Το λαλα του Eurogroup

Καλημέρα Αναγνώστη μου. Το χθεσινό βραδυ τελείωσε το Eurogroup,πηραμε το νεο δανειο,για να πληρώσουμε το παλιο δανειο,με το οποίο πληρώναμε άλλα δάνεια.Κοινώς υποθηκεύσανε  το μέλλον των παιδιών σου,των εγγόνων σου και των δισέγγονών σου.Πανηγυρίζουν το δάνειο οι Ελληνάρες πολιτικοί με το δάνειο.Ναι ΟΚ,πηραμε χρηματα,αλλα τα χρωστάμε μαγκες. Δεν είναι επιτυχία μάλλον αποτυχία ειναι χρυσά μου.
Μερες μας ειχαν σπάσει τα νευρα με αυτο το Eurogroup και η Ελλάδα ως αλλο πρεζάκι παλι πηρε την δόση της για να καλυψει άλλες δόσεις.
Αχ Αναγνωστη μου. Ξεσηκώνεται που&που αυτός ο λαός, αλλα τον ψεκάζουν με τόνους χημικά και του μοιράζουν τόσο ξύλο που τον ξανακοιμίζουν. Απο αυτο τον λαό που του στερουν την αξιοπρέπεια,τον μισθο την συνταξη,το μέλλον. "Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά",τραγουδαγε καποτε ο Σαββόπουλος(τα λογάκια αυτα τα ξεστόμισε και ο ΓΑΠ καποια στιγμή).Δεν ξερω πως να εξηγήσω στα παιδιά, γιατι οταν κατεβηκαν σε πορεια την προηγουμενη εβδομαδα τα ψέκασαν με χημικά και τα προσήγαγαν,δεν ξέω πως να εξηγήσω στα παιδια οτι δεν εχουν οι γονείς να τους δωσουν μια φέτα με ψωμι το πρωι για να τα στείλουν στο σχολείο,δεν ξέρω πως να τα εξηγήσω στα παιδιά οτι το μελλον τους το χρωστάνε στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή ένωση. Πως να πει κανείς στα παιδια οτι ο δασκαλος τους στο σχολειο πληρώνεται με 600 ευρώ για να τους μαθει την Ιλιαδα,να τους μαθει την μαγεία της ελληνικής γλώσσας και την προπαίδεια(ελπιζω να γράφεται έτσι).Πως να εξηγήσεις στα παιδιά οτι η μερέντα ειναι πλέον πολυτέλεια και ένίοτε και το μεσημεριανό τους ειναι πολυτέλεια. Δεν σου μιλάω για παιχνίδα,στολές,χαρτοπόλεμο και σερπαντίνες.
Αναγνωστη μου δεν ειναι ακόμη μια αναρτηση απαισιοδοξίας. Ειναι μια ρεαλιστική ματιά στον ελληνικό μικρόκοσμο, πέραν του κουρέματος που μας έκαναν χθες. Βέβαια το ουρεμα αυτο το χρυσοπληρωσες και θα συνεχίζεις να το χρυσοπληρώνεις.
Δεν ειμαι στο κατάλληλο Mood Αναγνώστη μου να σου μεταφέρω αισιοδοξία. Ειμαι πολυ μακρια από την Αθήνα&δεν κατέβηκα Συνταγμα,χαμενη στο μικρό γαλατικό μου χωριό,με τις βροχές του, ενημερώνομαι για τα τεκταινόμενα απο το μαγικό ιντερνετ. Ευτυχώς δεν πτωχευσαμε και για λίγο ακόμη θα το έχω και αυτό. Γιατι μας βλέπω να πηγαίνουμε πισω ολοταχώς και προβλέπω σε λίγο να διαβαζουμε με κεριά και λυχνιες...και αν ενημερωνόμαστε απο το MEga..γαιτι μπορει να μην εχουμε ρευμα οσονουπω,αλλα η Τρεμη και ο Πρετεντερης κάπως θα χώνονται στα σπίτια μας με το έτσι θέλω...
Σε αφηνω Αναγνωστη μου σε αυτο το σημείο. Το Λαλα της σημερινής ημέρας ειναι διαλεγμένο πολύ προσεκτικά. Καλη σου μερα και καλό κουράγιο!
Ωχρα Σπειροχαίτη_Μπαλάντα για μια λυπημένη χώρα

