλήρη διάλυση του κράτους.
Η εξέγερση των φοιτητών έδωσε ένα ισχυρό κτύπημα στην πανεπιστημιακή αυταρχικότητα, την απόσταση μεταξύ φοιτητών και καθηγητών, τις αναχρονιστικές μεθόδους διδασκαλίας, τα αυταρχικά συστήματα των εξετάσεων, τις πειθαρχικές διατάξεις.
- Εμπνεύστηκε από τις κινητοποιήσεις των φοιτητών:
του (τότε) Δυτικού Βερολίνου 1967 που επεκτάθηκαν σε όλη τη Γερμανία και το Γενάρη του 68, >10.000 διαδήλωναν ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ αλλά και κατά του μεγαλοεκδότη Σπρίνγκερ με επικεφαλή το Ρούντι Ντούτσκε:(ηγέτης της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και του γερανικού φοιτητικού κινήματος, ο οποίος πυροβολήθηκε την 11/4/1968 και πέθανε 11 χρόνια μετά (1979).Σε γράμμα που άφησε στη σύζυγό του υποπτευόταν ότι πίσω από τη δολοφονία του βρισκόταν η Στάζικια για αυτό τον λόγο ο γυιός του Μάρεκ Ντούτσκε ζητάει να του επιτραπεί η πρόσβαση στα αρχεία της Στάζι γιά να διερευνήσει κατά πόσον ο άνθρωπος που δολοφόνησε τον πατέρα του είχε σχέση με αυτή)
-Ζενγκακούρεν – Ιαπωνία 1960, καταλαμβάνονται πάνω από 200 σχολές, 50.000 άνθρωποι συμμετέχουν στις συγκρούσεις, στη Χώρα κηρύσσεται στρατιωτικός νόμος.
του Μπέρκλευ 1964,
-Οι πανεπιστημιακές καταλήψεις του Τορίνο αρχές 1968.
- Ο πόλεμος του Βιετνάμ και το αντιπολεμικό κίνημα στην Αμερική, η Κούβα, η εξάρτηση και η εξαθλίωση του τρίτου κόσμου και τα κινήματα υπεράσπισής του, ο Τσε Γκεβάρα, η δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ και το κίνημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη φυλετική ισότητα , ήταν τα σινιάλα της εξέγερσης.
- Συμμετείχαν πάνω από 10 εκ. ανεξάρτητοι πολίτες.
- Ο θάνατος πέντε διαδηλωτών, ανάμεσά τους δύο εργάτες, ένας μαθητής και ένας φοιτητής 18 ετών που πνίγηκε στο Σηκουάνα κυνηγημένος από αστυνομικούς, η πολιτική καταστολή και η επικράτηση των γκωλικών που ακολούθησαν δήλωναν την ήττα του κινήματος.
- Οι επιπτώσεις δεν άργησαν να φανούν.
Υπήρξε έντονη αμφισβήτηση των κομμουνιστικών καθεστώτων της Α. Ευρώπης.
Οι κινητοποιήσεις των γιουγκοσλάβων φοιτητών ανάγκασαν τον Τίτο να δηλώνει ότι θα παραιτείτο αν δεν μπορούσε να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματα των φοιτητών. Τον Ιούνιο κατάφερε να καταστείλει τις κινητοποιήσεις τους.
Τον Αύγουστο του ίδιου έτους 4600 άρματα μάχης και 165000 οπλίτες καταστέλλουν την Άνοιξη της Πράγας με 23 νεκρούς και ανατροπή του Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ.
Στο Μεξικό, τη νύχτα της 2/10/1968, μια πορεία σπουδαστών τελείωσε μέσα σε έναν καταιγισμό σφαιρών στην Plaza de las Tres Culturas στο Tlatelolco, με 20 νεκρούς (πληροφορίες των φοιτητών τους ανεβάζουν στους 190 και κατ΄ άλλους >300).
Στις 12/10/1968 οι μαύροι ολυμπιονίκες (200m) Τζον Κάρλος και Τόμι Σμιθ χαιρετούν με υψωμένη τη γροθιά και σκυμμένοι για να μη βλέπουν την αμερικάνικη σημαία.