Το Λαλα μιας χωρας που αργοπεθαίνει

Καλησπέρα Αναγνώστη μου με hangover απο τα χθεσινα δακρυγόνα. δεν κατεβηκα εχθες στο Συνταγμα. εφυγα απο το κλεινόν άστυ και δεν ηρθα και εγω  μαζί σας.
περιεργη ημέρα η σημερινή. Μαραμένη ωσαν λέλουδο.. Τα σοσιαλ μιντια που πολύ αγαπησαμε(αν μας κόψουν το ιντερνετ ολη η Ελλάδα θα πέσει στα Προζακ),μονο καταθλιψη μυρίζουν. Ακόμη και τα κλασσικά αγαπημένα τρολλς πικραμένα ειναι. Μαραμενες οι ελπιδες μας Αναγνωστη μου και φως δεν φαινεται πουθενα.
ειμαστε ενας λαός που πεθανε καπου αναμεσα στο γκολ του Καραγκουνη και στο 199ο ΝΑΙ.
παραιτηθηκαν χθες κόσμος και κοσμάκης. πόσο υποκριτες να ειναι αραγε?
Αυτοι την στιγμή ο Κανενας ειναι ο επόμενος πρωθυπουργός με 63 βολευτές στην Βουλή.
Τι να σου πω? να σου πω για τον Αντωνάκη? Για τον Καρατζαφυρερ ή για τους φίλους "κολοτουμπας"?
Εγιναν τοσα πολλα το τελευταιο 48ωρο που αισθανόμαστε όλοι σαν να γεράσαμε απότομα αυτο το weekend. Ποιο weekend? με 1,000,000 ανεργους(και ο αριθμός ανεβαίνει).
Αν ειχαν ορχεις(συγνωμη Αναγνωστη μου για το language),εχθες το μονο νεοκλασσικό που θα καιγόταν θα ήταν εκεινο το χαμαιτυπείο στο οποίο κάποτε ζουσε ο Οθωνας. Εκει που εχθες εβλεπαν αγωνα,τουίταραν και καταδικαζαν ακόμη και τα εγγόνια σου (χα χα χα!λες και θα δεις εγγόνια)σε ανεχεια.
Γουσταρεις να καις κτιρια?Πηγαινε καψε την βουλη με ολα τα σκατα που ειναι μεσα..Ουτε καταστηματα,ουτε καφε ουτε τίποτε. Αλλα τι να λέμε?Εχουν χιλιοειπωθεί ολα.
Απο την αλλη καηκαν οι ζωές μας εχθες. καηκαν ονειρα, σχεδια, ακόμη και ο ερωτας κάηκε.
τουλαχιστον η Μπουμπουκα ειναι ακόμη κυρία υπουργού και παρηγορείσαι λίγο.
και εχεις και τα ΜΜΕ να λενε για λεηλασίες,για κουκουλοφορους,για την καταστροφη του κέντρου της Αθηνας. για την καταστροφή στις ζωές μας ποιος θα μιλήσει?Κλαινε για τις καμενες τραπεζες..βεβαια καποιοι εξ αυτών εχουν γεματους λογαριασμους(σε εθνικες και ξενες τράπεζες). Εσύ Αναγνώστη μου πόσα χρηματα εχεις στον λογαριασμό σου?
199 ΝΑΙ εχθες εσωσαν τραπεζες και χρηματιστήρια και σκότωσαν ενα λαό. Ο οποίος λαός κατεβηκες συσσωμος στο κεντρο να διαμαρτυρηθει. Δεν ηταν όλοι αυτοί που έκαψαν.Γιατι δεν ακουστηκε για το δερμα πολιτων που κάηκε απο την χρήση χημικών,για τα αναπνευστικά προβλήματα που προκαλεσα τα χημικά,για το ξυλο που έριξαν τα ΜΑΤ,για τις βρισιες που δεχτηκαν ηλικιωμενοι ανθρωποι απο μπατσους,οι οποίοι θα μπορουσαν να ειναι παιδια τους,φιλοι των παιδιών τους.Για αυτους ποιος υπαλληλος σε ΜΜΕ θα μιλησει?
Συγχωρεσε Αναγνωστη μου την μη συνοχή της σκέψης μου,αλλά ειμαι συγχυσμένη,στενοχωρημένη,προβληματισμένη και εχω πιει μονο έναν καφέ.
Καλο μεσημέρι και ελπιζω να σε ξαναβρω στους μαξέδες
pablo Neruda- Αργοπεθαίνει

Το Λαλα μιας Δευτέρας

καλημέρα Αναγνώστη μου κατεψυγμενε!το νταμαζακι ειναι εδώ ενωμενο,παγωμένο! βιβλική καταστροφή εγινε εχθες στην πατρική μου οικεία, Αναγνωστη μου..και όχι τίποτε άλλο μου χαλασε την υπεροχη στιγμή!Ημουν που λες στο κρεβαβτακι μου,αγκαλια με το netbookάκι μου και ετρωγα(φυσικά),τα υπέροχα καρυδάκια απο τα ορεινα της Αρτας,εβλεπα και μια σειρούλα,ειχα περασει και υπέροχα τις προηγουμενες μερες. ηταν ξερεςι απο εκείνες τις στιγμές που λες:να την η ευτυχία ειναι εδω και μου κρααει το χέρι,παρόλο το PSI,το μνημόνιο τις διακοπές του GAP στην Κόστα Ρικα. Και εκει ακουω κατι νερα να τρεχουν, τρεχω και εγω και τι να δω:πλημμυρα απο το WC...πηρα την πιρόγα μου(γιατι αλλιως δεν περπατουσες στο διαδρομο)πηγα να κλεισω την παροχη του νερού(με την συνοδεια των απαραιτητων επικλησεων στην Παναγίτσα και τον Χριστουλη)και μαζευα τα ασσμαζευτα.
Θυμασαι Αναγνωστξ μου που οταν ημουν μικρή σου έλεγα ότι θελω να σφουγγαρίσω την Βενετία? Ε..το εκαναν εχθες και ηταν ακομη μια πολυ κακή ιδέα...
Ετσι ξεμεινα απο νερό και θερμανση. Εδραιώνω την σχεση μου με το αερόθερμο και αν πηγαινω γυρω γυρω ωσαν ανυδρη κορασιδα για μπανιο...Ειδα βεβαια και την θετικη πλευρα ολου αυτου:πλυθηκε το χαλι του δωματίου μου και σφουγγαριστηκε αβαδιστα και αβιαστα ο κατω όροφος του σπιτιου.
Αυτα!Ηθελα τοσο πολύ να γκρινιάξω,που ειπα να τα πω σε εσενα, αφου ξερω ότι μετα απο τοσα χρονια,μ'αγαπας τόσο που δεν θα με παρατήσεις..
κατα τα λοιπά, το PSI αλλα ξυρισμα με την ψιλη που μας ετοιμαζουν οι ιδιώτες δανειστές μας(πςςςς τι ειπα παλι!!!) το σκεφτονται λες και ειναι νυφική κουπ...Μας τα ζαλισαν ενα σαβαβτοκυριακο τωρα..θα το κανουν,δεν θα το κανουν?
Σφαξε με αγα μου να αγιασω καταντησε...οχι τιποτε αλλο θελω να κανονισω ενα ταξιδι τον Απρίλιο και δεν ξερω εαν θα αλλαξω τις δραχμες μου σε ευρω ή όχι..
Επιτελους οι δραχμουλες. Ο Κολοκοτώνης, ο Καποδιστριας και τα άλλα παιδια θα ζωντανέψουν παλι στα ταμεία αν και αυτή την φορα δεν θα ειναι σε χαρτονομίσματα των 5000 δρχ και 500 αντιστοιχα, αλλα σε εκεινα των 5,000,000,000 και 5,000,000 δρχ.
Φτασαμε στα όρια μας αναγνώστη μου και ακόμη και το χιουμορ μας σαν να ψιλοπιάνει πάτο. και πως να μην το κανει; Οι μισοι μας φιλοι ειναι εξωερικ, οι αλλοι μισοι ανεργοι και καποιοι γνωστοι μας που εργαζονται ακόμη ξεχασαν πως ειναι να πληρώνεσαι...
Σπαραζουν ονειρα απο την ανεργια και την φτωχεια, η μεταναστευση δεν ειναι μονοδρομος,διοτι και εξω τα ιδια θεματα υπάρχουν (πανω κάτω). καποτε ειχες τον ερωτα..Σκοτωνεται και αυτος καθημερινά απομ το ψυχος και τον φοβο. Ειμαστε μια χωρα γκριζων ανθρωπων?
Ισως...γιατι υπαρχουν ακομη καποιοι καλλιτεχνες που φωτιζουν τις στιγμες μας. Δες τον κο Χριστιανοπουλο και τον κο Μίσσιο.
Ειμαστε μια χωρα γκριζων ανθρωπων με καποια ουρανια τόξα να περπατουν αναμεσα μας...
Αλλα αυτοι οι γκριζοι ανθρωποι καποια μερα θα κοκκινήσουν Αναγνώστη μου. και τότε ο διαβολος θα κατέβει στην γη και θα παρει εκεινα τα ροζ γουρουνακια του κυνοβουλιου μαζί του. Γι'αυτο ας σηκώσουμε τα ποτήρια μας καλέ μου στις στιγμές εκεινες!
Μονο που ελπίζω να μην κανουν αυτες οι στιγμές της επαναστασης 400 ετη να ερθουν γιατι τα ρεκορ αυτα δεν ειναι να τα ξανασπάμε...
Ελπιζω να ερθουν συντομα και να είμαστε και εμεις εκει...
Αναγνωστη μου τα λεμε συντομα!