Συνθήματα

«Ντεγκόλ: 10 χρόνια είναι αρκετά»
«Η φαντασία στην εξουσία»
«Tο να σου λείπει η φαντασία είναι να μη σου λείπει η έλλειψή της»,
«Να ονειρευόμαστε το αδύνατο»
«O επαναστάτης είναι ο ακροβάτης του ονείρου»
«Απαγορεύεται το απαγορεύεται»
«Η ελπίδα έρχεται από τους απελπισμένους»
« Η ουτοπία είναι εφικτή»
«Η φαντασία στην εξουσία»
«Η υπερβολή είναι η αρχή της έμπνευσης»
«Νάστε ρεαλιστές ζητείστε το αδύνατο»
«Μην εμπιστεύεσαι κανέναν πάνω από τριάντα»
«Θέλουμε μουσική άγρια και εφήμερη»
«Δεν θα αξιώσουμε τίποτα, δεν θα ζητήσουμε τίποτα, θα πάρουμε, θα καταλάβουμε»
«Πάρτε τις επιθυμίες σας για πραγματικότητα»
«Δεν διεκδικούμε τίποτα, παίρνουμε»
«Μικρά μεροκάματα - Μεγάλα τανκς”
«Δεν φταίνε οι απεργοί που πεινάς, αλλά τα μονοπώλια των τροφίμων"
«Το αφεντικό σε χρειάζεται - Εσύ, δεν τον χρειάζεσαι»
«Το αφεντικό έχει ανάγκη εσένα δεν το έχεις εσύ»
«Εργαζόμενε είσαι 25 χρονών αλλά το συνδικάτο σου είναι του προηγούμενου αιώνα»
«Το σέξ κάνει καλό, είπε ο Μάο, αλλά με ρέγουλο»
«Όσο πιο πολύ κάνω έρωτα τόσο πιο πολύ θέλω να κάνω επανάσταση, όσο πιο πολύ κάνω επανάσταση τόσο πιο πολύ θέλω να κάνω έρωτα».
«Κάντε έρωτα και ξαναρχίστε»
«I am a lesbian and I am beαutiful»
«Επιτιθέμενος δεν είναι αυτός που εξεγείρεται αλλά αυτός που καταστέλλει»
«Ζήστε χωρίς νεκρό χρόνο, απολαύστε χωρίς εμπόδια»
«Διαβάστε λιγότερο, ζήστε περισσότερο»
«Μιλάτε στους διπλανούς σας»
«Το να είσαι ελεύθερος σημαίνει να συμμετέχεις»
«Πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου ή βγές ξανά στους δρόμους της φωτιάς»
«Τα οδοφράγματα κλείνουν δρόμους και ανοίγουν μονοπάτια»
«Το οδόφραγμα κλείνει την οδό αλλά ανοίγει τα δρόμο»
«Οι εξετάσεις καταργήθηκαν από τα οδοφράγματα»
«Εμπρός του Πανεπιστημίου οι κολασμένοι»
«Η Σορβόννη θα γίνει το Στάλιγκραντ του Παρισιού»
«Μη δουλεύετε ποτέ»
«Η πλήξη είναι αντεπαναστατική»
«Η εξουσία κατείχε το πανεπιστήμιο και οι φοιτητές της το πήραν»
«Η εξουσία κατείχε τα εργοστάσια και οι εργάτες της τα πήραν»
«Η εξουσία κατείχε τη ραδιοτηλεόραση και οι δημοσιογράφοι της την πήραν»
«Για να κτίσουμε χρειάζεται πρώτα να γκρεμίσουμε»
«Κάτω από το πλακόστρωτο βρίσκεται η αμμουδιά»
«Αγοράζουν την ευτυχία σου, κλέψτην»
«Ήρθα είδα πίστεψα»
«Ακόμα κι αν κόψουν όλα τα λουλούδια, η Ανοιξη θα έρθει»
«Η ποίηση βρίσκεται στους δρόμους»
« Η ομορφιά βρίσκεται στο δρόμο» (αφίσα)
«Το αλκοόλ σκοτώνει, πάρτε LSD»
«Η κουλτούρα είναι σαν τη μαρμελάδα, όσο λιγότερη έχεις τόσο πιο πολύ την απλώνεις»
«Καταναλώστε περισσότερο, θα ζήσετε λιγότερο»
«Αφήστε μας να ζήσουμε»

απο ολα τα αστρα του ουρανου λατρευω τις ΝΤΟΜΑΤΕΣ κι απο ολα τα πετουμενα μαρεσουν οι ΠΑΤΑΤΕΣ


εια.Ειμαι το ΔΝΤ.Ειμαι εγω που εστησα το κολπο με τα σπρεντ σας.
Ειμαι εγω που σας εβαλα παρατυπα στην ΟΝΕ.
Ηρθα να παρω ΟΛΟ το μετρητο απο τη χωρα σας και μετα και τη χωρα την ιδια.Τωρα σας βλεπω που κανετε οικονομια.Γιαυτο θα ανεβασω τις τιμες.Και τους φορους.Μετα θα συνεχισω να ριχνω τους μισθους σας.Στο τελος θα τα δωσετε ΟΛΑ για τροφιμα λιγων ημερων.Μετα θα φυγω και θα σας αφησω ησυχους να πεθανετε απο την πεινα σε μια γη που θα εχω αγορασει για να εχετε να φατε αλλες 2-3 μερες.Στο λογο μου,δε θα σας ενοχλησω στις τελευταιες σας στιγμες.Ουτε στην Αργεντινη τους ενοχλησα,ουτε στη Νιγηρια,ουτε στη Ρουμανια σκοπευω.
Μονο,σας παρακαλω,μην με καρφωσετε σε οσο κοσμο ξερετε και μαζευτουν πολλοι στους δρομους και με διωξουν και μου χαλασετε τη δουλεια,ε.
Θα σας κρατησω μουτρα,να το ξερετε.

Δανεικο από το facebook, αναγνώστη μου

Ποσοι μου είπαν γεια!!!!