Archive-bullets

Το Λαλα του Κου Βάρναλη

Αναγνώστη μου, τρομοκραχτημένε καλησπέρα... Σημερα δεν θα σε ζαλισω με λογάκια απελπισίας, ουτε θα σου γκρινιάξω.. Σημερα θα σε ομορφυνω με ενα ποίημα,του ισως ποιο αγαπημένου μου (για σημερα) ποιητή του κου  Βάρναλη. ενα ποίημα χιλιοειπωμένο, τραγουδισμένο απο τον μεγα Ξυλουρη και από τον γαβ γαβ Σφακιανάκη.












Η Μπαλάντα του Κυρ- Μέντιου   

Δε λυγάνε τα ξεράδια
και πονάνε τα ρημάδια!
Κούτσα μια και κούτσα δυο
της ζωής το ρημαδιό!

Mεροδούλι, ξενοδούλι!
Δέρναν ούλοι: αφέντες, δούλοι,
ούλοι: δούλοι, αφεντικό
και μ' φήναν νηστικό.

Tα παιδιά, τα καλοπαίδια,
παραβγαίνανε στην παίδεια
με κοτρόνια στα ψαχνά,
φούχτες μύγα στ' αχαμνά!

Aνωχώρι, Κατωχώρι,
ανηφόρι, κατηφόρι,
και με κάμα και βροχή,
ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή.

Eίκοσι χρονώ γομάρι
σήκωσα όλο το νταμάρι
κι' έχτισα, στην εμπασιά
του χωριού, την εκκλησιά.

Kαι ζευγάρι με το βόδι
(άλλο μπόι κι' άλλο πόδι)
όργωνα στα ρέματα
τ' αφεντός τα στρέμματα.

Kαι στον πόλεμ' "όλα για όλα"
κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνωνται οι λαοί
για τ' αφέντη το φαϊ.

Kαι γι' αυτόνε τον ερίφη
εκουβάλησα τη νύφη
και την προίκα της βουνό,
την τιμή της ουρανό!

Aλλά εμένα σε μια σφήνα
μ' έδεναν το Μαη το μήνα
στο χωράφι το γυμνό
να γκαρίζω, να θρηνώ.

Kι' ο παπάς με την κοιλιά του
μ' έπαιρνε για τη δουλειά του
και μου μίλαε κουνιστός:
"Σε καβάλησε ο Χριστός!

Δούλευε για να στουμπώσει
όλ' η Χώρα κι' οι καμπόσοι.
Μη ρωτάς το πώς και τί,
να ζητάς την αρετή!
-Δε βαστάω! Θα πέσω κάπου!
-Ντράπου! Τις προγόνοι ντράπου!
-Αντραλίζομαι!... Πεινώ!...
-Σούτ! θα φας στον ουρανό!"

Kι' έλεα: όταν μιαν ημέρα
παρασφίξουνε τα γέρα,
θα ξεκουραστώ κι' εγώ,
του θεού τ' αβασταγό!

Kι' όταν ένα καλό βράδυ
θα τελειώσει μου το λάδι
κι' αμολήσω την πνοή
(ένα πουφ είν' η ζωή),

H ψυχή μου θε να δράμη
στη ζεστή αγκαλιά τ' Αβράμη,
τ' άσπρα, τ' αχερένια του
να φιλάει τα γένια του!

Γέρασα κι' ως δε φελούσα
κι' αχαϊρευτος κυλούσα,
με πετάξανε μακριά
να με φάνε τα θεριά.

Kωλοσούρθηκα και βρίσκω
στη σπηλιά τον Αι-Φραγκίσκο:
"Χαίρε φως αληθινόν
και προστάτη των κτηνών!

Σώσε το γέρο κύρ Μέντη
απ' την αδικιά τ' αφέντη,
συ που δίδαξες αρνί
τον κύρ λύκο να γενή!

Tο σκληρόν αφέντη κάνε
από λύκο άνθρωπο κάνε!..."
Μα με την κουβέντα αυτή
πόρτα μου 'κλεισε κι' αυτί.

Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:

"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ.

Aν το δίκιο θες, καλέ μου,
με το δίκιο του πολέμου
θα το βρης. Οπου ποθεί
λευτεριά, παίρνει σπαθί.

Mη χτυπάς τον αδερφό σου-
τον αφέντη τον κουφό σου!
Και στον ίδρο το δικό
γίνε συ τ' αφεντικό.

Χάιντε θύμα, χάιντε ψώνιο
χάιντε Σύμβολον αιώνιο!
Αν ξυπνήσεις, μονομιάς
θα 'ρτη ανάποδα ο ντουνιάς.

Kοίτα! Οι άλλοι έχουν κινήσει
κι' έχ' η πλάση κοκκινήσει
κι' άλλος ήλιος έχει βγη
σ' άλλη θάλασσ', άλλη γης".

Νικος  Ξυλούρης Η μπαλάντα του κύρ Μέντιου